tag:blogger.com,1999:blog-28334239869046084612011-08-07T17:55:08.022+03:00Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.comBlogger531100tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-18072823322905111322011-03-31T20:37:00.002+03:002011-04-01T16:53:09.254+03:00<blockquote>HELP LUKA TO HEAR<br />."O Λουκας ειναι ενα παιδακι 3 χρονων απο την Βουλγαρια που δεν ακουει και τα δυο του αφτακια. Τα τελευταια δυο χρονια χειρουργηθηκε τρεις φορες για να εμφυτευτουν μηχανηματα που θα τον βοηθησουν να ακουει... Δυστυχως πριν απο λιγες μερες εχασε το εξωτερικο ακουστικο του. Η Αυστριακη εταιρεια που φτιαχνει τα συγκεκριμενα ακουστικα μας εξηγησε οτι για την χωρα της Βουλγαριας δεν υπαρχει εγγυηση και ετσι οι γονεις του θα πρεπει να πληρωσουν 10373 λεβα δηλαδη λιγο παραπανω απο 5000 ευρω ποσο αδυνατο για αυτους... Αν δεν μαζευτουν τα χρηματα αυτα πανε χαμενα τοσα χειρουργια και ο μικρος Λουκα δεν ακουει και δεν θα μαθει ποτε να μιλαει. Βοηθηστε αν μπορειτε εστω και με το ελαχιστο απο το υστερημα σας.<br /><br />Ο λογαρισμος ειναι:02/0000000019288077<br /><br />IBAN: BG85STSA93000019288077<br /><br />BIC: STSABGSF<br /><br />ονομα:LUKA LUBOMIROV TODOROV<br /><br />DSK BANK bulgaria</blockquote><br /><br /><br /> Επειδή παιρνουν μεγάλη προμήθεια οι τράπεζες , ανοίχτηκε λογαριασμός στην Ελλάδα οπου τα λεφτά θα πανε κατευθείαν στην Βουλγαρια μολις μαζευτει ενα σοβαρό ποσό.<br /><br /> Ο λογαριασμός ειναι στην Γενική Τράπεζα με ονομα GALINA TODOROVA και IBAN :GR63 0150 130 0000 9800 6447<br /><br /> Δηλώνω οτι η ιστορία ειναι αληθινή και οτι το παιδάκι χρειάζεται την βοηθειά μας για να ακούσει!<span style="font-family: courier new; font-weight: bold;font-size:180%;" ><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; color: rgb(0, 0, 0); font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 11px; line-height: 14px; text-align: left;"></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1807282332290511132?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-86706775717141728462010-11-09T23:08:00.002+02:002010-11-17T21:32:44.642+02:00Λοιπόοον..<br /><br />καιρό έχω να γράψω εδώ μέσα..ζητώ συγνώμη απο οσους με 'διαβαζουν' ακόμα..<br /><br />Οπότε , σε λιστα τα νέα μου<br /><br /><ul><li> Η λογοθεραπεία παει πολυ καλα , αν και τελευταια εχω "κολλήσει" λίγο.Ισως να ειναι και κουραση , γιατι νιωθω λίγο 'burned-out' ύστερα απο 2μιση χρόνια.Ισως απλά να θέλω μια ρύθμιση.</li><li>Ευελπιστώ να κατέβω Αθήνα απο Παρασκευή 19 Νοεμβριου μεχρι Τρίτη 23 Νοεμβρίου ( τεσσερις μέρες ) και φτιάχνω πρόγραμμα να δώ φίλους.Ανυπομονώ , γιατι φέτος δεν πήγα μόνη μου διακοπές.</li><li>Το σύστημα ειδοποιησης με εχει αφήσει πολύ ευχαριστημένη.Μόνο μου πρόβλημα ειναι οτι η μπαταρία στον βομβητή τελειώνει πολύ γρήγορα, και μάλιστα χωρίς να το αντιληφθείς.Ανάβει υποτίθεται ενα λαμπάκι αλλα μεχρι τώρα δεν το εχω 'τσακώσει'.Σκέφτομαι να παραγγείλω την βάση του , με μονάδα φόρτισης για το βράδυ , αν και τελευταιώς το βάζω κατω απο το μαξιλάρι , και κουνάει αρκετά! Σήμερα να φανταστειτε με ξύπνησε το κουδουνι , άσχετο αν δεν σηκώθηκα να ανοίξω , επειδή μου αρέσει το χουζούρι!<br /></li><li>Εχω αρχίσει να βλέπω το σίριαλ <a href="http://www.megatv.com/tonisi/default.asp">ΤΟ ΝΗΣΙ</a> ( το έχει με υπότιτλους , πατάς teletext , και 888 και ειναι ενεργοποιημένοι. ) και σαν ιστορία μου αρέσει πάρα πολυ.Επίσης , βρέθηκε και πρωτοβουλία με <a href="http://www.subs.gr/portal/infusions/pro_download_panel/download.php?catid=1145">υπότιτλους</a> για όσους ειναι στο εξωτερικό και θέλουν να το 'κατεβασουν' και να το δόυν με υπότιτλους..Το πόσο μου αρέσει να ακουω και να βλέπω ενα έργο στην μητρική μου γλώσσα , δεν λέγεται..Μπράβο MEGA , μακάρι να κανεις και άλλα έργα ετσι! Μπράβο και στην ομάδα για τους υπότιτλους , κάνουν πραγματικά πολυ αξιόλογη δουλεια ( καλύτερη απο του καναλιού , τολμώ να πώ , μιας και το MEGA δεν κανει και την καλύτερη δουλεια.. )<br /></li><li>Εχθές άκουγα νερό να τρέχει..ψαχνόμουν μήπως έσταζε καμια βρύση , μήπως χαλασε κανενας σωλήνας απο τα καλοριφερ...το άκουγα απο το σαλόνι..τελικα..το καζανάκι απλώς 'εχανε' νερα και ΕΤΡΕΧΕ.Φτιάχτηκε σήμερα , αλλα , ήταν σουρεαλιστικό να συνειδητοποιείς οτι ακουγες κατι τέτοιο.</li><li>Ενώ μεχρι τωρα προτιμούσα να ακουω ρυθμική μουσική ( electronic , house , rock , οτιδήποτε εδινε ρυθμό και μπορούσα να το ακολουθήσω ) δείχνω μια κλίση στην ελληνική μουσική και στην τζάζ/μπλουζ , με λιγο πόπ.Εχθές ακουγα Katie Melua να φανταστείτε :)</li></ul> Αυτά τα νεα μου..Ααα , και σήμερα άκουγα την βροχή!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8670677571714172846?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-32222691744589922912010-11-01T18:58:00.002+02:002010-11-01T19:13:00.976+02:00Καπνίζετε εσείς ή καποιος άλλος μπροστά στο παιδί σας;<br /><br /> Βγήκε στην Αμερική προσφατη έρευνα που συνδέει το κάπνισμα με τις επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες και την μειωμένη αντοχή του ανοσοποιητικού συστήματος.<br /><br /> Καθώς οι ωτίτιδες ειναι συνηθεις αιτίες για προσωρινές ή και μόνιμες απώλειες ακοής θέλουν πολύ προσοχή.Οι ωτίτιδες δεν κολλάνε , σαν αρρώστια , αλλα μπορείς να κολλήσεις κρυολόγημα , να μαζευτει υγρό στις ευσταχιανές σάλπιγγες του αυτιού και ως αποτέλεσμα να βρεθείτε εσεις ή το παιδί σας με μια περιποιημένη ωτίτιδα.<br /><br /> Η ωτίτιδα συνοδεύεται απο :<br /> -απώλεια ακοης , συνήθως προσωρινή<br /> - πόνο στο αυτι<br /> - ερεθισμένο τύμπανο , κοκκινο μέσο αυτί<br /> - αρνητικές τιμές στην τυμπανομετρία ( εξέταση που κάνει ο ΩΡΛ στο γραφείο του )<br /> - υγρό στο αυτί<br /><br /> Αντιμετωπίζεται με αντιβίωση ( ειτε λήψη απο το στόμα , είτε σταγόνες στο αυτί..στα παιδια δυστυχώς αν δεν συνεργάζονται θέλει...κεφαλοκλείδωμα! )<br /><br /> Μερικές απλές συμβουλές για να αποφύγετε τα οποια προβλήματα ειναι :<br /> - πάντα ταιζετε τα μωρά σας σε ημικαθιστή /ορθια θέση ώστε να μην παει οποιοδήποτε υγρό προς τα αυτιά<br /> - μην εκτείθετε τα παιδιά σας σε καπνό απο 'δευτερο' χέρι και μην καπνίζετε μπροστά τους.<br />- να προσπαθείτε να αποφευγετε να κολλάτε κρυολογήματα/συνάχια όσο γίνεται , ειδικα αν το παιδί σας ειναι επιρρεπές στις ωτίτιδες<br /> - θηλάστε το παιδι σας παραπάνω απο 6 μήνες , βοηθάει πολυ στις ωτίτιδες<br /> - αποφευγετε την χρήση πιπίλας αν αυτό ειναι δυνατόν<br /> - το Pnevnar ( εμβόλιο του πνευμονιοκοκκου ) λέγεται οτι βοηθάει ελάχιστα στις ωτίτιδες ( δεν εχει βγει ακόμα σχετική ερευνα , αλλα ακούγεται )<br /><br /> Αν το παιδί σας εχει επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες θέλει πολυ προσοχή.Ελέγχετε τακτικα το αυτάκι του , και να είστε σε συνεχή επαφή με τον παιδίατρο του , και συνεργαστειτε και με εναν ΩΡΛ επίσης ( δεν ειναι αναγκη να ειναι παιδο - , υπάρχουν και απλοί ΩΡΛ που ξέρουν να 'κερδιζουν' τα παιδια. )<br /> Εχετε παντα μαζι σας σταγόνες για τα αυτάκια του και να το μάθετε να καθαρίζει τακτικά την μύτη του.Εάν ειναι μικρότερο , δοκιμάστε ενα μηχάνημα απόφραξης της μύτης ( υπάρχουν πολλά στα φαρμακεία ) και βάζετε συχνά φυσιολογικο ορό.<br /><br /> Επίσης τα μπάνια στη θαλασσα το καλοκαιρι βοηθάνε παρα πολυ.<br /><br /> ΠΡΟΣΟΧΗ , αν το παιδι σας φοράει κοχλιακο ή απλό ακουστικο , κατ'ευθείαν στον ΩΡΛ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3222269174458992291?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-49642444077328388802010-10-01T18:45:00.001+03:002010-10-04T00:33:37.334+03:00Όταν δεν ακούς...<br /><br /> έτσι απλα , μονο με το να μην ακούς , εκθέτεις τον εαυτό σου.<br /> Ναι, έχω κοχλιακό εμφύτευμα.<br /> Ναι , ακούω καλύτερα.Αλλα ακόμα και οταν το φοράω υπάρχει πρόβλημα καθώς δεν πιανω καποιες πολυ ψηλές συχνότητες , ή θα εχει φασαρία απο έξω..Ή δεν θα το φοράω ( την νύχτα ) ή κάποιες φορες απλώς θέλω ενα 'διαλλειμα' απο τον φασαριοζικο ήχο ( στην αρχη πολυ συχνά , τώρα αραια και πού ) ή θα κάνω μπάνιο..οτιδήποτε.<br /><br />Το προβλημα ειναι οτι εφόσον ζω μόνη μου...πρεπει να προνοήσω για εμένα πρωτα απο όλα.Υπάρχουν τόσα που πρεπει να προσέχω...Ποτε χτυπάει το κουδούνι , πότε το θυροτηλέφωνο , αν υπάρξει καποια επείγον κατάσταση , οτιδήποτε...Ειδικα το τελευταιο ειναι ενας φόβος που μονιμα τον έχω.Ερχεται , φευγει , αλλα υπάρχει.<br /><br />Ηταν και πρακτικό πρωτα απο όλα το προβλημα.Χτυπουσαν να μαζέψουν τα κοινοχρηστα.Χτυπουσαν φιλοι να παρουν το κινητο τους που ξεχάσανε.Χτυπούσαν να παραδώσουν την πιτσα που ειχα παραγγείλει.<br /><br />Ετσι , για ενα χρονο , σχεδόν ενάμιση , ερευνούσα την πιθανότητα να πάρω ενα συστημα ειδόποιησης , οποτε on-off έκανα ερευνα αγοράς , ώστε να δώ τι ειναι κατάλληλο.Εκανα ερευνα σε σαιτς του εξωτερικού.Επισκέφτηκα και το μαγαζί της earcare στην Αθήνα απο κοντά οπου και μου έδειξαν τα συστήματα απο κοντά που είχαν για ειδόποιηση πόρτας , κουδουνιού κλπ και θέλω να τους ευχαριστήσω γιατι τους έκανα άπειρες ερωτήσεις για οποια προϊόντα είχαν και να μου τα δειξουν κι ζωντανά.<br /><br />Τους τελευταιους έξι μήνες ειχα αποφασίσει να πάρω το πιο ακριβό αλλα και ( για μένα ) αξιοπιστο ασύρματο σύστημα της <a href="http://www.bellman.se/">Bellman &amp; Symfon</a> , και προέβη να το αποκτήσω.<br /><br />Παρέλαβα πριν απο καποιες εβδομάδες το Door transmitter και το Pager receiver της εταιρείας.Είχα τις αμφιβολίες μου καθώς δεν ειχα ξαναδοκιμάσει τιποτα παρόμοιο.( Και ποιός δεν τις έχει για καθε τι καινούργιο? )<br /><br />Η εγκατάσταση ήταν πολυ ευκολη.'Εκπαιδευση' του κουδουνιου , τεστάρισμα , και εβαλα μια βιδα με ούπα στον τοιχο οπου και κρέμασα το κουτί.<br /><br />Ο βομβητής επισης σεταριστηκε αυτόματα σχεδόν , αν και μου φαινοταν λιγο μεγαλος ( πιστευα οτι θα ήταν μικροτερος.Τελικα ομως ειναι παναλαφρος και ειναι ανετα οπου και να το βάζω επάνω μου ) με τις ενδείξεις του πολυ καθαρες , οπως και την δόνηση που την αντιλαμβάνεσαι αρκετά δυνατά.<br /><br />Εγώ έμεινα ευχαριστημένη και είπα να γράψω και τις εντυπώσεις μου , γιατι όταν έψαξα..δεν βρήκα πουθενά ενα ρίβιου, ούτε στα ελληνικά ουτε στα αγγλικά..για μένα δε μετράνε τα ριβιου που εχουν οι εταίρειες γιατι φυσικά και θα βάλουν μονο τα θετικά.<br /><br />Ίσως , σε βάθος χρόνου , να πάρω και άλλους εξοπλισμούς , και να τα κανω κ αυτά ριβιου.Ισως και όχι...αναλόγως.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-4964244407732838880?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-46025210335624550942010-10-01T18:22:00.003+03:002010-10-01T18:41:59.484+03:00Διακόπτω την απουσία μου απο το μπλόγκ ( ανεξήγητη , αλλα θα επανέρθω.. ) για να γράψω 2 λόγια για την φίλη μου την <a href="http://kofosi.blogspot.com">Σοφία</a> που πρόσφατα εξέδωσε το βιβλίο <a href="http://kofosi.blogspot.com/2010/09/blog-post.html">Κουφός εισαι ρε; Δεν ακους;</a> απο τις εκδόσεις <a href="http://kapsimi.gr/modules.php?name=Asers_Shop&amp;s_op=viewproductdetails&amp;lid=111">ΚΨΜ</a> ( πατήστε στο λινκ και θα σας παει απευθείας στην ιστιοσελίδα του βιβλίου για να το παραγγείλετε! )<br /><br /> Η <a href="http://www.sofiakolotourou.gr">Σοφία Κολοτούρου </a>ειναι ποιήτρια που εχει αλλο ενα βιβλιο κατω απο το ονομά της ( Αν-επίκαιρα Ποιήματα ) και έχει σπουδάσει Ιατρική.<br /><br /> Το βιβλίο το αγόρασα σήμερα , και με το που επέστρεψα σπίτι το άνοιξα και το διαβασα.Σαν ομοιοπάθουσα ( και ας φοράω κοχλιακό εμφύτευμα ) πάλι ζώ ολες τις δυσκολίες.Τις καταγράφει με εναν τροπο ομως , που στο τέλος γελάς! Το ένθετο κομιξ πάλι , καλοσχεδιασμενο και πραγματικα πολυ ωραιο.Ενα βιβλιο που απευθύνεται σε όλους , ακούοντες και μή! Γραμμένο με αυτην την αστειρευτή δόση χιούμορ , που λατρευω.<br /> <br />Γράφτηκε για να δώσει φωνή σε μάς τους κωφούς, που ακουμε λιγο ( με ακουστικα ) η πολύ ( με κοχλιακα εμφυτευματα ) η και καθόλου.Που μιλάμε και διαβάζουμε χειλη.Που επικοινωνουμε οπως εσεις.<br /><br /> Που εγώ , οπως λέει και ο τιτλος , Πριν , ακουγα λίγο.Οταν αρχισα το μπλογκ , το τοτε Τωρα , καθόλου.Το Μετά , που ειναι το τωρινό μου Τώρα , ακουω πολύ.Αλλα ακόμη δυσκολευομαι.Λιγότερο , σιγουρα.Αλλα ακομα συναντω και παντα θα συναντώ εμπόδια.<br /><br /> Αυτό το βιβλίο ευελπιστώ να δώσει φώς στη διαφορά στην 'αορατη' αναπηρία ειδικά οταν δεν φαινόμαστε καθόλου γιατι 'μιλάμε' και 'καταλαβαινουμε'.<br /><br /> Εγώ το διάβασα! Εσείς?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-4602521033562455094?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-37509670109528864972009-12-16T23:22:00.003+02:002009-12-17T00:09:16.994+02:00Εγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση μου οτι δεν ειμαι ευχαριστημένη απο το σέρβις της Cochlear.<br /><br />Λοιπόν , μου έπεσε το ακουστικό...Λογικό ειναι , μιας και εχει ενα βάρος και θα πέφτει...ε, έσπασε ο κοντρόλλερ σε ενα σημείο που το περίμενα κιόλας , μιας και υπάρχει σχεδιαστικό λάθος σε εκεινο το σημείο συγκεκριμένα.<br /><br />Εστειλα μαιλ αμέσως στον ακοολόγο μου στο νοσοκομείο - δεν έκανε απολύτως τίποτα.Εστειλα μετα μαιλ στην εταιρεία.Απάντησαν σχετικά συντομα ( μετα απο 2 μέρες απο διαφορετικό μαιλ ) και απάντησαν το εξής :<br /><br /><blockquote> Καλημερα Βιβη,<br /><br />Ειμαι ο τεχνικος υπευθυνος για τα κοχλιακα εμφυτευματα.<br /><br />Θα ηθελα να μου στειλεις καποια στοιχεια για να αντικαταστασησουμε τον controller,<br /><br />Αν μενεις αθηνα μπορεις να περασεις από την εταιρεια να το αντικαταστησουμε αυθημερον.<br /><br />Αλλιως μπορουμε να το στειλουμε και να επιστρεψεις το δικο σου που δεν λειτουργει.<br /><br />Αν η φθορα είναι μεγαλη τοτε ισως να μην υποκειται στην εγγυηση, η αν εχει προκληθει από αλλα μεσα.<br /><br />Θα χαρω να σε εξυπηρετησω, μπορεις να επικοινωνησεις στην διευθυνση που γραφω παρακατω η να τηλ η να μου στειλεις μηνυμα στο κιν. **********</blockquote><br /><br />Του απάντησα οτι ήμουν ήδη Αθήνα και θα περνούσα να το αντικαταστήσω.Το μαγαζί δεν βρίσκεται ευκολα..ειναι σε στενό...<br /><br />Απο εκεί διαπίστωσα οτι η αντιπροσωπεία δεν ειναι μόνο για τα κοχλιακά εμφυτευματα της Cochlear αλλα και για διαφορα ιατρικά μηχανήματα..επίσης αυτο που εγραψαν περί μεγάλης φθοράς ενώ του ειπα οτι εσπασε ο κοντρολλερ σε ελαττωματικο σημειο (που θα επρεπε να το ήξεραν ούτως ή άλλως).<br /><br />Οταν εφτασα η αλλαγή έγινε χωρίς πολλά προβλήματα αν και εντύπωση μου προκάλεσαν ορισμένα πραγματα...οπως :<br /><ol><li> Δεν ήξερε ο άνθρωπος ( προφανώς δεν ήταν ο τεχνικος ) πώς να βιδώσει/ξεβιδώσει τον κοντρόλλερ απο το ακουστικο.Και τις <span style="font-weight: bold;">δυο φορές</span> του πήρα απο το χέρι το ακουστικό να το κάνω εγώ.</li><li>Οταν του ζήτησα ενα Snugfit για να αποφύγω τετοιες ιστορίες στο μέλλον δεν ήξερε τι του ζητούσα.Βρέθηκε ενα αλλα σε παιδικό και τον ρώτησα αν είχε σε αλλο μέγεθος και δεν ήξερε.Δεν βρήκε.</li><li>Παράγγειλα άλλο με παραγγελια να το στείλουν σε διαφορετική διευθυνση και αυτός μου έκανε ανάκριση γιατι ειχα αλλη δηλωθέν διευθυνση.Λογαριασμό θα του έδινα τώρα?</li></ol><br /><br /> Απο τότε έχουν περάσει ( Εγινε περιπου μέσα Σεπτέμβρη το όλο σκηνικό ) περίπου 4 μήνες και φυσικα..εν όψη ορίζοντα...ουδέν SnugFit!<br /><br /> Τελικα υλόποιησα άλλη λύση που πλήρωσα απο το εξωτερικό και έχω το κεφάλι μου ήσυχο!Την παραγγελία δεν την ακύρωσα με μαιλ αλλα ουτε και πήγα να παραπονεθώ.Και γιατί?Γιατι να εκφράσω παράπονο απο τη στιγμή που δεν ξέρουν τι τους γίνεται?Και απο την άλλη , ειμαι περίεργη να δώ...πόσο καιρο θα τους πάρει να καταλαβουν την παράλειψη..ίσως και ποτέ...<br /><br /> Για την ιστορία - έστειλα η παραλαβή να γίνει στο πατρικό μου γιατι θα πήγαινα και εγώ απ έκει μετα και μου ειπαν θα ήταν εκει σε μια εβδομάδα..το υπολόγισα και ειπα να το στειλουν εκει..δεν το έκαναν βεβαια...Αλλα ουτε και εδώ ήρθε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3750967010952886497?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-40521192703585113442009-12-16T22:58:00.003+02:002009-12-16T23:15:52.119+02:00Οι μέρες περνάνε και τα Χριστούγεννα έρχονται..Χρωστάω αναρτήσεις απο ιστορίες , απο διαφορα..εχω πάρα πολλες αναρτήσεις στο μυαλο μου..αλλα διαθεση/χρόνος να γραφτούν δεν υπαρχει δυστυχώς..<br /><br /> Οπότε θα κάνω ενα απλό bullet list προς το παρόν και θα επεκτείνω σε νεες αναρτήσεις σύντομα.<br /><br /><ul><li> Επισκέφτηκα προσφατα τον χώρο της εταιρείας earcare μετα απο προσκλησή τους για να δώ που ειχαν πάρει το κοχλιακό εμφύτευμα της Advanced Bionics.Εχει αρχισει να ερχεται στην Ελλάδα εδώ και καποιους μήνες.Εχω αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις απο την επισκεψή μου.</li><li>Η εν λογώ εταιρεια επικοινώνησε μαζί μου για να μου πει οτι αναρτήσανε και σελίδα στα Ελληνικα για το εν λογώ εμφύτευμα , ξεχωριστή απο τη δική τους σελίδα.Αυτό ειναι ενα απο τα καλύτερα βήματα που θα μπορούσαν να γινουν!</li><li>Επίσης η εταιρεια φέρνει - εισάγει να πώ καλύτερα - προιόντα για να βοηθήσει τους κωφους και βαρήκοους και με εντυπωσιασανε αρκετά τολμώ να πω.</li><li>Πριν απο καποιους μήνες επισκέφτηκα και την εταιρεία MEDEL εδώ στην Θεσσαλονίκη που εχει την αντιπροσωπεία της.Επίσης εντυπωσιάστηκα απο τα γραφεια της και την ετοιμότητα της.</li><li>Η ΜΕDEL επίσης έχει Ελληνική σελιδα στο ιντερνετ , το οποιο ειναι μεγάλο βήμα.Εδώ στην Ελλάδα που ζουμε δεν ειμαστε ολοι γνώστες της αγγλικής γλώσσας.</li><li>Δυστυχώς η εταιρεια Cochlear δεν εχει ούτε Ελληνική σελίδα και ας έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό τουλαχιστον στην Ελλάδα εντελώς εμπειρικά - σχεδον ολα τα ατομα που γνωριζω έχουν το εμφύτευμα της Cochlear.</li><li>Είμαι απογοητευμένη απο το σερβις της εν λογώ εταιρειας.Περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση.</li><li>Εμεις οι κωφοί δικαιούμαστε το επίδομα αλληλεγύης - το έχετε πάρει? εγώ το δικαιούμαι, θα πάω να το πάρω.</li><li>Γίνεται <a href="http://news.disabled.gr/?p=25929">εισήγηση</a> για να παιρνουμε οι κωφοί εφ'ορου ζωής επίδομα καθως χρειάζεται.Ας ελπίσουμε και να προσπαθήσουμε να βγει σε καλό.</li><li>Στην λογοθεραπεια προχωράω.Προσπαθώ.</li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-4052119270358511344?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-21807706151895345212009-09-23T21:38:00.003+03:002009-09-25T15:13:45.961+03:00Πρίν απο 2 εβδομάδες είχα επίσκεψη στο σπιτι την <a href="http://cochlearimplantonline.com/site/">Rachel Chaikof<span style="font-style:italic;"></span></a> η όποια φοράει δυο κοχλιακά εμφυτευματα ( αμφίπλευρη εμφύτευση ).<br /><br /> Η Rachel είναι ενα κορίτσι όλο ζωντάνια , που ουτε σκέφτεται καν οτι έχει τα εμφυτευματα - αν και ασχολείται πολύ με αυτο και βοηθάει παρα πολυ την ( αγγλόφωνη ) κοινότητα χρήστων με κοχλιακο εμφύτευμα.Απο τοτε που την γνώρισα μεσώ ιντερνετ , προσπάθώ να κάνω κατι ανάλογο εδώ στην Ελλάδα , αν και κομματάκι δύσκολο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cochlearimplantonline.com/site/wp-content/uploads/2009/09/IMG_9119.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://cochlearimplantonline.com/site/wp-content/uploads/2009/09/IMG_9119.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><span style="font-style:italic;">Εδώ εγώ και η Rachel στα Κάστρα Θεσσαλονίκης, η φωτό ειναι <a href="http://cochlearimplantonline.com/site/">απο το σαιτ της<span style="font-style:italic;"></span></a> </span><br /><br /> Επίσης ειχα την ευκαιρια να δώ απο κοντα αμφίπλευρα εμφυτευματα.Ακουγε σε καταστάσεις που εγώ , ακουγα ΜΟΝΟ τον θόρυβο.Αυτο λέγεται 'φαινόμενο της σκιάς' και ειναι πολύ συνηθισμένο σε άτομα που φοράνε ενα ακουστικό/ενα κοχλιακο εμφύτευμα.( περισσότερα για αυτο σε ξεχωριστό ποστ ) <br /><br /> Βλέποντας αυτά απο κοντά..έχω πειστεί...δυο λοιπόν, και ελπίζω να αποκτήσω το δευτερο καποια στιγμή στο μέλλον.<br /><br /> Περα απο αυτό κάναμε πολυ τουρισμο στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα.Ηταν παρα πολύ ωραια , αν και το Σούνιο λιγο απογοητευτικό.<br /><br /> Πραγματικα πολύ μου αρέσει οταν συναντώ τέτοια άτομα και παιρνω/δινω εμπειριες , θάρρος. <br /><br />Ανυπομονώ να γνωρίσω την μικρή Αννούλα.Τρελαίνομαι να μαθαίνω νέα του μικρούλη Πάνου.Παθαίνω πλάκα οταν ακούω την Γ. και τον Κ. να λένε καποιες λέξεις.Πραγματικά χαιρομαι να βλέπω τον μικρο Στελάκο να προοδεύει , αν και πιο πολυ παθαινω πλακα με το χαμογελο του και τις σκανδαλιές του!Ολα τους ειναι ενα και ένα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-2180770615189534521?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-81426641184653423972009-08-14T23:36:00.000+03:002009-08-17T15:48:27.260+03:00Ηρεμια..Συλλογή ρίγανης...Δασος με μυρωδιες..το αεράκι φέρνει τη μυρωδιά απο τη θαλασσα και την ανακατευει με τη μυρωδια της ρίγανης.Ξαφνού ακούγεται κατι...συνεχες , απροσδιόριστο.Σαν συναυλία.<br /><br />Τζιτζίκια.<br /><br /> Καθεται να τα ακουσει , το κορδονι απο το ασπρο μαγιο να ανεμιζει εξω απο το μπλουζακι.Συναυλία σωστή.<br /><br /> κλικ<br /><br /> Εντονη μουσική.Τραπέζι με ασπρο λινο τραπεζομάντιλο , με λουλουδια ασπρα στο βάζο , φορτωμενο φαγητα επιδορπια.Η πίστα να γίνεται το αδιαχώρητο.Η νύφη να χορευει και να γελάει.Η κουβέντα στο τραπέζι να μπλεκεται ευχάριστα με την μελωδία της μουσικής.<br /><br /> Εχοντας φάει μερικες κουταλιες παγωτο , να σηκώνεται να χορέψει.Το ασπρο της παντελονι διαγράφει τη πίστα.<br /><br /> κλικ<br /><br /> Απέραντη θάλασσα.Στο σχοινί να ανεμίζουν σαν σπαθια , απλωμένα κομμένα χταπόδια να λιαστούν στον ήλιο.Οσο τα ξεραινει ο ήλιος τοσο πιο κριτσανιστα γινονται.Το γλυκό κύμα να κουνάει το σκάφος.<br /><br /> Μεσα στην θαλασσα , χωρις ακοή, να κολυμπάει.Με την μάσκα να βλέπει τη μαγεία του βυθού.Πότε πότε βουτάει να πιάσει τα ψαράκια διχως αποτέλεσμα.Να μαζευει αχινούς μαυρους.<br /><br /> κλικ<br /><br /> Η πίστα αδεια.Τα τραπεζια με τα ασπρα τραπεζομαντιλα και τα λουλούδια να ειναι καθαρα και άσπρα.Κοσμος κάθεται στις καρέκλες.Στη πίστα χορευουν μικρά παιδια στον ρυθμό της μουσικής.Ενα τρέχει να ακουμπήσει το ηχείο και να 'νιωσει' τη μουσική.Αγόρι.Με το πιο πλατύ χαμόγελο χορευει και τρεχει πανω και κατω στη πίστα.<br /><br /> Καθεται και βγάζει φωτογραφιες.Του χαμογελάει.τον φωνάζει για να τον φιλήσει αλλα δεν έρχεται.Χαμογελά.Διασκεδάζει οπως και αυτή.Ενα παιχνίδι ειναι όλα.<br /><br /> κλικ<br /> <br /> Πανσέληνος.Τα βράχια κοφτέρα μαλακωνουν στη σκοτεινιά.Ενα σκάφος με αναμμένη μηχανη πλησιαζει σιγα σιγά.Σταματά και ρίχνει αγκυρα.Η μουσική απο τη παραλία ακουγεται.Ορχηστρα αληθινή.Μια πανδαισία που εξυψώνει τη ψυχή.Μια αναγνώριση μιας καθαρής φωνής που δίνει ομιλία.Η μουσική μετά να εκρηγνύεται.Νομίζεις έρχεται απο μέσα σου.Απο τα βράχια.Απο παντού και πουθενά.<br /><br /> Καθισμένη σε μια καρέκλα στο καταστρωμα , ακούει.Προσπαθει να καταλαβει.Η συγκεντρωση ομως μετα χαλαρώνει , καθως αφεθηκε στο μαλακο κουνημα του κύματος , και στην εξυψωτική μελωδία που γιορτάζει την πανσέληνο.Λες και το ξέρει η σελήνη , παιζει κρυφτουλι με τα σύννεφα , να πικάρει.Μια βυθίζει στο σκοτάδι.Μια λουζει με ασημένιο φως.<br /><br /> κλικ<br /><br /> Απόγευμα.Ηλιοβασίλεμα σε παραλία.Τα χρώματα απο απαλο ροζ και απαλο γαλάζιο , έγιναν βαθυ ροζ , βαθυ μπλέ.Σιγά σιγά γίνονται ολο και πιο σκούρα.Το κύμα να κυνηγά πάντα την παραλία, να την σκεπάσει , αλλα να κουράζεται και να αποτραβιέται.Ξανα και ξανά , και να νανουρίζει τις αισθήσεις.<br /><br /> Μια φιγούρα στον βράχο, βγάζει φωτογραφίες το ηλιοβασίλεμα.Λίγο πριν φύγει, ψιθυρίζει , θέλω να το μοιραστώ.βγάζει μια με το κινητο και την στέλνει σε δυο άτομα.<br /><br /> κλικ<br /><br /> και έχει ακόμα πολλα κλίκ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8142664118465342397?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-78341050551548991172009-07-05T19:24:00.002+03:002009-07-05T19:57:10.651+03:00Οπως ειχα γράψει <a href="http://koxliako.blogspot.com/2009/03/blog-post_21.html">εδώ,</a>πως δουλέυει το κοχλιακό.<br /><br /> Έχω να συμπληρώσω μερικά πραγματα , και τα αναρτώ σε νέο πόστ ώστε να φανούν οι αλλαγές..<br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_twisted.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 496px; height: 768px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_twisted.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Ειχα γράψει στο παρτ ουαν, οτι οι ρυθμίσεις αποθηκευονται στο πάνω μέρος του επεξεργαστή , που για συντομια ονόμασα μικρόφωνο.<br /> Να προσθέσω πως το κάτω μέρος του κοχλιακου , που στα αγγλικα λέγεται controller , ειναι ενα κομματι που μπορει να χαλάσει σχετικα ευκολα..πτώσεις , το να καθίσεις κατα λάθος πάνω του, κλπ.Να σπάσει η LCD οθονούλα και να μην βλέπεις ας πούμε.Ε , αυτο το κομματι , κανει στο εξωτερικο μόνο 1500 ευρώ ( εδώ δεν ρώτησα , αν ξέρει καποιος τιμή , ας σχολιάσει ) αλλα το καλύτερο ειναι οτι μπορεις να κανεις και την αλλαγή χωρις ραντεβου για νεες ρυθμίσεις , αφου δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα απολύτως , το να αλλάξεις controllers. <br /><br /> Και ένα τιπ για τα καλλύματα μικρόφωνου : <br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/freedom_microphone_covers.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 120px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/freedom_microphone_covers.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /> Εμαθα απο 'μεσα' απο την εταιρεια απο γραφεια Αμερικής ( εδώ ειναι μονο αντιπροσώπεια και δεν ξέρουν κ πολλα απο δική μου εμπειρία , μονο τα εισάγουν ) ότι μπορεις να τα πλένεις κιολας αν ειναι πολύ λερωμένα , στο χέρι , με σαπούνακι απαλο και νεράκι..μετα τα βάζεις να στεγνώσουν εντελώς σε απορροφητικό χαρτι , κ μετα τα βάζεις στο Dry n Store για απόλυτη αφύγρανση.Εγώ κιολας τα αφήνω για καμποσο καιρο , δεν παθαίνουν τιποτα απολύτως.<br /><br /> Επίσης , προσοχή στην αφύγρανση.Εαν μένετε σε περιοχή με αρκετή υγρασία , καλό ειναι να το βάζετε καθε βράδυ.Εγω καθε βράδυ το βάζω , και βλεπω τρομερή διαφορά, απο οτι αν το αμελήσω κ δεν το βάλω για καμια βδομαδα η παραπάνω.<br /><br /> Επίσης , ελεγχετε συχνά τις κεραιες , να ειστε σίγουροι οτι δουλευουν σωστά.<br /> <br /><br /> Επίσης ενα ακόμα τίπ , που εγώ ακολουθώ πολυ συχνά.Εχω πάρει μια μακρια κεραια , και εχω το ακουστικό μεσα σε ειδικες θηκουλες που αγόρασα απο ανεξάρτητο φορέα , αν και δεν ειναι καθόλου δύσκολο να ράψεις τετοιες.ενα κομματι ύφασμα , και ενα πατρον που θα φροντίσω να αναρτήσω σύντομα , και ενα ειδος κουμπωματος, εγώ εχω και σουστες και χράτς.<br /> Βολέυει πάρα πολυ , οταν ειμαι ας πουμε φορτωμένη σαν το γαιδουρι και περπαταω κ υπαρχει κινδυνος να πέσει/χαθεί απο το αυτί μου.Η οταν τρέχω.Η οταν ειμαι στο λουνα παρκ.Μεχρι τώρα ακομα και με το απλο ακουστικο που ειχα , αγχωνομουν και το εβγαζα συνέχεια.Τωρα ομως δεν το βγάζω καθόλου , κ αν πεσει η κεραια απλα την ξαναβάζω στο σημειο που πρεπει.<br /><br /> Αλλο τίπ ( κυριως για τα παιδια , αλλα και για παραλιοβιους. ) Το κοχλιακό , οπως εχω ξαναπεί , ειναι ευαισθητο στην υγρασία.Ουτε η άμμος ειναι καλύτερη ομως!!! <br /><br /> Η κακια η στιγμή μπορει να έρθει ειτε προσέχεις ειτε όχι...<br /><br /> Ετσι λοιπόν αγόρασα ALOKSAK BAGS , το μικρότερο νουμερο , και ειναι πολυ φθηνό.Μπορεις να βάλεις μεσα οτιδήποτε , κινητο , χαρτια ή ακόμα και στην περιπτωσή μου το εξωτερικό μερος του κοχλιακού εμφυτέυματος.Τα πήρα απο ενα κατάστημα στην Ομόνοια, και εγώ δεν τα έχω δοκιμασει , αλλα στο εξωτερικο οι χρήστες όχι μονο τα χρησιμοποιούν , αλλα και τα βάζουν και στο κεφάλι τους με ενα σκουφο απο πάνω ( ιδιως παιδια ) ετσι , τα παιδια μπορουν να ακουσουν τη θαλασσα , να πλατσουρίσουν και να ακούνε.Απο ότι διαβασα παντού , ειναι πολυ καλα , και δεν υπήρξαν προβλήματα αν τα κούμπωνες σωστά.Φυσικά , για να τα χρησιμοποιεις οταν κολυμπας , πρεπει να έχεις επαναφορτιζόμενη μπαταρία στο κοχλιακό , οι απλές θέλουν άερα για να δουλέψουν , και οταν τελειώσει ο αέρας στο ALOKSAK BAG , κλεινει.<br /> <br /> Εγώ σκοπευω να το δοκιμασω σαν απλή φύλαξη κοχλιακου , αλλα , μπορει να δοκιμασω και το άλλο..αν το κάνω σιγουρα θα αναρτησω νεα ποστ , αλλα υπάρχουν άπειρα ποστς στα αγγλικα σε πολλα παρεμφερή σαιτ σαν το δικο μου.Λιγη όρεξη να έχεις , ψάχνεις..<br /><br /> Τελευταιο , αν έχετε καλες γνώσεις στα αγγλικά , επισκεφτείτε το deafvillage.com , έχει feed απο blogs , σαν το δικο μου , αλλα στα αγγλικα , μιας και οι περισσότεροι ειναι Αμερικη/Αγγλια , υπάρχουν και απο άλλες χώρες αλλα παλι χρησιμοποιουν την Αγγλική γλώσσα.<br /><br /> Αυτά , και καλό καλοκαίρι!! Θα επανέλθω με περισσότερα , πολυ πολυ συντομα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-7834105055154899117?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-3351276990100453742009-06-18T00:45:00.002+03:002009-06-18T01:13:03.745+03:00"θα σου πώ μετά" "Δεν ήταν κατι σημαντικό" "Ηταν της στιγμής"<br /><br /> Φράσεις που εγώ ακουώ πολύ συχνά...απο μικρή...<br /><br /> Τώρα , τις ακούω λιγότερο συχνά, γιατι απλά , οταν δεν καταλαβαινω κάτι , απλώς , γελάω χωρις να ξέρω γιατι γελάνε , κανω μια λυπημένη φάτσα επειδή κάνουν και οι άλλοι.Για κάποιον σαν εμένα που διατείνεται οτι δεν μπορει να παιξει θεάτρο , τελικα το κανει καλύτερα απο ότι νομίζει...<br /><br /> Ομως , οταν ρωτάω γιατι θέλω να μαθω γιατι γελάνε , κλαινε ή κανουν οτιδήποτε άλλο ή απλώς εξάπτεται η περιεργεια μου , 90% των περιπτώσεων θα λάβω σαν απάντηση συνήθως την πρώτη φράση, και μετά οταν τους υπενθυμίζω να μου πουν , παντα απαντάνε με μια απο τις επόμενες δυο φράσεις ή προφασίζονται οτι "ξεχάσανε" απλα και μόνο γιατι βαριουνται να μου πουν.Οι πιο ειλικρινείς , λενε σιγά...<br /><br /> Ε , όχι σιγά...<br /> <br /> Για να ρωτάω , για να προσεγγίζω απαντήσεις , σημαινει οτι θέλω να καταλάβω , να συμμετάσχω και εγώ..Μονο..που δεν με παίζουν!<br /><br /> Και μετά αναρωτιουνται γιατι αποφευγω τις μεγάλες συγκεντρώσεις , τις καφετέριες , τα μπαράκια , και προτιμώ τα one - on one ή σύναξεις σε σπιτια με παρειστικη ατμοσφαιρα που δεν ξεπερνάνε εναν αριθμό ατόμων.<br /><br /> Σε μεγάλες συνάξεις οπως γλεντια για γάμους , βαφτίσια , δεν ασχολουμαι , προτιμώ να χορευω...αλλα σε άλλες οπου πρεπει να κατσεις με το ρόφηματοποτο σου..Απλά ρουφάω και προσπαθώ να σκοτώσω την ώρα μου με το να χαζέυω τον κόσμο που περνάει...<br /><br /> Υπήρξε σχετικο πρόσφατο σε παραλία..Παρέα , ομορφη , περασαμε ομορφα..Γυρίσαμε , ανέλπιστα με αμάξι.Ειπώθηκε κατι που όλοι γελούσαν,μεσα στο αυτοκίνητο.Θέλοντας να μάθω ποιο το αστειο , φυσικά και ρώτησα , ήθελα να 'παιξω κ εγώ'.<br /><br /> "Θα σου πώ μετά"<br /><br /> Αποσύρθηκα παραιτημένη...<br /><br />Και την ιδια βραδιά..Θυμήθηκα καποια άτομα που δεν μου ειπαν ποτέ αυτο το "Θα σου πώ μετά" που για μένα ακουγεται τόσο άσχημο...Η λίστα αρχίζει με την μαμά μου φυσικα...Πάντα μου απαντούσε , με μια περιεκτική φράση στην αρχή.Αν ήθελα , συνέχιζε.Ο μπαμπάς μου..Ελεγε την φράση συχνότερα , αλλά μετά ΠΑΝΤΑ μου έλεγε.Ας πουμε μεσα στο αμάξι καθώς γυρνουσαμε απο οπουδήποτε.Κρατούσε τον λόγο του.Μια ξαδέλφη μου, οποτε βρισκόμασταν , ποτέ δεν το ειπε, οπως και η αδελφή της..Τα άλλα μου ξαδέλφια , το λέγανε ομως....Ο Νονός μου.Που πάντα μου αφιέρωνε χρόνο...Θυμάμαι με ζεστασιά εκεινες τις γιόρτινες μέρες , που δεν με ξεχνουσε , και ας είχε τοσους καλεσμένους να φροντίσει...Η φίλη μου η Κ. Τελευταια φορα που βγήκαμε στη Τεχνόπολις , αν δεν καταλαβαινα , αρπαζε στυλο και μπλοκάκι.Το ιδιο και οι υπόλοιποι , με αποτέλεσμα να μου μεινει μια γλυκιά ανάμνηση , και να ανυπομονώ να επαναλάβω την εμπειρια , με την ιδια παρέα...γιατι όχι? Εκεινη τη βραδιά , ενιωσα υπέροχα!H ChinaDoll μου φύσηξε με τον μαγικο στυλό ανα χειρας και με εκανε να περάσω τοσο ωραια...<br /><br /> Μετά θυμήθηκα αλλες εξόδους , άλλες εμπειρίες...που μου έμειναν πικρές...περισσότερο απο τις γλυκιές...<br /><br /> Την επόμενη μέρα , τσακώθηκα για αυτο το "Θα σου πώ μετά" γιατι κατάλαβα ένα πραγμα...οτι αν ο άλλος δεν θέλει να σε συμπεριλάβει , δεν αξίζει να ασχολείσαι μαζί του...<br /><br /><br /><br /> Οσοι διαβάζετε αυτο το κειμενο , και έχετε καποιον στον όποιον λέτε αυτή την φράση, σκεφτείτε για ένα λεπτο , τι θα αισθαίνεται.Πως θα πικραθεί , ειδικά αν ειναι η πολλοστή φορά που ακουεί αυτήν την φράση.<br /><br /> Γυρίστε..αφιερώστε 5 λεπτά να καταλάβει,δειξτε του τον δρόμο...Και θα φτιάξετε την ώρα του , την μερα του , την βδομάδα του.Αν του πειτε αυτην την φράση...ΚΡΑΤΗΣΤΕ τον λόγο σας.Οσο ασήμαντο κ αν φαινεται!<br /><br /> Οταν νιώθεις εκτός της παρέας , σαν βάρκα , ειναι το χειρότερο..νιωθεις απλα ο πεμπτος τρόχος της αμάξης.Το ένιωσα πολλες φορές.<br /><br /> Εχω φτάσει εγώ τουλάχιστον , να εκνευριζομαι πάρα πολύ οταν ακούω αυτην τη φράση.Αν κρατήσει τον λόγο του μετα , χαμογελάω.Αν όχι...απλα , fifth wheel , once again. <br /><br /> Γονεις , συγγενεις , νονοί , φιλοι : ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ το...για να σας ρωτάει ο άλλος,θα ειναι , εστω και στιγμιαια , σημαντικο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-335127699010045374?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-8566383599233838932009-05-25T15:16:00.002+03:002009-05-25T15:26:13.311+03:00Πάει και αυτο!!! <br /><br /> Είμαι ενάν χρόνο με το κοχλιακό...πλέον ειναι απίστευτο...<br /><br /> Δεν το πιστευω οτι περασε κιολας τοσος καιρος...περσι τετοια εποχή ετρεχα στο νοσοκομείο...<br /><br /> Τώρα πλεον..ακούω πολύ καλα! <br /><br /> Η χειλωαναγνώση ειναι ακόμα παλια μου τέχνη κόσκινο..αλλα ακουω..ακουω την χύτρα που σφυρίζει..το νερο που βράζει..τα μικροκύματα που κανουν μπιπ μπιπ. Τα βατράχια που κρώζουν.Τη σακουλα με τσιπς που ανοίγει..<br /><br /> πλεον μπορώ να ακουσω χωρις να διαβάζω χείλη , τα νουμερα , τα χρώματα , και απλές οδηγίες , πχ , φέρε την καρεκλα , φέρε την κουβέρτα , δωσε μου ενα ποτήρι.<br /><br /> Απολαμβάνω τη μουσική περισσότερο απο ποτέ.<br /><br /> Αυτήν την στιγμή που σας γράφω ακουω το τραγουδι Black Eyed Peas - Boom Boom Pow! φυσικά για όσους με ξέρουν παραμένει αγαπημένο μου παντα το Cherry Lips των Garbage.<br /><br /> Εχω ανακαλύψει μια νέα εκτίμηση για την soul/jazz μουσική , και για τις μπαλαντες.<br /><br /> Φέτος μάλιστα , διασκέδασα απιστευτα με την Eurovision και φυσικα το τραγουδι που κερδισε μου άρεσε παρα πολυ..άλλα..δεν μου άρεσαν ολα τα τραγουδια ..όμως καταλαβα γιατι αρέσει τοσο πολυ να το βλεπει τοσος κόσμος..<br /><br /><br /> Επίσης , σε εναν μικρούλη ...<br /><br /> Με το καλό να πεις και άλλες λέξεις , οχι μονο γιαγιά!!! Πιγκουινακοοοοο , πες και τιποτα...και καλή αρχή στο σχολειο σου!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-856638359923383893?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-69950012003182354062009-04-21T17:16:00.004+03:002009-04-21T17:39:30.165+03:00Τον Νοεμβρή , μου πήρα δώρο για τα Χριστουγεννα αυτό το κινητό ( LG KF510 ) <br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.google.gr/images?q=tbn:G1QqyHTNaowu3M::www.ounae.com/wp-content/uploads//2008/02/lg-kf510.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 122px;" src="http://www.google.gr/images?q=tbn:G1QqyHTNaowu3M::www.ounae.com/wp-content/uploads//2008/02/lg-kf510.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Ειμαι πιστή στα κινητά LG καθώς εχουν καλή συμβατότητα με τα κοχλιακα και τα απλά ακουστικά.Δυστυχώς αυτο δεν ειχε βύσμα για να βάλω τα hands free που ειχα ειδικά για το ακουστικό μου.<br /><br /> Δοκίμασα την λειτουργία T-Coil , αλλα δεν την συμπάθησα στο κοχλιακο.Είχε πολλά παράσιτα , και ακουγα καλά μόνο οταν ήμουν σπίτι , αλλα εκει προτιμούσα το σταθερό που έχω ειδικό για βαρηκοία ( το ειχα πριν κάνω κοχλιακο και με βοηθησε πάρα πολυ ) . Εξάλλου το κινητο χρησιμοποιουταν οταν ήμουν εκτός σπιτιου κυρίως.Δυστυχώς εκτός σπιτιού , έχει μεγάλη φασαρία...Οπότε, παπαλα! Το χρησιμοποιουσα κυρίως για μυνήματα. <br /> <br /> Ολο έλεγα οτι θα πάρω ειδικο αντάπτορα για το hands free που έχω , αλλα μετα στο hands free χάλασε το μικρόφωνο.Μετά που τα ειχα σε ενα πορτοφολάκι στη τσάντα μου , καποιος μου τα βουτηξε.Για αυτόν που μου τα βουτηξε δεν ειχαν καμια απολύτως αξία.Για μένα ειχαν δυστυχώς αξία 100 ευρώ.Τι κρίμα σκεφτόμουν...και λέω..αφου μου τα κλέψανε , ειπα να πάρω μια και καλή ενα συμβατό ..και αρχίζω να κοιτάω τιμές...Μα , κλέβουν..70 € για ενα απλο , 120 € για ένα με bluetooth και πάει λέγοντας...<br /><br /> Και , προχθές βλέπω <a href="http://deafmanblog.blogspot.com/2009/04/nl-31-97-ci-to-cell-phone-solution.html">αυτό</a>, ειναι άρθρο στα αγγλικά. Και λέω , ας το δοκιμάσω και εγώ.<br /><br /> Ετσι , δειχνω το αρθρο σε φίλο που ειναι της ηλεκτρονικής..το σχολιο του ήταν να βρώ τα hands free που μου έδωσαν μαζι με το κινητό , για να κανει τη μετατροπή.ουτε 1 € δεν θα στοίχιζε ειπε.<br /><br /> Οπότε , τα έψαξα στο κουτί του κινητου..Ουπς!<br /> <br /> Μεσα στα σελοφάν τους φαινονταν άθωα...ενα πράγμα ακομα που δεν θα μου χρειαζόταν...<br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 122px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Για αυτό δεν τα άνοιξα ποτέ , δεν τα κοιταξα ποτέ επιστάμενα...<br /><br /> Και το έκανα μόλις...<br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original_2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 122px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original_2.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Μπα;;; Βγαινουν τα ακουστικα και μπορεις να βάλεις το δικο σου? Ω , να και κάτι που δεν ήξερα..Αλλη φορά να ελεγχω καλύτερα τι μου δίνουν..χεχε<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original_3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 122px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Earbuds_original_3.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Μμμμ! Cha - Ching , baby! ήταν η αρχική μου σκέψη...αυτος ο ήχος , ήταν οι ποντοι , που επαιρνε η LG στο μυαλό μου...Μπράβοοοο!! Σχόλιο του φίλου μου Σ."Ωραιοι ειναι αυτοι!!" μια χαρα! <br /><br /> Πρόσθεσα το καλώδιο που μου έδωσαν για να ακουω μουσική μαζι με το κοχλιακό , και το ιδιο το ακουστικό μου.<br /><br /> Χρόνος σύνδεσης : 15 λεπτά, μαζι με το αρχικο σόκ και έκπληξη, χαχα!<br /><br /> Λεφτά που έδωσα : Τσάμπα! Ενώ αν αγόραζα αυτα τα ειδικα που μου έδωσαν...θα εδινα τσαμπα λεφτα τελικά!<br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Cell_phone_hooked_CI.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 122px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Cell%20phone%20to%20CI/Cell_phone_hooked_CI.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Το δοκίμασα και ακουγα πεντακάθαρα το κουδούνισμα οταν παιρνεις..Μετα πήρα τις πληροφορίες που λένε την ώρα..Ακουσα τα νουμερα , πεντακάθαρα.Ουάου.Καθόλου παράσιτα.Τιποτα.Τέλεια! <br /> Και το καλύτερο; Μερικοί σίγουρα λάβανε την εκπληξη τους...χιχιχι!! <br /><br /> Cha-Ching , LG!Πρόσθεσες ακόμα εναν υπερ-ευχαριστημένο πελάτη σου , που προκειται να αγοράζει φανατικα τα κινητά σου, οταν θα θέλουν αλλαγή!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-6995001200318235406?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-17025618623592639742009-03-21T22:51:00.008+02:002009-03-22T00:02:52.891+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Cochlear_01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 112px; height: 160px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Cochlear_01.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /> Αυτός εδώ ειναι ο επεξεργαστής ομιλίας που φοράω.<br /><br /> Είναι το Freedom της Cochlear , σε σκούρο καφέ χρώμα. ( Μια παρένθεση πάντως. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατι όλοι παιρνουν το άθλιο μπέζ χρώμα , που χτυπάει και μάτι.Εγώ φοράω το καφέ , μπλέκεται και ανάμεσα στα μαλλια μου , δεν φαινεται καθόλου ομως.Και εχω και κοντά αγορέ μαλλια που τα ζελεδιάζω. Η γνώμη μου ειναι οι μελαχρινοι να φοράνε ολο μαυρο , οι καστανομαλληδες το καφέ , και το μπεζ για τους ξανθους.Και το ασημένιο για οσους θέλουν να φαινονται χαι - τεκ ή να εχουν γκριζοασπρα μαλλια )<br /><br /> Το ακουστικο αυτο , εχει 3 μικρόφωνα και χωρίζεται σε 2 κομμάτια άνετα , δηλαδή "σπάει" ώστε έτσι να φοριεται και με καλώδιο ανάμεσα, για τα παιδακια, ώστε να μην τους ειναι πολύ βαρύ.<br /><br /> Εδώ δειτε το "σπασμενο" και φανταστειτε ανάμεσα το παιδικο καλώδιο ( δυστυχώς δεν έχω γιατι δεν το χρειαστηκα ποτε ) <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_twisted.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 112px; height: 160px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_twisted.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Οπως θα δειτε το πάνω κομμάτι , λέγεται μικρόφωνο , και εκει μέσα αποθηκευονται οι ρυθμισεις , γίνεται το μεγαλύτερο κομματι της επεξεργασίας.<br /><br /> Το κάτω λεγεται και controller.Εχει τα κουμπια για να αλλαζεις τις ρυθμίσεις μεταξύ τους , τα κουμπια για την ενταση και την ευαισθησία.Αλλα απο κατω ειναι κυριως κενό για να βάζεις τις μπαταρίες.<br /><br />Επίσης μπορειτε να δειτε και τον επεξεργαστή χωρις το coil του ( κεραια ελληνιστι ) <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_without_coil.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 112px; height: 160px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Freedom_without_coil.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Χωρίς την κεραια , η οποια 'κολλαει' μαγνητικά στο εμφύτευμα , το κοχλιακο ΔΕΝ προκειται να δουλεψει.Απο τα μικροφωνα ο ήχος παει στη κεραια και η κεραια μεταδιδει ασύρματα το σήμα στο εσωτερικο εμφύτευμα , το οποιο το μετατρεπει σε ηλεκτρονικους παλμους μεσω του ηλεκτροδιου που ειναι περασμένο στον κοχλία.<br /><br /> Εδώ θα δειτε και μια κεραια μόνη της.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Coil_01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: width: 112px; height: 160px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/Coil_01.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> Οι κεραιές αυτες δυστυχώς έχουν το μειονέκτημα να χαλάνε σχετικα ευκολα , ειδικα αν το καλώδιο ειναι φθαρμένο.Εγώ ήδη χρειαστηκε να αλλαξω 1 φορα κεραια επειδή έκανε καποια 'παράσιτα' <br /><br />Ενα άλλο που θέλει συχνά άλλαγμα , ειναι το κάλυμμα του μικρόφωνου <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/freedom_microphone_covers.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 120px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/Cochlear/Freedom/freedom_microphone_covers.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Ομως , ενα κόλπο για να κάνετε οικονομια ειναι να τα βουρτσίζετε με μια στεγνή οδοντοβουρτσα , ή με τα ειδικα βουρτσάκια για τα ακουστικά βαρηκοίας ( αν έχετε ) ετσι κρατάνε πολυ περισσότερο! Με τακτικο βουρτσισμα για τα μικρα σκουπιδάκια θα ειστε ασφάλεις.Εγώ παντως τα αλλάζω συχνά, αφου έτσι πρέπει.<br /><br /><br /> Θα αναρτηθούν και άλλα ποστ περι του κοχλιακου , σύντομα! Οσο για τις ιστορίες..επαθα writer's/blogger's block , όταν ξεμπλοκάρω , θα επανέρθω!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1702561862359263974?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-51377384141866950092009-03-06T14:04:00.002+02:002009-03-06T14:11:50.797+02:00Καιρό έχω να γράψω...Θα γράψω κατι απο το παρόν....<br /><br /> <blockquote><br /> Η μπουκλίτσα ειχε μεγαλώσει πια...και έπρεπε να παει σε ενα σχολείο που το λένε ΤΕΙ...<br /><br /> Ομως δεν ήξερε η καημενούλα οτι έπρεπε να παλέψει με τα τέρατα...και μάλιστα μόνη της..<br /><br /> Γιατι η μπουκλίτσα δεν ήξερε τη γλώσσα , που χρησιμοποιουν με τα χέρια...Δεν την ήξερε..<br /><br /> Και επρεπε να παλεψει με το τέρας της άγνοιας..με το τέρας της απογοήτευσης..Δεν λέω , τη βοηθούσαν..αλλα...<br /><br /> Μετά η μπουκλίτσα εκανε μια εγχείριση που λέγεται κοχλιακο εμφύτευμα..και ελπιζε οτι θα τα καταφέρει έτσι..<br /><br /> Ομως τρελάθηκε..τρελάθηκε απο τους θορύβους...απο τον καθηγητή που μιλουσε με βαρια φωνή και δεν εβγαζε λέξη...μεχρι τον συμμαθητή στην ακρη της αιθουσας που ανοιγόκλεινε το στυλό του...<br /><br /> Εχει πολλά ακόμα να παλέψει η μπουκλίτσα...και ειναι ετοιμη να παραιτηθει...δεν αντέχει αλλο τη μάχη..<br /><br /></blockquote><br /><br />Συνεχίζεται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5137738414186695009?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-34906719413474525492009-02-09T20:41:00.001+02:002009-02-09T20:44:02.203+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tbn3.google.com/images?q=tbn:0CQL3EeDrNAxqM:http://www.queervoice.net/kmcmullen/wp-content/uploads/2008/10/present-birthday-cake.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 93px;" src="http://tbn3.google.com/images?q=tbn:0CQL3EeDrNAxqM:http://www.queervoice.net/kmcmullen/wp-content/uploads/2008/10/present-birthday-cake.jpg" border="0" alt="" /></a><br /> Η μπουκλίτσα εχθές ειχε γεννέθλια...<br /><br /> και ήταν ήρεμα..με πολλους ΗΧΟΥΣ όμως!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3490671941347452549?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-3913109499630976032009-02-04T21:45:00.002+02:002009-02-04T23:45:26.840+02:00Λίγο μετα τις γιορτές , η Μπουκλίτσα παράγγειλε νεες μπαταρίες , που φορτίζουν , και <span style="font-style:italic;">ξαναφορτίζουν</span> χωρις να τις πετάς.Μεχρι τώρα χρησιμοποιούσε μπαταριες που τις χρησιμοποιουσες μια φορά , και μετα τις πετούσες..Αλλα αυτο , ειναι κακό , <span style="font-style:italic;">πολύ κακό για το περιβαλλον και για την τσέπη της! </span> Έτσι , αγόρασε τις επαναφορτιζόμενες , που τις φορτίζεις και οταν τελειώσουν , τις ξαναφορτιζεις και τις βάζεις.<br /><br /> Ειναι μικρούλικες αυτες οι μπαταρίες.<br /><br /> Ο φορτιστής ειναι όσο η παλάμη της μπουκλίτσας! Τοοοοσο μακρύς! πολυ μικρουλης ειναι..σαν καναπεδάκι για κουκλακια μοιάζει! Αφου , χωράει μεσα και στη θήκη για το φορητο της παιχνιδάκι που το λένε PSP!!ειναι όσο ειναι η θήκη για τα γυαλακια που φορά η μπουκλίτσα για να βλέπει καλύτερα...<br /><br />Και σκέφτεται τώρα η μπουκλίτσα...<span style="font-style:italic;">Τοσος ντόρος για εναν φορτιστή που στην Ελλάδα κάνει 1000 ευρώ???</span> Ομως η μπουκλιτσα τον πήρε 165 ευρώ τον φορτιστή...Απο το ιντερνετ..Αμέ , στα δαχτυλακια τον παιζει..και ψάχνει ψάχνει για καλυτερα....για τα πάντα!! <br /><br /> Οπότε , εφθασαν σήμερα αυτες οι μπαταριες..και τις περιεργάζεται...και τις ψάχνει...και αναρωτιεται αυριο τι θα γίνει!!!<br /><br />οποτε αυριο η μπουκλίτσα..θα γράψει περισσότερα!! <br /><br />Προς το παρον...τις φόρτισε..και η φόρτιση κρατησε μονο 4 <span style="font-style:italic;">ωρίτσες!</span><br /><br /> και τώρα ετοιμαζεται για νανάκια...και αυριο με περισσότερες εντυπωσούλες!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-391310949963097603?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-29190926834867388062009-01-08T13:58:00.001+02:002009-01-09T18:18:25.463+02:00Μια πολυ γλυκια πρώτη λέξη για μια πολυ γλυκιά οικογένεια...<br /><br /><br /> Αγοράκι μου γλυκο...συνέχισε να εξεπλήττεις ευχάριστα την οικογενειά σου..σκανδαλιαρακο...<br /><br /> Σου αφιερώνω αυτο ..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/SWd4ZJOguYI/AAAAAAAAABs/Jv8EfROekC8/s1600-h/happy-feet-for-wii.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/SWd4ZJOguYI/AAAAAAAAABs/Jv8EfROekC8/s400/happy-feet-for-wii.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289328660738783618" /></a><br /><br /> Και σου ευχομαι οι επόμενες λέξεις σου να ειναι "μαμα" , " λελετα " ....<br /><br /> Σε φιλώ...η "θεια" Μπουκλίτσα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-2919092683486738806?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-21379326802019622742008-12-23T12:35:00.001+02:002008-12-23T23:22:46.032+02:00Δεν γράφω πολύ τελευταια , ίσως γιατι έχω απορροφηθει απο τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα...<br /><br /> Ομώς , ήθελα να ευχηθώ στους αναγνώστες του blog , να τους έρθει καλοτυχο το 2009 , και να ειμαστε ολοι υγιεις.Πάνω απο όλα η υγεία!!! <br /><br /> Επίσης , να προσθέσω κατι...Η αντιπροσώπεια της MED-EL έκανε την πρωτια , κάνοντας ελληνικο σαιτ.Είναι ενα βήμα , και καποια απο αυτά που λεει για τα βήματα της εμφύτευσης , ισχύουν για οποιαδήποτε μάρκα κοχλιακού εμφυτευματος.Δέν ειναι εντελώς πληρές , αλλα σιγά σιγά , θα προστεθεί σίγουρα περισσότερο υλικό.<br /><br /> Εχω γνωρίσει και τον...αυτουργό της σελίδας , τον Ν.Χ. , που ειναι πολυ αξιοπιστος και πολύ προσχαρος ανθρωπος ( και φαινεται και νεοτερος απο όσο ειναι κατα την γνώμη μου!χαχα ) , ο όποιος πραγματικά προσπαθει για αυτό το θέμα.<br /><br /> Το σάιτ θα το βρείτε στους συνδεσμούς κατω αριστερά.Μακάρι και οι άλλες εταίρειες να κάνουν αυτό το βήμα.<br /><br /> Σας αφήνω με την ελπίδα για το νέο ετος να ειναι καλύτερο απο το παρόν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-2137932680201962274?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-39725425358735478502008-12-14T12:39:00.004+02:002008-12-15T21:27:23.021+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.wiiwii.tv/wp-content/uploads/2008/04/mri.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 410px; height: 340px;" src="http://www.wiiwii.tv/wp-content/uploads/2008/04/mri.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Μαγνητική...Ενα ιατρικό θαυμάσιο εργαλείο...Μόνο που....δεν ειναι πάντα συμβατό με το κοχλιακό εμφύτευμα..<br /><br /> Τις τελευταίες μέρες διάβαζα συνέχεια για αυτό , σε σχέση με τα κοχλιακα εμφυτεύματα.<br /><br />Οταν κάνεις μαγνητική , σε βάζουν να αφαιρέσεις ότιδήποτε μεταλλικό φοράς...Σκουλαρίκια , ζώνες κλπ...<br /><br /> Τι γίνεται όμως εάν εχεις κοχλιακο εμφύτευμα?<br /><br /> Απο <a href="http://contradica.blogspot.com/2008/12/mris-and-cochlear-implants.html">εδώ</a> που διαβάζω , ( αγγλικό λίνκ ) οι εταιρειες Advanced Bionics ( Τελικά , ενημερώθηκα οτι κυκλοφορεί,και η αντιπροσωπεία στην Αθήνα λέγεται SYSTEMED ) και η Cochlear ( η όποια κυκλοφορει , και το ονομα της αντιπροσωπείας λέγεται DAMPLAID ) ειναι ασφαλή για μαγνητική με δύναμη εώς και 1,5 Tesla, με αφαιρεση του εσωτερικού μαγνήτη.<br /><br /> Μεταφράζω απ ευθείας το σαιτ παραπάνω : ( Thanks Abbie! ) <br /><br /> <blockquote><br /><br />Η μαγνητική χωρίζεται σε επίπεδα<br /><br /> Μηχάνημα εώς 0,2 Τ : Χαμηλής έντασης <br /><br /> Μηχάνημα απο 0,2 Τ εώς 0,6 Τ : Μέτριας έντασης <br /><br /> Μηχάνημα απο 1,0 Τ εώς 1,5 Τ : Μεγάλης έντασης<br /><br /> Ποια η διαφορά τους ? <br /><br /> Οσο μεγαλύτερη η ένταση , τόσο μεγαλύτερη και η πιθανότητα ευρεσης οποιουδήποτε ευρήματος και επίσης και μεγαλύτερη ανάλυση ( με αναλογια οπως στις ψηφιακές φωτογραφικες μηχανες με τα μεγαπιξελ ) <br /><br /> Ωραια έτσι?<br /><br /> Οχι και τόσο...Πολλά νοσοκομεία στο εξωτερικό ( φαντάζομαι σύντομα και εδώ.. ) μιλάνε για μηχανήματα με ενταση 3Τ , τα οποια φαντάζομαι θα τα βρουμε σύντομα...Ωχ!<br /><br />Εν τω μεταξύ , ειπα παραπάνω για την Cochlear και την AB οτι ειναι ασφαλές για μαγνητική μεχρι 1,5Τ όμως ειναι ασφαλής αν <span style="font-weight:bold;">αν αφαιρεθεί ο εσωτερικός μαγνήτης!</span> ο οποιος μετα την εξέταση μπορει να επανεισαχθει χωρις κανένα πρόβλημα.Κάνουν απλά μια τομή και σου βγάζουν τον μαγνήτη απο μέσα ( το εμφύτευμα μένει στη θέση του ) και οταν τελειώσεις με την εξέταση , σου βάζουν νέο , αποστειρώμενο μαγνήτη ( η παρουσα διαδικασία γίνεται με τοπική αναισθησία ) και η παραπάνω διαδικασία ισχύει και για τις δυο εταιρειες,Cochlear και Advanced Bionics.<br /><br /> Με την MED EL υπήρχε διαφήμιση στο αμερικάνικο της σαιτ , οτι ειναι ασφαλής για μαγνήτική.Μμμμ ωραιο αυτό?<br /><br /> Μέχρι που εφτασα στα ψιλά γράμματα....In the US, PULSARCI100 and SONATATI100 are currently approved for use at a scanner strength of 0.2 Tesla. Να συμπληρώσω εγώ , πως στην Ευρώπη υπάρχει αυτο The PULSARCI100 and SONATATI100 are MRI safe at 1.5 Tesla within the EU guidelines. ( Τώρα , γιατι η αμερικάνικη πλευρά το έχει πιο αυστηρο το οριο, δεν ξέρω , αλλα το κρατάω να το ξέρει οποιοσδήποτε τυχόν πάει εκει...ποτέ δεν ξέρεις! ) <br /><br /> Δηλαδή στην Αμερική , η συγκεκριμένη εταιρεια ειναι εγκεκριμένη μόνο για τη χαμήλης έντασης μαγνητική.Ενώ στην Ευρώπη δεν υπάρχει πρόβλημα μεχρι 1,5 Τ. Τώρα γιατι υπάρχει η διαφορά και πως , δεν το ξέρω.<br /><br /> Ενώ οι μαγνήτες απο τις άλλες 2 εταίρειες , αφαιρουνται, ενώ της MED-EL δεν αφαιρουνται.Και πάλι δεν ξέρω αν ειναι μειονέκτημα η πλεονέκτημα.Απλά το παραθέτω προς επίγνωση.<br /><br /></blockquote><br /><br />( Η πιο πάνω μετάφραση ειναι ελευθερη , και όχι με την σειρά που ήταν στο αρθρο που παρέθεσα..με <span style="font-weight:bold;">πολλές</span> αλλαγές με βάση τις ευρωπαικες προδιαγραφές) <br /><br />Δεν τα μεταφράζω ουτε τα λέω για να τρομάξω κόσμο ή οτιδήποτε άλλο , αλλά για να υπάρξει ενήμερωση.<br /><br /> Χτύπα ξύλο , το παιδί ή εσείς θέλετε να κάνετε εξέταση . Παιρνετε τηλέφωνο τον γιατρό που σας χειρουργησε για να σας δώσει το ΟΚ.Επικοινωνήστε με την αντιπροσώπεια σας να σας δοθούν guidelines.( Αυτό απο μόνο του αξίζει μια ξεχωριστή ανάρτηση )Ρωτήστε τι έντασης ειναι το μηχάνημα το οποιο θα κάνετε την εξέταση.Ρωτήστε αν υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι εξέτασης σε περιπτωση που η μαγνητική δεν κάνει για εσάς..Και επίσης , φοράτε πάντα βραχιόλι η άλλο κοσμημα που να γράφει επάνω ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ( NO MRI's ) XΡΗΣΤΗΣ ΚΟΧΛΙΑΚΟΥ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΟΣ, ώστε να υπάρχει σε περίπτωση ατυχήματος. Γιατι ενώ μπορεί να ειναι ασφαλές κάτω απο προδιαγραφές, αν δεν ξέρει ο γιατρουδάκος , μπορει να γίνει κατι , χτύπα ξύλο.Και σε περίπτωση που δεν μπορειτε να κάνετε κατι απο τα παραπάνω..Απλά , αρνηθείτε να κάνετε τη μαγνητική.Ζητήστε άλλους τρόπους εξέτασης.<br /><br /> Επίσης απο <a href="http://www.thedeafblog.co.uk/2008/12/mri_machines_may_be_dangerous.html">αυτή</a> την ερευνα προκύπτει πως ακόμα και αν πάρουμε το ρίσκο να κάνουμε μαγνητική με μεγαλύτερη δύναμη απο αυτη που συνιστάται , απομαγνητίζεται το κοχλιακο εμφύτευμα με συνεπειες που δεν θα θέλαμε.<br /><br /> Και η προσωπική μου επιλογή ? <br /><br /> Απο την αρχή ειχα διαλέξει την Cochlear , και μάλιστα το Freedom, έχοντας κάνει την ερευνά μου και για πολλους λόγους.Η μαγνητική ήταν ένας απο αυτους , αλλα τότε δεν το ειχα μελετήσει τόσο επιστάμενα.Ενώ τώρα το κάνω.<br /><br /> Τωρα που έτυχε να πέσω στα πάροντα άρθρα , σκεφτόμουν οτι θα έπρεπε να το γράψω.Δεν τα λένε όλα οι γιατροι ή οι αντιπρόσωποι.Ο καθένας επιλέγει αυτο που θέλει για δικούς του λόγους..αλλα ας έχει λάβει πρώτα υπόψη του όλους τους παράμετρους.<br /><br />I want to thank Abbie for letting me free translate her blog entry and helping me out.Abbie you rock!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3972542535873547850?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-71942439692594550242008-12-01T15:10:00.004+02:002008-12-01T17:35:22.169+02:00Πριν απο λιγο καιρό..συναντήθηκα με την Νικολέτα , που ειδε το blog μου..με ρώταγε για τις ιστορίες μου,την ζωή μου , το κοχλιακό, την ενδιέφερε πολυ , μιας και ο ανιψιός της , φοράει και αυτός κοχλιακό.<br /><br /> "Ποιά ειναι η μπουκλίτσα?" μια απο τις ερωτήσεις της.<br /><br /> Φιλενάδα..Behold τη μπουκλίτσα...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/baby_me/jpg006-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 495px; height: 360px;" src="http://i141.photobucket.com/albums/r66/Vivie_06/baby_me/jpg006-1.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Αφιερωμένο σε σένα..που ήθελες να με δεις, εστω και αν δεν το έλεγες...Νικολένιο μου..σμουάτς!!!<br /><br />Και άλλη μια , αφιερωμένη στον μικρό αντρα της ζωής σου..ξέρεις ποιον λέω!!!Ιδια ηλικία , άλλο φύλο , άλλη εποχη , άλλα ρουχα!! <br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/STQEEYvVpmI/AAAAAAAAABk/uUzHWg1Cqls/s1600-h/baby+photo004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/STQEEYvVpmI/AAAAAAAAABk/uUzHWg1Cqls/s400/baby+photo004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274845536964683362" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-7194243969259455024?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-78969178786466309542008-11-26T19:03:00.002+02:002008-11-26T19:12:06.714+02:00Εχθές μιλουσα με κάποιον γονέα στο γραφείο.Λέγαμε για τις μπαταρίες.<br /><br /> Η ίδια ρώτησε.Μόνο ο φορτιστης λεει κάνει 1300 ευρώ.<br /> Οι μπαταριες η μια κανει 300 ευρώ.<br /><br /> DAMPLAID , γιατι τοση αισχροκερδεια.Απο ανθρώπους που έχουν ανάγκη?<br /><br /> Είμαι πολύ τσαντισμένη.<br /><br /> Διάλεξα την εταιρεια που θα με εμφυτευσει , συμφωνα με όσα ειχα δει ως θετικα , στο ιντερνετ.Με την μεγαλύτερη επιτυχία.κλπ.<br /><br /> Ο καθένας έχει τους λόγους του να διαλέγει τη μαρκα που διαλέγει.<br /><br /> Απο τον γιατρο , και το τιμ , και το γραφείο ,απο τη ίδια την Cochlear , ειμαι πολυ ευχαριστημένη.με το παραπάνω.<br /><br /> Αλλά τα έχω πάρει με την αντιπροσώπεια της Cochlear , η όποια λέγεται Damplaid εδώ.<br /><br /> Είναι σκέτη κοροϊδία με τις τιμές που βάζει.<br /><br /> Απο την μέρα που έμαθα τις διαφορές στις τιμές , με πολυ μεγαλύτερο ποσοστο απο οσο θα έπρεπε , δεν εχω ξαναπατήσει στο <span style="font-style:italic;">γραφειάκι</span> τους.<br /><br />Τελικά , τι πρέπει να γίνει; Περνάμε που περνάμε οικονομική κρίση , και οι άλλοι θα κάνουν τα ΠΑΝΤΑ για ενα κομμάτι αισχροκέρδειας.<br /><br />Αυτές οι σκέψεις μου..Θα'θελα να γράψω και άλλα αλλα δεν μου το επιτρέπω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-7896917878646630954?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-80224099169387457862008-11-03T11:51:00.003+02:002008-11-08T23:28:56.370+02:00Έχω πολύ καιρο να γράψω..<br /><br /> Ισως γιατι δεν ειχα κατι καινούργιο να γράψω..Ισως γιατι έτρεχα.Ισως γιατι...θα μπορουσα να πώ πολλα ίσως.<br /><br /> Σήμερα όμως μου ήρθε αναλαμπή.Θα γράψω για τις μπαταρίες.Για το ότι χωρις τις μπαταρίες , ειτε με κοχλιακο , είτε με απλο ακουστικο , δεν ακους.Ειδικά αν έχεις βαρηκοια βαριας μορφής, χωρις αυτα δεν ακους τίποτα.<br /><br /> Εχει και τα πλεονεκτημάτα του.<br /><br /> Ομως μεχρι τώρα, προ κοχλιακου, οταν ξέμενα απο μπαταριες, τρελαινόμουνα.Είχα συνηθίσει να ακουω.Είχα συνηθίσει να έχω ήχο.Είχα πάντα μια 6αδα Activair στην τσάντα μου.Η οποια κρατουσε παααααρα πολυ καιρο! Δεν νοιαζόμουν να κάνω ανακύκλωση.Μια φορα στις 2 με 3 εβδομάδες αλλαζα μια και μοναδική μπαταρία.<br /><br /> Μετά έκανα το κοχλιακο.<br /><br /> Ανεξάρτητα απο το ότι αλλαξε το πως ακουω , ανεξάρτητα απο το ότι δεν το μετανιώνω..<br /><br /> 3 μπαταρίες τη φορα καθε 2 ή 3 μέρες , και μάλιστα σε εμένα , που προσπαθώ να ειμαι οικολογική όσο και οπου μπορώ ( όχι ομως , δεν κάθομαι να ξεχωρίζω τα σκουπίδια , γιατι δεν πιστευω οτι όντως τα παιρνουν τα φορτηγά της ανακύκλωσης ) , μιας που , τώρα , γεμίζω ενα διαφανές κυλινδρικο κουτι απο μια κολόνια μου , με χρησιμοποιημένες μπαταρίες , οι όποιες πάνε σε κάθε κουτί της ΑΦΗΣ στο γραφειο ή οπου αλλού βρώ.Ομως , αυτες οι μπαταρίες στοιχίζουν λεφτά. 75 ευρώ τις πουλάει η DAMPLAID το κουτί με τις 60 εδώ που βρίσκομαι! <br /><br /> Σαν internet freak or savvy , όπως θέλετε παρτε το , αλλα σαν άτομο κωφό , που απο την έγερση του ιντερνετ , ήμουν μεσα σε αυτα.δεν διανοουμαι οτι ξέρω τα πάντα . Δεν μπορώ όμως να φανταστώ τον εαυτό μου χωρις ιντερνετ.Ξεφευγω όμως απο το θέμα...Ετσι , έψαξα αρχικα για ενα μερος που θα βρώ τις μπαταριες , γιατι , κακά τα ψέμματα , η Ελλάδα με εχει κάνει να χάσω ΚΑΘΕ εμπιστοσύνη με τις τιμές που βάζει.δεν βάζει ενα 10% πάνω απο την αρχική τιμή ας πούμε , ωστε όλοι να στηρίξουμε την τοπική αγορά...Βάζει ενα ΠΟΛΥ μεγαλύτερο ποσοστό! Ετσι , έψαξα μια σελίδα , ενα ηλεκτρονικο μαγαζί , οπου θα τις εβρισκα σε πιο συμφερη τιμή για το πορτοφόλι μου.Και βρήκα.<br /><br /> Μετά , άρχισα να γνωριζω ατομα που έχουν κανει το κοχλιακο στο εξωτερικό . Να ενημερώνομαι.Να μαθαινω.Και να γίνομαι πρασινη απο την ζήλια μου.<br /><br /> Εξω , έχουν επαναφορτιζόμενες μπαταρίες που τους δινονται δωρεαν (2 μπαταριες με καθε κοχλιακο , συν φορτιστης και αλλα ) Πράγματα που θεωρουνται στανταρ στο πακέτο της αμερικής , εδώ τα ακριβοπληρώνουμε.<br /><br /> Απο περιεργεια , ρώτησα ποσο έκαναν οι επαναφορτιζόμενες. 1000 ευρώ το πακέτο!! ( Σορρυ DAMPLAID , αλλα καπου στα 550 - 600 θα έβρισκα πολυ πιο λογική την τιμή , μιας και σε σελιδα στο εξωτερικο τη βρήκα 455 ευρώ το πακέτο! ) Στο σαιτ της Cochlear το οποιο μπαινω με κολπο για να δώ το ηλεκτρονικο τους μαγαζί , η τιμή ήταν τα $550 δολλαρια.Γύρω στα 400 - 450 ευρώ πάλι σήμερα τουλάχιστον με τη παρούσα τιμή του δολλάριου.<br /><br /> Οταν όλα ειναι οχι μονο περι οικονομίας αλλα και οικολογικής συνείδησης , μεγαλύτερης ευκολίας , εδώ στην Ελλάδα..μας αποτρέπουν.<br /><br /> Επί εξι μήνες σχεδόν που εχω το κοχλιακο αγοράζω καθε μήνα ενα κουτάκι μπαταριες με 60 μέσα , και πάντα κρύβω 2-3 καρτελάκια απο κάθε κουτί , ώστε να έχω για μια ώρα ανάγκης. 6 μήνες απο 55 ευρώ , μας βγαινει ήδη 330 ευρώ , ο χρόνος περιπου 660 ευρω , με τα όποια θα ειχα υπερκαλύψει το ποσό που απαιτείται για τις μπαταρίες.<br /><br /> Με ενοχλεί που ενώ τόσο η εταιρεια , όσο τα νοσοκομεια και άλλο τόσο η Cochlear Corporation εδώ στην Ελλάδα , αφου για αυτους το κόστος ειναι μηδαμηδινο , μπροστα σε αυτα που παιρνουν απο τις ασφάλειες και τους εγχειριζοντες κατα περιπτωση , δεν μπορούν να συμπεριλαβουν 2 επαναφορτιζόμενες κωλομπαταρίες με εναν φορτιστή.<br /> Με ενοχλεί που ακομα και αν δεν τα βάζουν, δεν τα δίνουν τουλάχιστον σε λογικες τιμές! <br />Με ενοχλεί που τις προαλλες διαβασα μια ειδηση οτι η Rayovac ειχε ενα περιεργο περιστατικό με διαρροη των μπαταριών της σε χρήστη ακουστικών , η όποια χρειαστηκε μακρα νοσήλεια , και κανεις δεν έκανε κατι να την αποζημιώσει , ή έστω , να βεβαιωθει τι δεν πήγαινε καλά.<br />Με ενοχλεί ότι γενικότερα ειναι η χώρα μας τόσο πίσω σε πάρα πολλα , και που καποιος ξένος χρήστης κοχλιακου ειπε οτι : " Greece is the country of rip off " .<br /><br /> Κάποτε ήμουν περήφανη που ήμουν απο την Ελλάδα.Με τόση ιστορία.Με τόσα άλλα.Τώρα απλα και μόνο εχω φτάσει να ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ! Γιατι δεν ειναι μόνο οι μπαταριες ή το κοχλιακο.Είναι πολλα άλλα! Που αν τα γράψω, δε θα τελειώσει ποτέ η λίστα.<br /><br /> Κλείνω λοιπόν εδώ...<br /><br /> Οταν ξαναγράψω , μακάρι να γράψω για κατι πιο θετικό!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8022409916938745786?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-86982728258267853462008-10-22T18:21:00.002+03:002008-10-22T18:27:17.398+03:00<blockquote>Ενα γονίδιο είναι υπεύθυνο για την κώφωση, σύμφωνα με επιστημονική δημοσίευση στο περιοδικό «Νature Genetics»...<br /><br />Τo γονίδιο το οποίο ευθύνεται για δύο μορφές βαριάς κώφωσης, εντόπισε ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής τον καθηγητή Στυλιανό Αντωναράκη, στη Γενεύη της Ελβετίας στο χρωμόσωμα 21. Οι μορφές κώφωσης για τις οποίες ευθύνεται το γονίδιο, εξήγησε ο καθηγητής Αντωναράκης, εμφανίζονται η πρώτη κατά τη γέννηση και η δεύτερη στην παιδική ηλικία.<br /> <br /> Οι ερευνητές παρατήρησαν μια γενετική μετάλλαξη, που εξουδετερώνει τη δράση του γονιδίου αυτού και οδηγεί σε βαριά κώφωση. Η ανωμαλία παρουσιάζεται υπό τη μορφή της επανάληψης της αλληλουχίας του DΝΑ σε αρκετά μέρη του ανθρώπινου γονιδιώματος. Για να καταλήξουν στο συμπέρασμα αυτό, μελέτησαν το χρωμόσωμα 21 σε διακόσια άτομα που πάσχουν από κώφωση και το συνέκριναν με το χρωμόσωμα ατόμων που δεν έχουν πρόβλημα ακοής.<br /> <br /> Η ανωμαλία αυτή εμποδίζει το γονίδιο να παράγει μια πρωτεΐνη που ανήκει στην οικογένεια της πρωτεάσης, και υπάρχει σε ένα μέρος του έσω ωτός, που λέγεται κοχλίας. Πάντως, θα πρέπει πρώτα να καθοριστεί η ακριβής λειτουργία της πρωτείνης αυτής, πριν οι επιστήμονες προχωρήσουν στην ανεύρεση κατάλληλων θεραπειών.</blockquote><br /><br />Αυτο το κειμενο ειναι απο <a href="http://health.eportal.gr/health/themataoz_ereynes/9311oz_200604139311.php3">εδώ</a>.<br /><br />Τέτοια εξέταση για το γονίδιο της 'κονεξινης' οπως αποκαλειται κατα κοινό λόγο , γίνεται συνήθως στο Παιδών. Αλλα φαντάζομαι γίνεται η λήψη αιματος και το ελεγχουν με ειδικες γενετικες εξετάσεις.<br />Αρκετοι έχουν το γονίδιο αυτο απλά δεν εκδηλώθηκε στους ίδιους..Μάλιστα πολλες φορες κουβαλιέται απο γενια σε γενιά , με αποτέλεσμα να σοκάρονται γονεις , οικογένειες.<br /><br />Υπάρχουν ομως και κωφά άτομα χωρις την έλλειψη της κονεξίνης , με αδιευκρίνιστο λόγο.Δεν διατίθεμαι οτι τα ξέρω.Απλα μεταφέρω γνώσεις , αποψεις , μαζι με τη δική μου , ώστε να υπάρχουν όλα συγκεντρωμένα το κατα δύναμιν , εδώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8698272825826785346?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-11339368248192404252008-10-22T00:01:00.001+03:002008-10-22T00:05:55.768+03:00Μόλις ειδα το ρολοι..<br /><br />Πριν απο 5 μήνες τετοια ώρα προσπαθουσα να κοιμηθώ με τρελό αγχος σε ενα σκληρό νοσοκομειακο κρεββάτι...<br /><br />Πριν απο 5 μήνες τετοια ώρα αναρωτιομουν τι θα εφερναν οι επομενες μερες ,βδομάδες , μήνες , χρόνια ...<br /><br />Πριν απο 5 μήνες το πρωι σας έγραφα..μπαινω στο νοσοκομειο..κάπου το έχω..<br /><br />Πριν απο 5 μήνες ξύπνησα με το κεφάλι μου δεμένο...<br /><br />Πριν απο 5 μήνες αποχωρίστηκα το ακουστικό μου για πάντα..ήταν δύσκολο και άς ήταν αποφασή μου..9μιση χρόνια με συντροφεψε και ήταν κομματι μου..Ακόμα το'χω στο συρτάρι δεν μου παει η καρδια να το δώσω να παει σε καποιον που θα το χρειαζεται..<br /><br />5 μήνες χρειαστηκα να συνειδητοποιησω οτι το κοχλιακο τώρα ειναι κομμάτι μου..Στην αρχή δεν το φορουσα γιατι δεν μποροσα να το χωνέψω..<br /><br />Για 2 μήνες φορουσα βαμβάκι στο αυτί μου γιατι μου ελειπε η 'αισθηση' του εκμαγειου..μη γελάτε..<br /><br />Ακόμα και τώρα μου φαινεται απίστευτο πως ακουω τώρα..απίστευτο το οτι πέρασαν 5 μήνες ΧΩΡΙΣ να εχω οποιαδήποτε επιπλοκή / λοιμωξη στα αυτια ( παλια με ταλαιπωρουσαν συνέχεια )<br /><br />Μου φαινεται απιστευτο πως εδω και 5 μήνες νιωθω σαν μωρο που τώρα ανακαλύπτει τον κόσμο ..όλοι μου λενε οτι ειμαι συνέχεια με τα ματια ΔΙΑΠΛΑΤΑ ανοιχτά!!<br /><br />Μου φαινεται απίστευτο που εδώ και 5 μήνες ακουω το ρολοι της κουζινας ( και μου σπασε τα νευρα αλλα ειναι γλυκο 'σπασιμο' )<br /><br />Πριν απο 3-4 μέρες ακουγα τη βροχή..<br />Ειναι τόσα που ακουω αλλα ξεχνάω να τα καταγράψω..<br />Ειναι τόσα που με κανουν να κλαιω και να συγκινουμαι...<br /><br /><br />Κλαιω απο χαρά...απο συγκίνηση..και ανυπομονώ να δώ τις νέες ηχητικες 'εκπληξεις'.<br /><br />Δεν το πιστευω ακόμα πως πέρασαν 5 μήνες!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1133936824819240425?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-82585622411293019072008-10-18T16:03:00.003+03:002008-10-18T16:08:29.129+03:00Πήγε άψογα η χθεσινή ρύθμιση.<br /><br /> Καποιοι ήχοι που με 'ενοχλουσαν' εξαφανιστηκαν κατα πρώτη φάση ( θα το τεστάρω σύντομα , κερδισα πίσω καποιους άλλους.Σύμφωνα που ενω τα ήξερα δεν τα 'ακουγα' τώρα τα ακουω και πάλι.<br /><br />5 μήνες μετα ( σε 4 μέρες κλεινω τους 5 μήνες ) , εχω φτάσει σχεδον εκει που ήμουν με το παλιο μου ακουστικό..Απο εδώ και πέρα...θα εφαρμόσω το ρητό..<br /><br /> " Βάλε στόχο το φεγγάρι , και θα φτάσεις τα ΑΣΤΡΑ! " <br /><br /> Τα άστρα που θέλω να φτάσω , ειναι τόσα πολλά! <br /><br />Δεν βάζω τίτλο ουτε ετικέτες σε αυτό το ποστ , γιατι για μένα ειναι απλα ενα σημείο αναφοράς , προσωπικό.<br /><br />Θα 'θελα να γράψω τόσα άλλα αλλα δεν ξέρω τι να διαλέξω απο τις λέξεις που γυρνάνε στο κεφάλι μου.<br /><br /> Στα τόσα παιδακια που γνωριζω , ειτε στο γραφείο ειτε στο νοσοκομειο ειτε ιντερνετικώς,θέλω να ευχηθώ μεσα απο τη καρδια μου να τα δουμε ακομα καλύτερα..να φτάσουν και πιο μακρια απο τα άστρα! <br /><br />Κ ας ειμαι άρρωστη σήμερα , σας αφήνω με την ευχή αυτή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8258562241129301907?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-63366176732598050042008-10-13T22:56:00.000+03:002008-10-14T22:46:37.310+03:00Το κείμενο ειναι της Elizabeth Boschini ( <a href="http://cochlearimplantonline.com/blog/?p=281#comments">εδώ</a> είναι η πηγή ) και μεταφράζεται αυτούσιο με μικρες αλλαγές.<br /><br /> <blockquote><br /><br />Στο σεμινάριο “Play It By Ear!” , ο ακοολόγος Jace Wolfe, Ph.D., CCC-A (Hearts for Hearing in Oklahoma ) μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τα δυο εμφυτεύματα ( ένα σε κάθε αυτί ) σαν μέρος μιας μεγαλύτερης παρουσίασης σε προοδους στην ακουολογία.Οι πληροφορίες ήταν τόσο όμορφες , και καθώς τα δυο εμφυτευματα ειναι ενα καυτό θέμα , αποφασίσα οτι αυτο το θέμα είχε ανάγκη απο το δικό του πόστ.Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για τα συν και τα πλήν για τα δυο εμφυτευματα , πληροφορίες για το πότε και με πόση διαφορά θα έπρεπε να γίνουν και η συζήτηση που γίνεται μεταξύ δυο εμφυτευμάτων και 1 εμφύτευμα και 1 ακουστικό στο αλλο αυτι, και πληροφορίες που μπορει να βοηθήσουν τον καθένα να το παλέψει με την ασφάλεια και την πλήρη κάλυψη τους.<br /><br /> <br /> <br /><br /> Πλεονεκτήματα ακοής με δυο κοχλιακά : <br /> <br /> - Βελτιωμένη η ικανότητα "εντοπισμού" του ήχου : με δυο εμφυτευματα , μπορεί να αποδειχθεί απο που προέρχεται ο ήχος, και να 'εντοπισθει' η πηγή του.<br /><br /> - Βελτιωμένη η ικανότητα να 'ακους' σε θορυβώδες περιβάλλον : Μελέτες έχουν δείξει πως το να βάζεις 2ο εμφύτευμα , δείχνει οτι σε μέσο όρο , βελτιωνεται κατα 6 db κατα μέσο όρο η ακοή κατω απο θορυβώδεις καταστάσεις, χωρίς να υπολογιστεί το πόσος χρόνος πέρασε απο το πρώτο και το δευτερο εμφύτευμα.Έτσι , εάν με ενα εμφύτευμα μπορεις να ακούσεις ήχους εντασης 6 db ΥΠΟ την επήρεια θορυβώδους περιβαλλοντος, με το δευτερο εμφύτευμα , θα βελτιωνεται κατα 12 dB η ακοή υπο την επήρεια θορυβώδους περιβαλλοντος.Ενω μπορει 6 ή 12 dB να μην φαίνονται πολύ στη πράξη , κάθε ντεσιμπέλ που 'κερδίζεται' αντιστοιχίζεται σε ενα 10% αυξηση στην ικανότητα να ακούμε κάτω απο θορυβώδεις συνθήκες. Αυτό μεταφράζεται σε ενα 60% βελτίωσης της ικανοτήτας να 'εντοπιζουμε' και να καταλάβουμε την ομιλία.Και ειναι εντυπωσιακό! <br /> - Βελτιωμένη ικανότητα 'εντοπισμού απαλών ήχων: αυτο σημαινει..οτι με ενα εμφύτευμα , ο ήχος ακουγεται πάρα πολυ απαλός οταν ειναι σε μικρή ενταση , παρα με τα δυο , όπου το ακουστικό τμήμα του εγκέφαλου 'προσθετει' τα ερεθίσματα απο το κάθε αυτί και τον εμφανίζει πολύ καλύτερα.<br /> - Επίσης , δεν υπάρχει η ανάγκη , να τοποθετείς το αυτί που έχει το εμφύτευμα ώστε να 'βλεπει' τον ομιλητή ή την πηγή του ήχου.<br /> - Μεγαλύτερη ευκολία συγκέντρωσης στην ακοή.<br /><br /> <br /> Πόσο αργά , είναι πάρα πολυ αργά? Υπάρχει καποιος 'κριτικός χρόνος' μεταξύ δυο εμφυτευμάτων? Εάν και τα 2 αυτιά ειναι καταλληλα προς εμφύτευση , τότε το καλύτερο ειναι να γίνουν και τα δυο άμεσα, και όσο πιο νωρις γίνεται.<br /> Ομως τι γίνεται με αυτούς που έλαβαν κοχλιακα εμφυτευματα πριν απο χρόνια , όταν ακόμα τα 2 εμφυτευματα ήταν ανήκουστα?Ήταν πολυ αργά για εκείνους ? Οχι! Οσο πιο πολυ χρόνο υπήρχε το 1ο εμφύτευμα , τόσο πιο δυσκολα θα προσαρμοστεί το 2ο αυτί στις ικανότητες και τα 'στανταρ' του πρώτου.Ομως , το σύνολο των δυο κοχλιακών εμφυτευμάτων οδηγεί σε αυξημένη ικανότητα ακοής κάτω απο θορυβο , και την ικανότητα 'εντοπισμού' του ήχου χωρίς να επηρεάζεται το γεγονός πόσο χρόνο μετά έβαλαν το δευτερο κοχλιακο εμφύτευμα.Συχνά , αυτή η "πρόσθεση" των αυτιών ειναι πολύ μεγαλύτερη απο το να αξιολογηθεί το κάθε ένα ξεχωριστά - αυτο απλά , δείχνει οτι οι εγκεφαλοί μας ειναι 'εξοπλισμένοι' να ακουσουν και απο τα δυο αυτιά , και όταν δοθούν τα ανάλογα ερεθίσματα , ανταποκρίνονται αναλόγως! Επίσης , η λογοθεράπεια με το 'νεο' εμφύτευμα , θα βοηθήσει κατα ενα πολύ μεγάλο ποσοστό! <br /><br />[...]<br /><br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια , θα αναρτηθεί προσεχώς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-6336617673259805004?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-84340974151695533162008-10-08T19:55:00.002+03:002008-10-08T20:34:04.159+03:00Σήμερα σκεφτόμουν πολλά...<br /><br /> το ΠαρασκευόΣαββατοΚυριακοΔευτερο δλδ 4ημερο , ήμουν Αθήνα.<br /><br /> Κανόνισα ενα mini-meeting με κάτι φίλες..Είδα και κάποιες ξεχωριστά..<br /><br /> Αλλα αυτό που έμεινε στο μυαλό μου με θέρμη , ειναι η Ν. με την οικογενειά της! Τοση θέρμη και τοσο προσχαρους ανθρωπους , και ας περνάνε αρκετά , με τον μικρο της οικογένειας να έχει βάλει κοχλιακο εμφύτευμα.<br /><br /> Παππούδες , γονείς , θεία , συσπειρώθηκαν γύρω απο τον μικρό.Γνώρισα την φαμιλια ( αν και όχι όλη ) και πραγματικα..τοση αγάπη και ζεστασια όχι μονο στον μικρο ( ο όποιος τους πουλάει και τους αγοράζει επανειλλημένα! ) αλλα και στο ατομό μου..Η Ν. σαν θεία..θαδινε τα παντα για τον μικρο..Οσο μιλουσαμε..τοσο πιο πολυ φαινοταν ποσο ειχαμε 'κολλήσει' σαν φιλες , σαν χαρακτηρες , σαν σαν ..<br /><br /> Μου αρέσει αυτο..Μεταξύ μας να βοηθιόμαστε!!Γιατι , κακά τα ψεμματα..το κοχλιακο βοηθάει παρα πολυ..αλλα οι γιατροι..ο καθένας με τα δικα του..άσπρο λενε οι γιατροι , ψάχνεις εσύ να βρεις το ενδιαμεσο..<br /><br />Δέν υπάρχει στανταρ λύση για οποιονδήποτε με κοχλιακό εμφύτευμα..Δεν ειναι το έβαλες και συνεχίζεις..Με εκνευριζουν αυτοι που πιστευουν παρα πολυ στο εμφύτευμα , τόσο που να αναιρουν τις λογοθεράπειες..Πράγμα απαραιτητο γιατι , κακά τα ψέμματα , πρεπει να 'αναγνωρισουμε' και να ξεδιαλύνουμε τι ακούμε..Μέχρι και εγώ ξανάκατσα στα 'θρανία' της λογοθεραπείας.<br /><br />Απο όσο διαβάζω σε ξένα μπλογκς , πολλες οικογένειες χρησιμοποιουν την ακουστική εκπαιδευση σε συνδυασμό με την νοηματική, ώστε το παιδί να κατακτήσει τις εννοιες και να μπορει να έχει και μια εναλλακτική σε καθε περίπτωση στραβής..ειναι ουσιαστικά σαν να μεγαλώνεις ενα 'διγλωσσο' παιδί..<br /><br /> Σε άλλες περιπτώσεις βοήθησε μόνο η ακουστική προσέγγιση σε συνδυασμό με την λογοθεράπεια και εντατική εκπαιδευση..( με την όποια μεγάλωσα.μην κοιτάτε τα μπλογκς που προσθεσα περι νοηματικής..δεν ξέρω ουτε τα πιο απλά νοηματα ) <br /><br />Παράγγειλα ενα βιβλίο ( αγγλικο ) επί του θέματος και θα το παραλάβω σε 2-3 εβδομάδες.Οταν το ολοκληρώσω , θα επανέλθω με μια άποψη , ώστε να υπάρχει και υλικο στα ελληνικά..<br /><br />Αυτό που κατάλαβα ειναι οτι δεν υπάρχει πολύ καλο δικτυο υποστήριξης για τα κοχλιακα στην Ελλάδα , αν και θα έπρεπε!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8434097415169553316?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-19092356466392313422008-10-04T00:14:00.002+03:002008-10-04T01:58:06.099+03:00Μέχρι τώρα , ορκιζόμουν οτι δεν θα έγραφα για αυτο το θέμα..Αλλά δεν αντέχω! <br /><br /> Που λέτε , ενα κοχλιακό θέλει συνεχείς ρυθμίσεις , συνεχή προσοχή..ανα εξάμηνο και ρύθμιση..ή οποτε νιωθεις οτι η ακοη σου με το κοχλιακο χειροτερευει..γιατι , ναι , περνάει φάσεις και αυτο..<br /><br /> Οπότε..και εγώ σεινάμενη κουναμενη..να κλεισω ραντεβού..Καθώς ειμαι στην αρχή ..Παρακαλεσα μια φίλη μου να μου κλεισει για την Παρασκευή..<br /><br /> Ο γιατρος δεν μπορούσε..Οκ λεω..την αλλη εβδ ξαναπροσπαθώ..τα ίδια..τελικα μου λεει οτι δεν κλεινει αυτος τα ραντεβου..να κλεισω μεσω ενος τετραψήφιου νουμερου..ε , βάζω την φίλη μου να παρει..εκει..συνάντησα την παράνοια..Καμια προβλεψη για οποιοδήποτε που εχει προβλημα..<br /><br /> Κλεινω ραντεβου..ΩΡΛ κλινική..ζητάω με τον συγκεκριμένο γιατρο..Οοοοοοχι δεν μπορεις..Δεν κλείνουμε με συγκεκριμενους γιατρους!..καλα λεω..την επομενη παρασκευή για κοχλιακα επανεξεταση+ ρυθμιση. Εντάξει εντάξει ( ειχα δώσει τα στοιχεια μου απο πριν , ή μαλλον η φίλη μου τα έδωσε ) επανέλαβα πολλες φορες οτι ήταν για ρύθμιση..εεε εκει που θα κλειναμε μου λενε το κορυφαιο..παρτε αυριο για επιβεβαιωση!!!<br /><br /> Οκ..το περναω στο ντουκου αν και εχω ψιλοτσατιστει..αφου το ραντεβου κλειστικε..μια απλη επιβεβαιωση θέλουν..<br /><br /> Την επόμενη ξαναπαρακαλω την ίδια φίλη να ξαναπαρει να επιβεβαιωση..και της λένε το ΚΟΡΥΦΑΙΟ! Η κλινική ΩΡΛ δεν δουλευει τις Παρασκευές! Μόνο Τετράδες, Πεμπτες και Δευτέρες! Ναι αλλα χριστιανή μου, ο γιατρος που κανει τις ρυθμίσεις..Τις κάνει μονο Τρίτες και Παρασκευές!!!<br /><br />Εκεί τα πήρα και έβραζα!! Φυσικά τώρα περνάνε σενάρια αλλαγών στο μυαλό μου..<br /><br /> Ουφ , το ειπα και ξεσπάθωσα!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1909235646639231342?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-68517265594467263772008-09-27T01:20:00.002+03:002008-09-27T20:23:21.955+03:00Σας έλειψα? Έτρεχα! Ορίστε και η νέα ιστορία!!<br /><br /><blockquote>Είχαν περάσει λίγοι μήνες..Η μπουκλίτσα μεγάλωνε , και είχε κατακτήσει τόσα πράγματα! Πρώτα πρώτα το περπάτημα..Επίσης ειχε αναπτύξει μεγάλη παρατηρητικοτητα..δεν της ξέφευγε τίποτα..<br /><br />Η μητέρα ομως ειχε αρχίσει να στεναχωριέται..Εννοιες καταλαβαινε..Της εξηγουσε κάθε μέρα..μιλουσε συνέχεια..Ομως η μπουκλίτσα δεν μιλουσε..αλλα είχε πιάσει το 'κολπο' και την κοιτούσε στα χείλη!!<br /><br />Ομώς η στεναχώρια στεναχώρια..Κάθε μέρα και απο ενα αντικείμενο , απο μια λέξη , και φώς δεν εβλεπε..Ηταν και η μπουκλίτσα μια πονηρω και πανέξυπνη! Ηθελε νερό? Δεν το ζητουσε!! Τραβούσε τη μητέρα μεχρι τη βρύση και την έδειχνε..Είχε καταλάβει οτι απο εκεί, απο εκεί έβγαινε το νερο που πίναμε , το νερό που κάνανε μπάνιο..<br /><br />Ολα αυτά , τα σκεφτόταν η μητέρα , και σκεφτόταν , οτι χρειαζόταν έναν καθοδηγητή,κάποιον που να ξέρει τι κάνει.Που να τον βρει όμως στην μικρή πόλη που έμεναν?<br /><br />Σαν να το ειχε σκεφτει η μητέρα , το τηλέφωνο χτυπαγε..Ποιός να ήταν? Η μπουκλίτσα κοίταγε με περιέργεια το τηλέφωνο...</blockquote><br /><br />Η συνέχεια σε άλλο πόστ...<br /><br />Επίσης δείτε και το πόστ της Σοφίας Κολοτούρου <a href="http://kofosi.blogspot.com/2008/09/24.html">Η Φούλα Φούλα</a> που λέει σε μορφή μικρου παραμυθο-ιστορίουλας , τα όσα τραβάμε σαν ΑΜΕΑ..be it κωφοί , σε καροτσι , ακρωτηριασμένοι...<br /><br />Επίσης θέλω να πώ , δημόσια , ενα μεγάλο ευχαριστώ , στο γραφείο...Είναι πραγματικα επαγγελματιες! Όλη η ομάδα , αγαπά πραγματικα τα παιδιά!Βλέπω οταν πηγαινω , αστραφτερά προσωπάκια , φιλάκια να δίνονται..Και με χαροποιει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-6851726559446726377?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-37283740132468840352008-09-08T22:26:00.003+03:002008-09-08T22:59:49.501+03:00Νέα πρακτικα...εδώ , καλά τα λεει...<br /><br /><blockquote>Θέλω να σας αναφέρω ότι τα επιδόματα που παίρνουν οι κωφοί παρέχονται μέχρι δεκαοχτώ ετών και μετά γίνεται διακοπή τους. Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Αντίθετα, άλλες κατηγορίες αναπήρων τα παίρνουν δια βίου. Δηλαδή, μέχρι δεκαοχτώ ετών βοηθάμε κάπως και μετά τι γίνεται;<br />Χρειαζόμαστε τεχνητά βοηθήματα. Πολλοί κωφοί δίνουν χρήματα δικά τους για να πάρουν τεχνητά βοηθήματα, όπως τα ακουστικά, ειδικά τηλέφωνα, ειδικά φαξ, με ειδική οθόνη, με ειδικά φλας, για να βλέπουν οπτικά. Γιατί εμείς δεν ακούμε τον ήχο. Όταν το μωρό, παραδείγματος χάριν, κλαίει, η κωφή μητέρα πώς θα το ακούσει, αφού δεν ακούει; Χρειάζεται τη βοήθεια της τεχνολογίας, ένα τεχνητό βοήθημα, το οποίο είναι ένα επιπρόσθετο έξοδο, για να συνδέσει αυτήν τη συσκευή, η οποία θα ειδοποιήσει τη μητέρα για να ακούσει το μωρό.<br />Η Κυβέρνηση πρέπει να κάνει μία ρύθμιση σχετική γι’ αυτό, για τα τεχνικά βοηθήματα, για τα επιδόματα για τους κωφούς.<br />Επίσης, όσον αφορά τα επιδόματα αναπηρίας που δίνονται, δεν πρέπει να το καλύψουμε και αυτό το θέμα; Πρέπει να δίνονται δια βίου, δηλαδή να γίνει κάποιος νόμος<br />Υπάρχουν ο ν. 1902/1990 και το προεδρικό διάταγμα 334/1998 στα θέματα που αφορούν συντάξεις και για κωφούς και γενικά για ανάπηρα άτομα. Μας είχε υποσχεθεί ότι σύμφωνα μ’ αυτά θα ενισχυθούν και θα βοηθηθούν. Μη μας αφήνετε στο περιθώριο. Υπάρχουν ανάπηρα άτομα –όχι μόνο οι κωφοί- που πρέπει γι’ αυτά να γίνει κάτι. Πρέπει να γίνει διαχωρισμός στα επιδόματα και στη σύνταξη, ανάλογα σε ποια κατηγορία ανήκουν και τι ποσοστό αναπηρίας υπάρχει. Σκεφτείτε, για τους παραπληγικούς, για τους κωφούς, γι’ αυτούς που έχουν βαριά παραπληγία, τετραπληγία, ανάλογα με το όριο ηλικίας, να δοθεί και ανάλογη σύνταξη εφ’ όρου ζωής βέβαια. Ζητάμε μία ειδική ρύθμιση για αυτό. </blockquote><br /><br /> Εχουμε ανάγκη απο εφ'ορου βοήθημα όλοι οι κωφοί , γιατι δεν φτάνουν τα λεφτα<br /><br /> - τα λεφτα ανα διμηνο δεν φτανουν..χρειαζόμαστε κάθε μήνα, και μεγαλυτερο ποσο απο τα 266 ευρώ τον μήνα ( ειδικα αυτο που το κόβουν στα 18 ειναι για γέλια!! ) <br /> - οι ασφάλειες , θα έπρεπε να εγκρινουν δια νόμου , ΟΛΑ τα βοηθήματα..κοχλιακά εμφυτευματα ( με ολα τα παρελκόμενα ) , ακουστικα , FM Systems , λογοθεράπειες , βοηθήματα alerting..<br /> - Θα έπρεπε να υπήρχε για όλα τα σχολεια , βοηθητικο διδακτικο προσωπικό για τα κωφα/βαρήκοα άτομα που μιλανε για one on one sessions με επαναληψη εφ'ολης της ύλης που διδάσκεται στο σχολείο<br /> - και προκυρήξεις για ΟΛΑ τα ανάπηρα άτομα ΜΙΑ φορα τον χρόνο και ΜΟΝΟ για τα ανάπηρα άτομα..στη φετινη που τη περιμέναμε 3-4 χρόνια ? 'χωσανε' και τους τριτεκνους πολύτεκνους, με αποτέλεσμα να λιγοστέψουν οι θέσεις!! <br /><br />Όλα αυτα όμως..ειναι όνειρα θερινής νυκτός!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3728374013246884035?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-57751065476602635022008-09-08T19:19:00.003+03:002008-09-08T19:33:06.277+03:00<a href="http://disabled.gr/forum/showthread.php?t=14584&page=11">Περι Αραπόγλου..</a><br /><br />Σήμερα πέρασα μια βόλτα απο το τοπικ του www.disabled.gr για τα ατομα με κωφωση και βαρηκοία..για ενημέρωση..και έφριξα..<br /><br />Ορίστε διαβάστε τι λεει η βουλευτίνα Αραπόγλου ( η όποια να σημειώσω εχει και αυτή πρόβλημα κώφωσης )<br />Παραθέτω την δική μου απάντηση..για τα υπόλοιπα..περάστε μια βόλτα!! <br /><br /><blockquote><br /><br /><blockquote>Αραπόγλου ( απο τα καταστατικα ομιλιών της Βουλής )<br />Επίσης, δεν αναφέρεται τίποτα για τα τεχνητά βοηθήματα που μπορούν να πάρουν οι κωφοί. Παράδειγμα το Ι.Κ.Α. καλύπτει τα μισά ως προς τα ακουστικά. Το κοχλιακό εμφύτευμα, που είναι πολύ ακριβότερο, το καλύπτει 100%, ενώ το ακουστικό σε ποσοστό 50%. Τι σημαίνει αυτό; Πρέπει να ξέρετε ότι το κοχλιακό εμφύτευμα δεν σημαίνει ότι κάνει ένα παιδί ακούων. Παραμένει κωφό. Συνεχίζει να χρησιμοποιεί τη νοηματική γλώσσα για να επικοινωνήσει.</blockquote><br /><br />Σε αυτό θα διαφωνήσω..Πολλά παιδια ακουνε..παραμένουν κωφά διότι το εμφύτευμα οταν δεν λειτουργει δεν κανει δουλεια..αλλα έχω δει παιδια στο γραφειο λογοθεραπειας που έμαθαν να μιλάνε! μετα απο εμφυτευμα..τι βλακειες ? Νοηματική αν ΘΕΛΕΙ τη χρησιμοποιει αν ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ τη χρησιμοποιει..<br />Παράθεση:<br /><blockquote>Αραπόγλου ( απο τα καταστατικα ομιλιών της Βουλής )<br />Εγώ διαφωνώ με τη χρήση του κοχλιακού εμφυτεύματος, γιατί δημιουργεί ψυχικές παρενέργειες, ψυχικές διαταραχές, μέχρι και σχιζοφρένεια. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που το αποδεικνύουν αυτό.</blockquote><br />Εεεεεε????????<br /><br />Ξέρω αρκετα παιδακια απο το γραφειο..Δεν τα βλέπω για σχιζοφρενή ουτε για ψυχικες διαταραχές..τουναντίον μάλιστα!! ακομα και αυτα που ΔΕΝ μιλησαν ακομα..ειναι happy go luck παιδιά!! Η ψυχικη διαταραχή δεν ειναι κατι που δημιουργειται απο μια απλη επεμβαση πλεον ρουτίνας..Σέβομαι την απόφαση του καθενός να την κάνει η να μην τη κάνει..αλλα όχι να λένε και ανακριβειες!! ( υποσημειωση δηλαδή φαινομαι για σχιζοφρενής? Εξώ τα πριόνια δλδ!! έλεος!! ) <br /><br /><blockquote><br />Αραπόγλου ( απο τα καταστατικα ομιλιών της Βουλής )<br />Τα αποτελέσματα που έχουμε δεν δείχνουν επιτυχία. Χρειάζονται πέντε χρόνια εκπαίδευσης για να μάθει το παιδί τα βασικά. Επίσης, να μην ξεχνάμε ότι βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο</blockquote><br /><br />Δεν ειναι σε πειραματικό στάδιο..Στο εξωτερικο εμφυτευονται πολλα παιδια με πολυ καλά αποτελεσματα και μαλιστα και στα δυο αυτια..για το 1..μονο εδώ ελλαντα!! Πολλά παιδια , κάλυψαν αρκετα γρήγορα το κενό και το υπερπέρασαν.Μολις εμπέδωσαν τον λόγο.Επειδή λενε μερικες λέξεις , δεν σημαινει οτι εννοιολογικα δεν καταλαβαινει..Ενα παιδάκι ξέρει αμα του πεις να σου δειξει τη φραουλα , το αμαξάκι..δεν μίλησε ακόμα γιατι τα 'επεξεργαζεται' μεχρι να του γίνουν κτήμα..Ολα εξαρτώνται απο το ιδιο το παιδι, το ποσο καλος ειναι ο λογοθεραπευτης , και ποσο 'δουλευουν' οι γονεις του μαζί του..Ακόμα και εμείς που κάναμε μεγάλοι το εμφύτευμα , δουλευουμε συνέχεια...Με τους φιλους , με τους γονεις...<br /><br /><blockquote>Αραπόγλου ( απο τα καταστατικα ομιλιών της Βουλής )<br />Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί εδώ κάτι πολύ σημαντικό. Ένα παιδί με κοχλιακό εμφύτευμα αντιμετωπίζει δυσκολίες στην πρόσβαση και χρειάζεται επικοινωνία μέσω της νοηματικής γλώσσας για να έχει πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κάθε σχολείο που έχει κωφό μαθητή θα πρέπει να έχει πρόβλεψη για θέση εκπαιδευτικού διερμηνέα. Δεν γίνεται ένα παιδί κωφό να μπορέσει να παρακολουθήσει τη διδασκαλία μέσω της χειλανάγνωσης. Οπουδήποτε μιλάμε για εκπαίδευση κωφού παιδιού θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη και εκπαιδευτικού διερμηνέα.</blockquote><br />Δυσκολίες στη προσβαση θα αντιμετωπίζει..Αλλα αν ειναι με το εμφυτευμα και έχει μαθει να μιλάει και να ακουει προπαντων οπως εμεις..δεν ειναι νορμαλ καθε άλλο , αλλα πλησιαζει αρκετά ...<br /><br />Με ενα FM system θα λυνοντουσαν καποια απο αυτά τα προβλήματα..όπως και με τον διερμηνέα..οχι απαραιτητα νοηματικής , αλλα μια βοηθητική δασκάλα με γνώσεις ώστε να τον υποβοηθάει και να κάνει one-on-one sessions..αλλα εδώ ειναι παραφιλολογία να το λέμε..<br /><br />Ο καθένας έχει δικαιωμα της γνωμης του..αλλα να ενημερώνεται σωστά...έλεος..<br /></blockquote><br /><br />Πολλα απο αυτα που λεει ειναι αναχρονιστικά , και ίσχυαν πριν απο ίσως 10-15 χρόνια..Τωρα πια ? <br /><br />Το μόνο που επικρότησα ήταν η -θεωρουμενη κατα εμέ - απαραιτητη προσληψη διερμηνέα όχι μόνο σα σχολεια για την εκπαιδευση ( εκει το βλέπω περισσότερο σαν Οne to one session όπως ειπα και στο σχετικο κειμενο ) αλλα γενικά ΠΑΝΤΟΥ , νοσοκομεια , δημόσιες υπηρεσίες , γιατι ακόμα και οι ομίλουντες κωφοί , έχουμε άλφα δυσκολίες...Η τουλάχιστον ενα συστημα που να μην βασίζεται αποκλειστικά στο τηλέφωνο..Ζουμε στην εποχή του ιντερνετ...<br /><br />Περιμένω τα σχόλια σας επί του θέματος είτε εδώ , είτε στο σχετικό νήμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5775106547660263502?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-76265092383790731372008-08-07T22:03:00.003+03:002008-08-07T22:35:52.370+03:00Έτσι απλά...<br /><br />http://www.youtube.com/watch?v=8LLCCOAVMNo&feature=PlayList&p=606F6E720BAB61C6&index=0<br /><br />Μακάρι τα ταμεία εδώ στην Έλλαδα να έκαναν την υπέρβαση...τόσα λεφτά πληρώνουμε..<br /><br />Σε ιδιωτικές ασφάλειες όπως ing ,interamerican κλπ , πληρώνουμε 700 ευρώ τον χρόνο αρχική τιμή...<br /><br />Σε μή ιδιωτικές ασφάλειες όπως ΙΚΑ,ΟΓΑ κλπ , πληρώνουμε ανάλογα ποσά..αλλοι μικρότερα αλλοι μεγαλύτερα..<br /><br />Παρ' όλα αυτά , εγκρινουν πολλά πραγματα..αν έχασε καποιος και τα δυο πόδια του εγκρίνουν 2 προσθετικά για να περπατήσει..Του εγκρίνουν καροτσάκι...<br /><br />Σε μάς που έχουμε χάσει την ακοή μας και απο τα δυο αυτιά , μας εγκρινουν μόνο το ένα εμφυτευμα..με δικαιολογία το κόστος...<br /><br />Η Ελλάδα σε πληγώνει σε κάθε βήμα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-7626509238379073137?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-84308828493613330222008-07-29T13:36:00.001+03:002008-07-31T00:02:22.622+03:00Απο το disabled.gr<br /><br /><blockquote><br />Πιο κάτω ακολουθεί η ανακοίνωση του ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΩΦΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθώς και η έκκληση των συντελεστών του Θεάτρου για βοήθεια, μπροστά στην επικείμενη έξωσή τους από τον χώρο που στεγάζεται σήμερα το Θέατρο, μετά από μια πορεία 25 ετών:<br /><br />Σώμα, μάτια, χέρια, πρόσωπο.<br />Σύμβολα, κίνηση, έκφραση…Νοηματική.<br /><br />Μια γλώσσα ολοκληρωμένη, εντυπωσιακά άμεση, γοητευτική. Είναι εξ ολοκλήρου οπτικοκινητική και όχι ακουστική γλώσσα. Είναι μια γλώσσα γεμάτη ρυθμό και ένταση μιας και η αμεσότητα στη νοηματική είναι έμφυτη.<br />Η Νοηματική, λοιπόν, με τις κινήσεις των χεριών και την έκφραση του προσώπου, είναι μια έντονα θεατρική γλώσσα και ο ακούων θεατής κατανοεί πλήρως τα δρώμενα μιας παράστασης. Για τη μεγαλύτερη απόλαυση του καθαυτού κειμένου στις παραστάσεις μας συνεργάζονται ακούοντες ηθοποιοί και διερμηνείς οι οποίοι, εκτός του οπτικού πεδίου του θεατή μεταφέρουν, με θεατρική συνέπεια, το λόγο.<br /><br />Το γεγονός ότι οι έννοιες μέσω της αναπαράστασης φωτίζονται με δημιουργικό τρόπο, χάρη στη Νοηματική, σε συνδυασμό με την ύπαρξη του προφορικού λόγου, κάνει το θέατρο κωφών μια ιδιαίτερη σκηνή και συχνά αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, ακόμα και για εκείνον, που εσφαλμένα το προσεγγίζει με δισταγμό και αμφιβολία. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η ευαισθητοποίηση της ευρύτερης κοινωνίας.<br /><br />Το 1983 δημιουργήθηκε το Θέατρο Κωφών Ελλάδος χάρη στις προσωπικές προσπάθειες του Στρατή και της Νέλλης Καρρά, η οποία μέχρι σήμερα προσφέρει τις υπηρεσίες της ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια και Σκηνοθέτης στο θέατρό μας. Σκοπός, η λειτουργία του ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης και ανάπτυξης εκφραστικών μέσων των κωφών ατόμων, ακόμα η παροχή δυνατότητας επικοινωνίας με το κοινωνικό σύνολο χάρις στην ισότιμη συνεργασία κωφών και ακουόντων.<br /><br />Στην εικοσιπεντάχρονη πορεία του το Θέατρο Κωφών παρουσίασε με εξαιρετική επιτυχία έργα από το Ελληνικό και Παγκόσμιο Δραματολόγιο.<br />Σταθμούς στην ιστορία του αποτελούν οι παραστάσεις:<br /><br />* «Ο ποντικός και η θυγατέρα» που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο στην Αθήνα αλλά και στη Βαρκελώνη, το Ελσίνκι και την Κοπεγχάγη.<br />* «Θάψτε του νεκρούς» που παρουσιάστηκε στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ στα πλαίσια του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Κωφών αλλά και σε ελληνικά δημοτικά Θέατρα.<br />* «Ένας ακούων στην χώρα των κωφών». Ανεβάστηκε στα πλαίσια του Very Special Art Hellas στην Αθήνα και στο Smithsonian Institute των ΗΠΑ πάλι στα πλαίσια του ίδιου Φεστιβάλ. Παρουσιάστηκε και σε ελληνικά Περιφερειακά Θέατρα.<br />* «Η πεντάμορφη και το τέρας στην παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου» μια παράσταση που για πρώτη φορά σκηνοθετήθηκε από κωφό, τον Γιάννη Διαμαντή, γεγονός που αποτέλεσε για μας δικαίωση του κωφού καλλιτέχνη και ελπίζουμε, καλλιτεχνικό όφελος του ακούοντα θεατή.<br />* «Άγρια Δύση του Σαμ Σέπαρντ». Μια παράσταση που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στοι θέατρο Ακάδημος μπροστά σε χιλιάδες θεατές αλλά και στον πρώτο πολίτη της χώρας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.<br />* «Με δύναμη από την Κηφισιά του Κεχαΐδη». Παρουσιάστηκε από την καινούργια ομάδα που μαθήτευσε δίπλα στην πρώτη ομάδα κωφών.<br /><br />Ακόμα, το Θέατρο Κωφών έχει δημιουργήσει από το 1985 ειδικό πρόγραμμα Παιδικού Θεάτρου στο Εθνικό Ίδρυμα Κωφών, όπου τα παιδιά που συμμετέχουν στο πρόγραμμα διδάσκονται από μέλη του θεάτρου αλλά και δίνουν τις δικές τους παραστάσεις. Ένα πρόγραμμα που δυστυχώς λόγω οικονομικής δυσμένειας διεκόπη, προσωρινά ελπίζουμε, τα 3 τελευταία χρόνια.<br /><br />Θα είναι τεράστια παράλειψη η μη αναφορά στη μεγάλη αξέχαστη φίλη του Θεάτρου Κωφών, Μελίνα Μερκούρη η οποία με τη συμπαράσταση και αγάπη της μας παραχώρησε το 1987 καταρχήν το Εθνικό Θέατρο για το ανέβασμα παραστάσεων του θεάτρου μας και αργότερα επιχορηγώντας τις προσπάθειές μας.<br /><br />Στα σχέδιά μας για τη συνέχιση της καλλιτεχνικής μας πορείας είναι:<br /><br />–> Παραστάσεις στην Αθήνα, την επαρχία και το εξωτερικό.<br />–> Θεατρική εκπαίδευση για κωφά παιδιά και εφήβους<br />–> Συνεργασία με ακούοντες ηθοποιούς<br />–> Συνεργασία με την κοινότητα των κωφών και ειδικούς φορείς για την ανάπτυξη, τη διάδοση και τη συνειδητοποίηση της κουλτούρας των κωφών<br />–> Οργάνωση ειδικών καλλιτεχνικών μαθημάτων<br />–> Δημιουργία νέων παραστάσεων<br />–> Ανάπτυξη του θεάτρου σαν εκπαιδευτικό μέσο: Βιντεοκασέτες, Διήγηση ιστοριών, Έκφραση και Γλώσσα<br />–> Καλύτερη οργάνωση του ΘΚΕ με στελέχωση ειδικών προσώπων (Διερμηνείς, Γραμματειακή Υποστήριξη, Διευθυντής Παραγωγής, Δημ. Σχέσεις)<br /><br />Εμπόδιο σε όλα τα σχέδιά μας στάθηκε η πώληση του χώρου που ενοικιάζαμε και χρησιμοποιούσαμε τόσα χρόνια και η έξωσή μας από αυτόν.<br />Είναι επιτακτική ανάγκη για εμάς η απόκτηση θεατρικού χώρου (π.χ. ένας ενιαίος χώρος 150τ.μ. και άνω) ώστε να στεγάσουμε τα όνειρα 25.000 Κωφών και βαρήκοων από όλη την Ελλάδα για ισότιμη πρόσβαση στα πολιτιστικά δρώμενα.<br />Ζητάμε την αρωγή σας στην προσπάθεια ανεύρεσης χώρου, δεδομένου ότι στο τέλος Ιουνίου θα μείνουμε κυριολεκτικά στο δρόμο, με συνέπεια τη διάλυσή μας.<br /><br />Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων και ελπίζουμε στη βοήθειά σας.<br /><br />Με εκτίμηση,<br /><br />Η καλλιτεχνική διευθύντρια: ΝΕΛΛΗ ΚΑΡΡΑ,<br />Οι διαχειριστές: ΚΟΣΚΟΡΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ<br /><br /><br />--------------------------<br />ΘΕΑΤΡΟ ΚΩΦΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ<br />Σαχτούρη 8-10, Τ.Κ. 10553, Αθήνα<br />ΦΑΞ: 210-3214708, Κινητό: 6945390799 (Σοφία Ρομπόλη, Διερμηνέας Νοηματικής Γλώσσας),<br />email: evan8oulaa@hotmail.com<br /></blockquote><br /><br />Το έβαλα λιγο αργά..αλλα καλλιό αργά παρα ποτέ!! <br /><br />Μακάρι να βρεθεί ο χώρος..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8430882849361333022?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-29894455930742647132008-07-27T18:23:00.002+03:002008-07-27T21:18:59.852+03:00Josh Swiller<br /><a href="http://www.nytimes.com/2008/02/26/health/26brod.html?pagewanted=1&_r=3&adxnnl=1&ref=health&adxnnlx=1217171969-wGavvqMcvvNPMzhfh/Zvdw">Cochlear Implant Supports an Author’s Active Life</a><br /><br />Chris , the teen from Sussex goes live!<br /><br /><a href="http://www.dailyrecord.com/apps/pbcs.dll/article?AID=2008807190350">MTV to give once-deaf teen a starring role</a><br /><br />Westley Resendes, Middletown..<br /><br /><a href="http://www.projo.com/extra/graduation/highschool/content/EB_WEST_GRAD_18_06-18-08_4GACK97_v21.41ffce3.html">Graduating St. George’s School senior turns stereotypes about the deaf on their ears</a><br /><br /><br />Τρείς ανθρώποι τρεις ιστορίες...Ο καθένας χάραξε την πορεία του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-2989445593074264713?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-56152864354050347332008-07-26T16:02:00.002+03:002008-07-26T19:28:34.987+03:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-bc5454a8ce738ea1" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dbc5454a8ce738ea1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330459627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D16AB918D2C9DEF05249180FE5ACA695E16F1B8AC.404A5E0A1EA5B053FECDDA42E5078D5EBE2FAAB1%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dbc5454a8ce738ea1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D_hpIA9r3UbBjHrjfQVh8EWVjURU&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dbc5454a8ce738ea1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330459627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D16AB918D2C9DEF05249180FE5ACA695E16F1B8AC.404A5E0A1EA5B053FECDDA42E5078D5EBE2FAAB1%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dbc5454a8ce738ea1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D_hpIA9r3UbBjHrjfQVh8EWVjURU&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br />Δείχνει τι νιώθουμε μερικοι απο εμάς....Οταν φοράμε την εξωτερική μονάδα..εγώ προσωπικά πηδάω πάνω 1 μετρο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5615286435405034733?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-51895643346059854412008-07-24T14:39:00.003+03:002008-07-24T17:17:15.838+03:00Το κείμενο ειναι παρμένο απο φυλλάδια της Cochlear στην ελληνική γλωσσα που μου έδωσε η λογοθεραπευτρια μου.<br /><br /> <blockquote><br /><br />Η λογική γύρω απο τα αμφίπλευρα εμφυτευματα είναι, ότι ένας ακροατής συνήθως βασίζεται και στα δύο του αυτιά και για να κατανοήσει καλύτερα τις ομιλίες σε καταστάσεις όπου επικρατεί φασαρία και για να αναγνωρίσει απο που προέρχεται ο ήχος.<br /><br />Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι τα αμφίπλευρα εμφυτεύματα παρέχουν : <br /><br /> - Βελτιωμένη κατανόηση ομιλίας σε μια ποικιλία καταστάσεων ακοής<br /> - Μεγαλύτερη ευκολία στην ακοή, ειδικά σε περιβάλλοντα όπου επικρατεί φασαρία.<br /> - Βελτιωμένη χωρική ακοή, η οποία περιλαμβάνει :<br /> <span style="font-weight:bold;">Εντοπισμό</span> (αναγνώριση της κατεύθυνσης) των <br /> ήχων στον χώρο.<br /> <span style="font-weight:bold;">Διαχωρισμό</span> των επιθυμητών ήχων από τους<br /> ανεπιθύμητους<br /> <span style="font-weight:bold;">Επίτευξη</span> μιας καλύτερης αίσθησης του γύρω<br /> ηχητικού περιβάλλοντος.<br /><br />Επίσης υποδεικνύουν ότι τα πλεονεκτήματα των αμφίπλευρων εμφυτευμάτων παρουσιάζονται ακόμη και όταν το δεύτερο εμφύτευμα εμφυτευτεί αρκετό καιρό απο το πρώτο. Ωστόσο, όπως και με όλα τα εμφυτεύματα, όσο το συντομότερο αποκτήσει ένα παιδί αμφίπλευρα εμφυτεύματα και όσο λιγότερη ειναι η διαφορά χρόνου ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο εμφύτευμα - τόσο το καλύτερο.<br /><br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5189564334605985441?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-48364366039379837862008-07-24T00:54:00.002+03:002008-07-24T01:16:42.273+03:00Πως περνάει ο καιρος...?<br /><br /> 22 Μαΐου χειρουργήθηκα στις 9 η ώρα ήμουν στο χειρουργείο...<br /><br />Θα ήθελα σήμερα αντι για ιστορία να σας γράψω το πρίν και το μετά της εγχείρισης...Και την ποση διαφορά βλέπω...<br /><br />ΠΡΙΝ<br /><br />Είχα το Widex Senso P38 , ένα απο τα πιο δυνατά ακουστικά της αγοράς..το φορούσα μόνο στο αριστερό αυτί που ήταν ας πούμε το 'καλο' αυτί...Το δεξί ειχε νεκρωθει απο χρόνια...<br /> Τα τελευταια 2 χρόνια ειχα προβλήματα..Μειωνόταν η ακοή μου , ειχα σταματήσει να καταλαβαινω καποια πραγματα , δυσκολευομουν πολύ περισσότερο σε καταστάσεις..<br /> Ειχα επίσης προβλήματα με ελαφριες μυκητιάσεις ( εντονη φαγουρα , αισθηση οτι το αυτί μου ήταν πανβρώμικο , πολλη υγρασία ) λογώ του εκμαγείου που ήταν full shell και δεν άφηνε άερας να περνάει..<br /><br /> Μισούσα ομως να ήμουν χωρις αυτο..Αμα δεν ακουγα τρελαινομουν στα νευρα..Ετσι και δεν ειχα μπαταρίες και ο γερμανός ήταν κλειστός , ειχα τρελά νευρα..Οσο μπορουσα τα εκρυβα βεβαια σαν καλο κοριτσάκι..αλλα μεσα μου..αφήστε τα..Δεν μπορούσα να απολαυσω ησυχία ( πολλοι θα το'θελαν σε αρκετές περιπτώσεις χεχεχε).<br />Εν τω μεταξύ ειχα αλλες καταστασεις που με έφεραν τα πάνω κάτω..<br /><br />Καπου εκει άρχισα να το ψάχνω για κοχλιακο..<br /><br />ΜΕΤΑ<br /><br />Στην αρχή ειχα τρελά προβλήματα.Πονοκέφαλους , τα ραμματα ερεθισμενα ( απο τα κοκκαλινα γυαλια ) πρησμένο το implantation site , εμβοες ( το αστειο ειναι οτι αυτη η εγχειριση ειναι και για τις εμβοες , καθώς τις θεραπευει..εγώ δεν ειχα ποτε εμβοες και δεν ήξερα τι ειναι..μετα την εγχειριση τα 'παιξα ) <br /><br /> Αρκετές φορές το μετάνιωσα..Πολλες ήθελα να το πετάξω και να ξαναγυρίσω στο ακουστικο μου..μετα θυμομουν οτι ήδη δεν ήμουν ευχαριστημένη και πηγα στο επόμενο βήμα...<br /><br />Η χειλωανάγνωση ειχε γινει πολυ δύσκολη γιατι την ειχα συνδυάσει με τον ήχο..Ζοριζόμουν παρα πολυ σωματικα και ψυχολογικα.<br /><br />Ωσπου μια μερα ξαφνικα σταματήσανε..Ειχα αρχίσει και λογοθεραπεία..τελικα ειναι λογο-ψυχο-θεραπεία , γιατι μπορει προς το παρον να κανουμε συλλαβες μονο..φωνήεντα οπως ααα , οοο , ουυυυ , εεεε , ιιιι , μα , πα , γα , ρα , λα , μπα , ντα , γκα , τα ,θα , δα ,σα , ζα ...<br /><br />Μέρα με τη μέρα βλέπω διαφορά..τα κάνω και μόνη μου , αλλα ειναι καλυτερα με τον επαγγελματία που ξέρει πολύ καλα..έμαθα οτι τοσα χρονια το γά το έλεγα λάθος..που να με καταλαβει ο μπακάλης οταν του έλεγα γάλα..χεχεχε<br /><br />η προόδος ειναι τελικα ψυχοθεραπευτικη..χαχαχαχα..<br /><br /> Επίσης έμαθα να απολαμβάνω την ησυχία..Πριν , τα πρωινα δεν μπορουσα χωρις το ακουστικο..τώρα πίνω με ηρεμία το ροφηματάκι μου και μετα το βάζω και κανω δουλειες..<br /><br />Αλλάζουν τα πραγματα..Απο ποιότητα χάλια...<br /><br />Και κλείνοντας σας αφήνω με την σημερινή ταινια που ειδα απο το πρίσμα+<br /><br /> Λύθηκα στο γέλιο..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cinemainfo.gr/films/analisi/kakomoiras/3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px;" src="http://www.cinemainfo.gr/films/analisi/kakomoiras/3.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-4836436603937983786?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-53504568217679390372008-07-03T16:21:00.002+03:002008-07-03T16:43:28.339+03:00Διαβάστε <a href="http://lotte-sofie.blogspot.com/2008/06/bi-lateral-ci-versus-1-ci-another-yes.html">εδώ</a> για τα πλεονεκτήματα 2 κοχλιακών ενάντι 1..<br /><br /> Είναι στα αγγλικά!<br /><br />Το παραθέτω..<br /><br /><blockquote><br />Sunday, 29 June 2008<br />Bi-lateral CI versus 1 CI - another "YES !"<br /><br />More and more research is done with regard to bi-lateral CI.... and they are confirming what we already suspected.. it does make a significant difference.<br />Like I said before... the only experience we have had with Unilateral CI is when one of the processors failed.... well, the display wasn't readable.... and we had to send it in.... Send 1 in, so Lotte was still able to hear. That's when we experienced the difference....<br /><br />So, we cannot compare - really, but we do see how well she hears in noisy environment (and with 3 children in the house... it's noisy at times) how her speech develops etc.....<br />We felt that bi-lateral CI had a lot to do with it....<br />..... guess it has.<br /><br />Description of the article is below..... just to make sure a link suddenly turns up "empty...."<br />.... enjoy!<br />2 Bilateral Cochlear Implants Are Definitely Superior To 1<br />Main Category: Hearing / Deafness<br />Also Included In: Ear, Nose and Throat; Medical Devices<br />Article Date: 30 May 2008 - 5:00 PDT<br /><br />A study of cochlear implant patients seen by Indiana University School of Medicine physicians is the first research to show evidence that cochlear implants in both ears significantly improves quality of life in patients with profound hearing loss and that the cost of the second implant is offset by its benefits.<br /><br />The study, which appears in the May issue of the journal Otolaryngology-Head and Neck Surgery, found that improvements in factors that contribute to quality of life including such critical abilities as hearing in noisy environments, focusing on conversations, and speaking at an appropriate volume resulted when cochlear devices were implanted in both ears.<br /><br />This study may have a significant impact for profoundly deaf individuals who hope to have their health insurance providers pay for bilateral rather than the standard single cochlear implant. The study authors found the benefits of the second implant outweighed the added cost of the second device.<br /><br />"We didn't know that cognitive skills and emotional issues would so significantly improve with the implantation of a second cochlear device. In addition to the physiological improvements we saw in patients who had bilateral implants, we found that patients were able to function better in noisy environments and definitely felt better about themselves," said senior study author Richard Miyamoto, M.D., Arilla Spence DeVault Professor and chairman of the Department of Otolaryngology-Head and Neck Surgery.<br /><br />Dr. Miyamoto is the immediate past president of the American Academy of Otolaryngology-Head and Neck Surgery. First author of the study is Bradford G. Bichey, M.D., MPH, a former research fellow and resident at the IU School of Medicine and currently an otolaryngologist in Marion, Ind.<br /><br />"Profoundly deaf individuals who were born with hearing, their families, physicians, and health insurance providers now have the data they need," said Dr. Miyamoto. "There is definite improvement after one implant and there is a significant added bump in sound and speech perception after the second implant. Emotional well being improves. And we found a favorable cost utility analysis. Our hope is that with these findings more health insurance companies will cover the cost of bilateral implants and bring a superior quality of life to a large number of individuals."<br /><br />Approximately 1.4 million American are deaf in both ears and experience significant impairment in communication with the hearing world according to the study authors. The IU School of Medicine cochlear program is one of the largest in the country. IU physicians have implanted more than 1,500 cochlear devices over the past quarter century at Indiana University Hospital and Riley Hospital for Children.<br /><br />----------------------------<br />Article adapted by Medical News Today from original press release.<br />----------------------------<br /><br />This study was funded by the IU School of Medicine's Department of Otolaryngology-Head and Neck Surgery.<br /><br />Source: Cindy Fox Aisen<br />Indiana University<br /><br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5350456821767939037?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-86033924983579189232008-07-03T16:08:00.003+03:002008-07-09T17:30:10.311+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cochlear.co.uk/Images/implant_photo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px;" src="http://cochlear.co.uk/Images/implant_photo.jpg" border="0" alt="" />http://cochlear.co.uk/Products/453.asp</a><br /><br /> Αυτό ειναι το εμφύτευμα που μου εβάλαν οταν χειρουργήθηκα. Βασικά ειναι ενας μαγνήτης αρκετά ελαφρος ώστε να ειναι MRI safe ώς 1.5 Tesla ( τώρα τι σημαινει αυτο , μη με ρωτάτε , χεχε ) , και έχει ενα καλώδιο που θα το περάσουν στον κοχλία με 22 ηλεκτρόδια και τεχνολογία SmartSound για καλή ακοη , ανεξάρτητα απο την εξωτερική συσκευή.<br /><br /> Το εβάλα στο αριστερό αυτι που είχα ήδη το ακουστικό , και έμεινα χωρίς ακοή για τρεις ημέρες. Αλλά αργεί γύρω στο τρίμηνο να καθαρίσει η ακοή , ίσως και παραπάνω.<br /> <br /> Η επεμβαση ειναι μια απλη ρουτίνας , δεν κάνουν τίποτα το σπουδαιο.Απλά κάνουν μια τομή πίσω απο το αυτί και σου περνάνε το καλώδιο με τρύπα στον κοχλία.μετά βάζουν τον μαγνήτη ψηλότερα στο κεφάλι.<br /><br />Υπάρχουν και βίντεο εγχειρησης κοχλιακου εμφυτέυματος στο ιντερνετ. <br /><br /> Ενδεικτικά : <br /> ( μη δειτε το πρώτο αν έχετε φοβίες κλπ ) <br /><br /><a href="http://www.or-live.com/tgh/1849/event_cc/webcast.cfm">Επέμβαση στον κοχλια σε αμερικανικο νοσοκομείο</a>(το παλιο λινκ αντικαταστάθηκε απο νέοτερο)<br /> Επίσης μια τρισδιαστατη αναπαράσταση του <a href="http://youtube.com/watch?v=M_ADR9LpMmU">κοχλία</a> μετα την επέμβαση. Εχει εξωτερική μονάδα παλαιου τύπου , αλλα η εργονομια ειναι η ίδια.'<br /><a href="http://youtube.com/watch?v=Poyj7U2wzhQ">Εδώ</a> έχει ενα πιο απλό σε επεξηγηση και αρκουντως ωραιο.<br /><br /> Για όσους θέλουν να δουν το θέμα στη Wikipedia ας πάνε <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cochlear_implant">εδώ.</a><br /><br /> Ενδεικτικά , blog ενος χειρουργημένου.Εντελώς διαφορετική περιπτωση απο τη δικια μου , αλλα ήταν το μόνο που βρήκα στα ελληνικά. Είναι εδώ.(το blog σβήστηκε , άγνωστο γιατι.έβγαλα το λινκ)<br /><br /><br />Ευχαριστώ τον stavros79 για τις υποδείξεις του!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8603392498357918923?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-36061534620242847802008-07-03T15:45:00.001+03:002008-07-03T16:03:24.887+03:00<blockquote><span style="font-weight:bold;">Τρίτη 20 Μαΐου 2008</span> <br /><br /> Τει..μάθημα..ειχα πλέον παραιτηθει απο κανονίσματα ημερομηνιών για την εγχείριση..και για μια φορά σκεφτόμουν πως θα περάσω το μάθημα!!<br /> Οταν ξαφνικά βαράει το τηλέφωνο..Κοιτάω ποιος ειναι..η μαμά μου..μα καλα , δεν ξέρει οτι ειμαι στο τει?<br /> Της το κλείνω..ξανά βαράει..ο καθηγητής να με κοιτάει με ενα ύφος..<br />Της έκοψε να στειλει σμς..Χειρουργεισαι μεθαυριο τώρα το μάθαμε τρέχα ΑΧΕΠΑ..Επαθα εγκεφαλικό εγώ..Μαζευω τα πραγματα μου οπως οπως , ξεχνώντας τα μισά...Και οπου φυγει <span style="font-weight:bold;"></span>φύγει...<br /><br /> Απο τον σταθμό παιρνω ταξί που το εβαλα να παει σπιτι να πάρω το βιβλιάριο και να αφήσω τα πραγματα..και φυσέκι με το ιδιο ταξί στο ΑΧΕΠΑ..Κάνω την εισαγωγή και έφυγα για το τει ξανά , να πάρω τα πραγματα που ξέχασα...<br /><br />Τόση κουραση , φτάνω τέζα στο σπίτι....<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τετάρτη 21-5-2008</span><br /><br />Θυμόμουν ότι γιόρταζε η νονά μου , αλλα δεν ειχα τον καιρό να την πάρω ένα τήλ.Ξυπνάω πρωι πρωι παιρνω τους γονεις μου , δεν ειχαν ξεκινήσει ακόμα , παλευανε κ αυτοι με τις δουλειες τους , τελευταια στιγμή όλα πια μας τα λένε..Αθάνατο ελληνικό δημόσιο σου λένε μετα! 3 ώρες απόσταση με το αμάξι , αλλα οσο να ‘ναι είναι καποια απόσταση , βάλε και την κίνηση μετα στο κέντρο.<br /><br />Εφυγα με τη τσάντα μου και παιρνω πρωινό απ τον φουρνο και ανακαλύπτω ξέχασα το βιβλιάριο μου , πως θα έκανα εισαγωγή? Γυρνάω πίσω και φευγοντας παλι απ το σπίτι ειχα ξεχάσει το σακίδιο μου , και το θυμήθηκα όταν ήμουν πλεον στο νοσοκομείο.Τέσπα άς το λεω , θα βρώ τρόπο να το πάρω..<br /><br />Βρίσκω τον γιατρό και αρχίζουμε το πακέτο των εξετάσεων.Αιμοληψία , καρδιολογική εξέταση και ακτίνα θώρακος και να γνωρίσω το πλήρες τιμ των γιατρών.<br /><br /><br />Μου παιρνουν την πρώτη δόση της αιμοληψίας ,και ο γιατρουδάκος μου παιρνει το ιστορικο. Του τονίζω ότι έχω κληρονομική υπόταση και απαντάω σε ολες του τις ερωτήσεις.Με ρωτάει αν έχω αγχος για την εγχειριση.ελαβε την απάντηση ότι ειμαι καταγχωμένη γιατι όλα τελευταια στιγμή , εμειναν εκκρεμότητες και τρέχω τώρα! Όπως και οι δικοι μου! Γελάει αυτος και λεει όλα θα κανονιστουν. Εν τω μεταξύ εγώ τρώω το πρωινο , ειχα έρθει νηστικιά για την αιμοληψία.<br /><br />Με συνοδευει στον θάλαμο μου και μου λεει κάτσε εδώ να περιμενεις την καρδιολόγο να σου κάνει την καρδιολογικη.καποια στιγμή μου λένε , θα έρθει και ο αναισθησιολόγος να μιλήσουμε για τα της επεμβασης. Εκανα και την καρδιολογικη εξέταση , ο θάλαμος ήταν τοτε φουλ γεμάτος.ειχε μονο 2 κρεββάτια αδεια.(8κλινος ηταν ο θάλαμος ) και οι περισσότερες ήταν από αρρώστια ΩΡΛ μέσα , από οσο κατάλαβα.Στο αναμεταξύ κατέφθασαν κ οι γονεις μου , ειχαν σταματήσει από το σπιτι να αφήσουν τα πραγματά τους. Καθόμαστε και μιλάμε λιγο , και μετα παω να κανω ακοο-ωτολογικη εξέταση για την εγχειριση με τον διευθυντή της ΩΡΛ κλινικης , τον Βιτάλ. , ο οποιος μας λεει ότι όλα βαινουν καλώς.<br /><br />Ειχε μεινει μονο η ακτίνα θώρακος και να γνωρισω και τους υπολοιπους γιατρους( κυρίως ο αναισθησιολογος και ο χειρουργος ) αλλα αυτό το θεματάκι αργούσε πάρα πολύ.Κάποια στιγμή , η μητέρα μου προσέχει την καρτέλα μιας ασθενους, ειχε κανει και αυτή κοχλιακή εμφύτευση.Βλέπω το ονομα και λέω , την ξέρω ειχαμε μιλήσει από το Ιντερνετ για το εμφύτευμα.Την βρήκα και την γνώρισα και γώ , την συστησα και αυτήν και τον σύζυγό της στους γονείς μου.Εφυγαν οι γονείς μου , και ήλθε η αδελφική μου φίλη να μου κρατήσει παρέα μεχρι να γίνουν και τα υπόλοιπα , να πανε οι γονείς μου να ξεκουραστούν λιγο κ αυτοί.εγώ ήμουν σε υπερένταση και δεν μπορουσα να ξεκουραστώ ουτε στον θάλαμο.Εκοβα βόλτες σε ολο τον διαδρομο.Καπου εκει με ξαναχώνουν για αιμοληψια γιατι λεει,έσπασαν μερικα μπουκαλάκια , και δεν τους έφτασε το αιμα για την εξέταση.<br />Πηγα στο θάλαμο και κατσαμε καναμε κουβέντα με τη φίλη μου , την όποια ειχε αναλάβει στη κουβέντα η άλλη κυρία που έκανε το κοχλιακό εμφύτευμα , αλλα ειχε ξανακάνει εισαγωγή για λοίμωξη.Μου έδωσε διαφορες συμβουλές και μιλούσαμε.Κάπου εκει ήρθε ο αναισθησιολόγος και έκανε cross checking το ιστορικό που ειχα δώσει στον ιάτρο του θαλάμου.<br /><br />Εκει που τελείωναμε ήρθε ξανά η νοσοκόμα να μου κάνει Τρίτη αιμοληψία , λογώ λάθους του μηχανήματος.Φυσικά η φίλη μου σφαίρα , έφυγε με το που το μυρίστηκε ( φοβία με το αιμα γάρ) το μηχάνημα ειχε δείξει λεει ότι ειχα χαμηλό αιματοκρίτη.Τέσπα , η νοσοκόμα εκανε τη βλακεία να της πει ότι πρεπει να δώσουν αιμα για την επεμβαση λογώ του αιματοκρίτη από την 2η αιμοληψία , ενώ ειχε μπροστά στα μάτια της το μπουκαλάκι απ την 3η και φυσικα, τέζα η φιλενάδα!!!Τρέχαμε με τον γιατρό να την συνεφέρουμε!Την πήρα και κάτσαμε καμια ώρα στο κυλικείο και μετά εγώ ξανανέβηκα να δώ τι γίνεται με την ακτίνα του στήθους.Καπου εκει γνώρισα και τον χειρουργο.μετα με πάνε πακέτο για τις ακτίνες , υπέγραψα και έφυγα με την υποσχεση να γυρίσω στις 8 η ώρα για να μου κανουν κατι τελευταια τεστ και να κοιμηθώ εκει.<br />Πήγα σπίτι , και έκανα ένα μπάνιο και κάτι ελαφρύ να φάω , στο νοσοκομείο λογώ της υπερέντασης δεν πείναγα, και όταν μπηκα σπιτι αρχισα να πεινάω πλεόν.Κάνω κατι τελευταια τηλεφωνήματα , βάζω παραπάνω πραγματα στην βαλίτσα , κουβεντιάζω με την μητέρα μου , και ενημερώνω γενικώς από ιντερνετ και τηλέφωνα ότι θα λείψω λογώ της επεμβασης τις προσεχείς ημέρες.<br />Πήγα ξανά με ταξί στο νοσοκομείο και τακτοποιήθηκα και προσπάθησα να κοιμηθώ.Δύσκολα βεβαια , σκληρό το κρεββάτι , ξυπνουσαμε κάθε τόσο γιατι οι νοσοκόμες εβαζαν φάρμακα στις άλλες γυναικες του θαλάμου,μονο εγώ δεν ειχα βαλει ακόμα ορό ουτε πεταλούδα ακόμα! Την ειχα γλιτώσει προς το παρόν. Κατά τις 10 έρχεται η νοσοκομα βάρδιας και μου υπενθυμίζει ότι επρεπε να έχω φάει ελαφρά , και μετα τα μεσάνυχτα ουτε νερό μου λεει.Της ειπα ότι τα τηρήσα αυτά , και φέυγει εφησυχασμένη και με αφήνει να προσπαθήσω , ξανά , να κοιμηθώ. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Πέμπτη 22-5-2008</span><br /><br />Με ξυπνά στις 7 η νοσοκόμα και μου λεει ότι πρεπει να πάρω το χάπι μου. Τι έκανε λεει;; Της λέω ότι δεν κανει ουτε νερό να πιω.Μου λεει είναι ηρεμιστικό χάπακι , πιες ελαχιστο νεράκι να κατέβει.Πινω μισή γουλια να υγρανθει το στομα μου και παιρνω το χάπι. Κατά τις 8 έρχονται οι γονεις μου και εγώ , κλασσικα να μη με χωράει ουτε ο τοπός , ουτε ο θάλαμος.Ερχονται και μου παιρνουν την πίεση , και μου φέρνουν τα ρουχα για το χειρουργειο , ρομπα και σκουφί για τα μαλλια! Εγώ τα βλέπω και κανω αστεια με τις υπόλοιπες του θαλάμου και λεω θα με πάνε με αυτά στο δαφνι!Ντύνομαι με αυτά τα χαζά και με δένει η ειρήνη από το δίπλα κρεββάτι ( μητέρα 2 παιδιων , ξανθια με μπλε ματια , πολύ γλυκιά! ) όλος ο θάλαμος μου ευχεται καλη επιτυχία.Είχε φθάσει η ώρα!Ωρα 8:45. Σκαρφαλώνω με λίγη βοήθεια στο φορείο( ήταν κομματάκι ψηλό και μπουρδουκλωνόμουν με τη ρόμπα ) και με πανε μέσα στο χειρουργειο , όπου με αλλάζουν στο ράντζο του χειρουργειου.Ολο το τιμ ήταν εκει , με κατεβασμένες μάσκες να γελάνε και να λένε καλώς το κορίτσι μας. Εγώ γελουσα και χαμογελουσα.Μου λεει ο αναισθησιολόγος με ποιο χέρι γράφεις? Με το αριστερό λεω.Αουτς! Μου τρύπησε το δεξί! Δεν μου ειπε και τιποτα.Μου λεει πόνεσες? Εμ λεω εγώ , δεν λέτε και τιποτα να προετοιμαστώ.Πεφτει γενικό γέλιο.μου κατεβάζουν τη ρομπα να μου βάλουν τα καρδιολογικα και εμένα με πιασαν οι ντροπές και τα ανεβαζα.χεχεχεχε εδώ γελάνε.Γαργαλιόμουν κιολας! Όταν , ξαφνικα , αρχισα να ζαλίζομαι.Κατάλαβα ότι μου χώσανε ύπουλα την ολική ( όκ , όχι και τόσο ύπουλα , αλλα δεν ειπαν και τιποτα! ) Αρχισα να τα βλέπω θολά όλα , πηγαιναν δεξία αριστερα μπροστά πίσω. Μου δοκιμάζουν την μαυρη μάσκα οξυγόνου και μου λένε παιρνε βαθιές ανάσες. Εγω ειχα παραλύσει , ειχα φοβηθει με την νάρκωση πολύ , πως έκανε και δεν μπορουσα να μιλήσω. Εκεί έχασα την επαφή με τον κόσμο!<br /><br />Σε καποιο διαστημα του χειρουργειου ,έβλεπα και περίεργα όνειρα.Πολύ περίεργα όμως.Ψυχεδελέ , όπως στην τι βι που παρουσιάζουν τις αναμνήσεις θολά αγγελικα. Την μία έβλεπα τον Ακη τον πρωήν να χοροπηδάει στο κρεββάτι στο ρυθμό του ρουβά από το παλιο τραγούδι της Eurovision και την άλλη τα μικρά , να χορευουν το My Number One της παπαρίζου , την παραλλη το μικρό βιντεο που ειχα δει από ένα μωρό που χόρευε το φετινό αρμενικο και δεν της άρεσε η καλομοίρα,από εδώ από το φορουμ. Φαινεται , θυμόμουν ότι θα γινόταν η Eurovision αυτές τις μέρες και το εκανα θεάτρο στο μυαλό μου. Πολύ περιεργο!!!!Καπου εκει , νιώθω ελαφρά χτυπήματα σε μάγουλα , χέρια ωμους.Τι γίνεται εδώ? Πέντε λεπτά ακόμα μαμά σκέφτομαι. Όταν αντιλαμβάνομαι ότι ειμαι σε πολύ βαθύ βύθισμα. Καταφέρνω να ανοιξω λιγο το ένα μου μάτι , και βλέπω ένα πράσινο σκουφί.Με διαπέρασε η ηλεκτρική εκκένωση , και τα θυμήθηκα όλα.Την επεμβαση , τα γέλια της προετοιμασίας.Σκέφτομαι , την έκανα.Σηκώνω το χέρι που δεν έχει τον ορό , και ψαχουλευομαι, ήμουν μπανταρισμένη παντου.Φυσικα , αυτό φέρνει νέα γέλια απ το τίμ.Μου χαμογελάνε , και χαμογελάω και εγώ ευτυχισμένη που επιτέλους , έγινε!! Αυτοι με ελεγχανε μην και ειχα παράλυση από το νευρο και έμενε παράλυτη η μια πλευρά του πρόσωπου και εγώ γελουσα.με αλλάζουν στο ράντζο με τα χίλια ζόρια , με αποσύνδεσαν από τους ορους και όλα και με πάνε στο θάλαμο. Με ειδαν και οι γονείς μου και γελουσαν και εγώ γελουσα αλλα ήμουν ακόμα μαστουρωμένη.Πω πω , μια μαστούρα!! Μιλάμε , όχι αστεία. Κάπου εκει φευγαλέα θυμήθηκα στο άσχετο κατι που μου ειχε πει για μια αναλογη μαστουρα ο Ακης , και σκεφτόμουν πόσο δίκιο είχε! Αυτό θυμήθηκε το μυαλό μου.Φτάσαμε στον θάλαμο που ήμουν και με βάζουν στο κρεββάτι, η μαλλον , συρθηκα μόνη μου με λιγη βοήθεια απ τους γονεις μου.Διαβάζω τα χειλη της νοσοκομας που μου βάζει όρο , να λεει να μου κρατάνε τη μάσκα του οξυγόνου, να μη πιώ νερο και να μη κοιμηθώ για 2 ώρες.ααα και να μου δίνουν λιγο νερο με το γλυφιτζουρι για να μη ξεραθει εντελώς το στόμα μου από το οξυγόνο.<br />Εγώ στο μεταξύ , πολύυυυυ μαστουραααα!! Τα μάτια μου να κλεινουν.Η μάνα μου σε μια προσπάθεια να με κρατήσει ξύπνια μου χώνει τα κινητα και να λεει , στειλε μυνήματα στις φιλες σου στο ιντερνετ να τις ενημερώσεις. Άλλο που δεν ήθελα και γώ.Πρώτο μήνυμα στην Bambacha ,όπου στη τόοοση μαστούρα που ειχα , το πρώτο έφυγε κενό.Το δευτερο ευτυχώς το πέτυχα!Απο κει και μετά πήρα φόρα, το καταχρεώσα το κινητο της μάδερ. Κάπου εκει φέυγει και ο φάδερ να παει σπιτι να ξεκουραστει , η μάδερ έμεινε να με φροντίζει.<br />Σαν πέρασε το δυώρο , κοιμήθηκα άλλες 2 ώρες.Κάποια στιγμή ξύπνησα απ τη νοσοκόμα που μου έβαζε αντιβίωση στον όρο μου , και τα ξαναθυμήθηκα όλα.Μου φέρνουν και τσάι να πιω , ήπια λιγο και λέω ότι δεν αισθαινομαι τη γευση.Καπου εκει έρχονται και οι πρώτες ναυτίες.Ξερνάω στο δοχειακι ( ουγκ ) και μετά ζητάω την παπια.απο εκείνην την ώρα και μετα , με τόσους όρους που άλλαξα , ανα μια ώρα σταθερά αγκαλια με την πάπια.έκανα και πλάκα με το γνωστό τραγουδάκι.<br />Σε κάποια φάση , έρχεται και μια θεια μου με έναν ξάδελφο γιατρό να με δουν μετά την εγχειριση αλλα με το που μπήκαν τους έδιωξα γιατι ήθελα παααααλι την πάπια! Lol καθίσαμε μιλούσαμε , εγώ επικοινωνουσα αλλα ενιωθα τσιρλιο και αδυναμιά..Τους αποχαιρετησα με μια ωραιοτατή ναυτία , κ αν δεν με έβλεπε η θεια μου να θέλω να κανω εμετό , θα ειχα κανει τη μαμα μου και το πατωμα του θαλάμου λούτσα! Στο τσάκ με προλάβανε..<br /><br />Κοιμόμουν ξυπνουσα και όταν ήμουν ξύπνια με το κινητο.Να μάθουν ολοι ότι το έκανα.Τοόση πρεμούρα πια!<br /><br />Το βράδυ μαρτύριο. Παπια και αγιος ο θειος , αντιβιώσεις κορτιζόνες ορους και μικροναυτιες ( ευτυχώς δεν ξανακανα εμετό ) . <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Παρασκευή 23-5-2008</span><br /><br />Ειχα συνέλθει αρκετά , έστελνα μυνήματα επικοινωνούσα , αλλα δεν μπορουσα να σηκώθώ από το κρεββάτι μεχρι το βράδυ.Καθόμουν για λιγο και ζαλιζόμουν.Οπότε δεν το διακινδυνευα.Η μάδερ φύλακας άγγελος να με προσέχει και να με βοηθάει.Κοιμόταν στο διπλα κρεββάτι.Στο μεταξύ , άδειαζε ο θάλαμος.Οι περισσότερες παιρναν εξιτήριο.Η μαρία , η ειρήνη , ολες. Μου ευχοντούσαν καλή επιτυχία.<br /><br />Το απόγευμα , μετα από ένα καπως καλύτερο γευμα ( αν και με γερή απώλεια γευσεως ) και μια επισκεψη από τον αγαπητό μου αδερφουλη , με ανέβασε πολύ , και εκανα μια βολτα στη πτέρυγα.κουράστηκα γρήγορα βεβαια.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Σαββατο 24-5-2008</span><br /><br />Επιτέλους ενιωθα ο εαυτός μου αν και καπως εξαντλημένη.Βεβαια ο επίδεσμος με τρελαινε, στη φαγουρα , ήταν πολύ σφιχτος , ερεθισμοι παντου.Ο ορός δε , μου την έσπαγε απίστευτα.Εκανε εισαγωγή μια Γεωργία , ΄μόνο συγγενεις δεν βρεθήκαμε.Εμενε πολύ κοντά μου , και ο γαμπρος της ήταν από τα μέρη μου.Μιλούσαν συνέχεια με τη μαμά , λέγανε παρα πολλα! Εγώ επιανα κουβέντα με την Ειρήνη και λέγαμε διαφορα, θα επαιρνε εξιτήριο εκεινο το πρωινό.<br />Επανήλθε και η θεια που λέγαμε ανώτερω , αλλα μετα τη συνόδεια της ξαδέλφης μου , μου έφερε περιοδικα χυμό και βγήκαμε βόλτα τα ειπαμε περπατήσαμε.Γενικα ένιωθα καλά.<br />Κατάφερα να παω και τουαλέτα χωρις βοήθεια , αν και τις 2-3 πρώτες φορές γυρισα και κατουρημένη μιας και σιχαινομουν να κάτσω στη λεκάνη και τα ‘κανα όρθια.Με τις συχνές επαναλήψεις εμπέδωσα την τακτικη.Καπου εκει με έπιασε καραμπινάτη αλλεργία στην υγρασια,και έγινα εντελώς χάλια παλι.Μυνημα στη μάδερ να φέρει τα φάρμακα γιατι δεν τη παλέυω.Εξάντληση και αγιος ο θεός ξανά.Ζιρτέκ σταγόνες, και σπρει για τη μύτη , Dexa Rhinaspray N και Nosaleze Καπου εκει , επανήλθε και μερικως η αισθηση της γέυσης,και ειχα ψιλοηρεμήσει.Τη νύχτα μαρτύριο μιας κι αποφάσισα να το παιξω μαρτυρας και να μη ζητήσω παυσίπονο μιας και την επόμενη , Κυριακή , ειχαν πει ότι θα με λύναν τα μπανταρίσματα και δεν έβλεπα την ώρα!! Ενιωθα παραμαστουρωμένη!<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Κυριακή 25-5-2008</span><br /><br />Ξύπνησα 6 το πρωί από ανυπόφορους πόνους και ένιωθα λες και ακουγα μια μηχανή εντουρο στο αυτί μου.Σηκώθηκα και αρχισα με τις πιτζάμες να κόβω βόλτες στο διαδρομο της κλινικής , έφτασα και μεχρι τον χώρο έξω απ τα χειρουργεια , και εκει , στηριζόμενη στο φορείο με το όποιο με ειχαν φέρει στο χειρουργειο την Πεμπτη , άρχισα να κανω διατασεις ανατάσεις επικύψεις να ξεπιαστώ απ το σκληρο νοσοκομειακο κρεββάτι.Η μέση μου με πεθαινε και σκεφτόμουν , πότε θα ξημερώσει εντελώς να με λύσουν.Δεν άντεχα να με βλέπω άλλο σαν λυπημένο σκυλάκι με τα μπανταρισματα , αυτό το ύφος ειχα μόνιμα.<br />Μετά ξαναγύρισα στο κρεββάτι μου και διαβασα λιγο από το βιβλιο μου.Καποια στιγμή με ξαναπήρε ο ύπνος και μου έπεσε το βιβλιο από το κρεββάτι. Σαν ξαναξύπνησα μετα από καποιες ώρες , ζήτησα να μάθω ποτε θα με λύσουν. Η απάντηση ήταν αρνητικη , ήταν Κυριακή , και δεν μπορουσε να το κάνει ο εφημερευών γιατρουδάκος , μας ειπε ότι κοινώς θα του κόβαν τον κώλο.Εγώ με αυτό κατάπεσα ψυχολογικα και δεν ήθελα να δώ άνθρωπο μπροστά μου.Η καημένη η μάδερ δεν ήξερε πώς να με παρηγορήσει και τι να μου πει.Κάποια στιγμή έφυγε για το σπιτι να αλλαξει να κανει ένα μπάνιο και να ξεκουραστει λιγο, τοσες μέρες πηγαινοερχόταν και εμενε τη νύχτα .<br />Εγώ σαν έφυγε κοιμήθηκα με το ερεσεινωτό όρθιο και ήμουν πιο αναπαυτικα.Ηρθε και η φίλη μου , και κατσαμε μιλούσαμε για τη Eurovision.Ειχα προσπαθήσει να την δώ το προηγουμενο βράδυ , αν και δεν ακουγα , έβλεπα τα σκηνικα ,αλλα καπου εκει με πέτυχε και ο υπνος. Ρώτησα ποιος κέρδισε.’Ρωσία’ η καραμπινάτη απάντηση της φίλης μου , το μωρό μου , της ειχε αρέσει από περσυ και φέτος πήρε τη διακριση.Σχολιάσαμε και τη καλομοιρα που περιμέναμε να πατώσει , δεν μας άρεσε καθόλου , μας έσπαγε τα νευρα, και ήμασταν εκπληκτες που ήρθε 3η!Σχολιάσαμε και αλλα τινά πολλά , περι προσωπικών μας ζωων , φιλους , ετυμηγορήσαμε για διασημότητες , σχολιάσαμε πολλα , για τις σχολές μας , βρήκα και τον χρόνο για ένα ακόμα μπινελίκι που μας τρόμαξε την Τετάρτη,( χεχεχεχε) . Καπου κατά τις 5 έφυγε , ειχε και διαβασμα , αρχισε η εξεταστική της.<br />Στις 6 επίσκεψη τα μικρά με τη μητέρα τους. Σαν με ειδαν μπανταρισμένη με τον επίδεσμο , έφυγε το χαμογελο απ τα χειλάκια τους , στρογγύλεψαν τα ματάκια τους.εγώ σηκώθηκα τα αγκαλιασα τα σήκωσα στο κρεββάτι μου.Η μικρή , εσπευσε να μου δώσει μια ζωγραφιά της δώρο που μου έκανε.Κέρασα γλυκα, χυμό , μου ειχαν φέρει κ αυτές κατι γλυκακια.Καθίσαμε καλαμπουρίσαμε λέγαμε διαφορα . Καπου εκει τις αφησα για λιγο μόνες τους , και πηγα τουαλετα.Βγαινοντας πετυχα τον έναν γιατρουδάκο τον Μπεγνιδάκη και του γκρινιαξα ποτε θα βγώ ποτε θα με λύσουν.και μου αποκαλύπτει ότι στην εγχειριση παρουσιασα επιπλοκές αιμορραγίας λογώ υπότασης.Μα τους λέω ότι ήμουν υποτασικη κληρονομικο.Αυτός έκανε κοινώς την πάπια.Του λέω εχω να παραδώσω εργασίες , και δεν προλαβαινω, όλα τελευταια στιγμή.Συμφωνήσαμε να φέρω το λαπτοπ, να μου δώσουν ιντερνετ στο γραφειο των γιατρών να δουλέψω και εγώ λιγο , οπότε αποστολή στη μάδερ να φερει το λαπτοπ, κι μερικα σιντι με κατι σιριαλς που κατέβασα , δεν τη πάλευα άλλο απ την ανία. Μου πετάει κιολας ότι θα με λύσουν τελικα την Τρίτη, και εκει πάτησα μια ωραιοτατη φρίκη και τον κοιταγα καλα καλα!!Γύρισα στις επισκέψεις μου και τους το ειπα ότι θα αργουσα να βγώ , με χώσανε ένα 5ημερο μέσα ακόμα, και πιστευανε και περισσότερο. Αι καλα , όλα μετα μας τα λένε. Πιάσαμε παλι τα καλαμπουρια , δεν ωφελούσε να το σκεφτόμαστε, θέλανε να ήταν καλλυμένοι για παν ενδεχόμενο. Εγώ όμως πεθαινα από ανία!<br /><br />Κατά τις 7μιση έφυγαν τα μικρά να γυρίσουν σπιτι , και 8 ήρθε η μάδερ με το λαπτοπ παραμάσχαλα , τι να κάνει κ αυτή!Οτι μπορουσε.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Δευτέρα 26-5-2008</span><br /><br />Τελικά το ειχα πάρει απόφαση οτι θα έμενα δεμένη μεχρι την τρίτη. Ενώ ειχα χειρουργήσει το αριστερό αυτι , με πονουσε το δεξι γιατι ειχαν βάλει τους επιδεσμους για να κοντραρεται..Το ένιωθα να ξεριζώνεται..Ποσο μαλλον το άλλο που ενιωθα να μην ειχε καμια κυκλοφορία αιματος...Χώρια το μετωπό μου που ειχε κάνει εναν ερεθισμό αλλο πράγμα!!<br /><br />Ετσι καθόμουν αδιάφορα στο κρεββάτι και προσπαθούσα να δώ House και να το παιξω ψύχραιμη. Η μαμά να προσπαθει να μου αποσπάσει κουβέντες , αλλα εγώ ειχα πολλαααααααα νευρα επειδή δεν με λύνανε...Μονοσυλλαβα λαβαινε.Γιατι , αν υπαρχει κατι που δεν ανεχομαι να μου πειράζουν , ειναι τα αυτια μου , και τώρα με πεθαιναν. Οπότε φαντάζεστε την τσατίλα που ειχα χαχαχαχαχα<br /><br />Ξαφνικά , έρχεται ο γιατρος και μου λεει τι κανεις εκει μου λεει? Πεθαινω απο ανία λεω εγώ..Και μου λεει..Πάμε να σε λύσουμε.Πετάχτηκα εγώ σαν ελατήριο και μην με ειδατε που τον πήρα απο πίσω.<br />Με πήγαν στο ιατρείο να με λύσουν...βάζει το ψαλιδι πανω στον ερεθισμο στο μέτωπο και πόναγα λιγο..Μετα αρχισα να νιωθω ανακουφιση..με βάζουν να ξαπλώσω να με καθαρισουν...αλλα κάνουν τον καθαρισμο με αιθερα- οινοπνευμα...Τέεεεεεεεεζα εγώ γιατι έχω ευαισθησία στο οινόπνευμα! rolling on the floor ήμουν στα όρια να μη λιποθυμήσω αλλα άντεξα βασικα..Ο γιατρος ειχε πάρει τον φακελάρο μου, και μου έκανε αερα και , όλο το τιμ , γελουσε ..Η κλοουν της υποθέσεως!!!!!!<br /><br />Μου βάλανε καθαρές γάζες και μια χειρουργική μάσκα για προστασία απο επάνω,και μετά με πήγαν στο fitting room και μου δινουν την εξωτερική μονάδα..Εκει να δειτε συγκίνηση...Ενα καφέ με τον ειδικό μαγνήτη!Μου δειχνουν πως να το φορέσω, και με συνδέουν στον ειδικο υπολογιστή.Και βάζει τόνους απο εκει.<br /><br />Μιλάμε κορίτσια, η απόλυτη εκπληξη!!ειχε πάρει φωτια ολο μου το σώμα.Ενιωθα στο στομάχι μου , στο στηθος μου μεχρι και στα ποδια μου τον ήχο!το ειχε πολυ χαμηλά βεβαια να μην υπερφορτωθώ βεβαια , αλλα επιασα λεει ολες τις συχνότητες και δεν το περιμενε , ειχε κουφαθεί ο γιατρος με την παρτή μου! <br /><br />Καναμε ολα τα τεστ και εγώ δεν το πιστευα οτι ειναι έτσι ο ήχος, να τον νιωθεις με ολο σου το ειναι..ΚΑΜΙΑ σχέση με πριν λέμε...Η μάνα μου δε , με το ζόρι κρατιόταν απο την συγκίνηση.Ουτε στα πιο τρελά της ονειρα.<br /><br />Φυγαμε να πάμε στο θάλαμο και ακουγα ενα φλαπ φλαπ..ήταν τα σαμπό της νοσοκόμας που περπατουσε διπλα μας...Στο θάλαμο ακουγα τα μαχαιροπίρουνα , ήταν η ωρα του μαμ..ντιν ντιν..<br /><br />Πήγα τουαλέτα και οταν πατησα το καζανάκι , έψαχνα τον καταρράχτη!!!Μετά καταλαβα..rolling on the floorΗ κοιλια μου και η καρδια μου καναν τρελό χορο και ρυθμό...Η μάνα μου δε το παρακανε εκανε συνέχεια επίτηδες ήχους και στο τελος επαθα overloading και αρχισαν εντονες ταχυπαλμίες οπότε την εστειλα να μου φέρει νερο κ μεχρι να γυρισει απ το ψυγειακι το ειχα κλείσει!! Εεε μετα ηρέμησα..Εστειλα μυνημα στην Ινα το τρελοπάντιερο οτι με λύσανε γιατι εκεινη την ώρα μονο αυτο με ενοιαζε!!Ενιωθα βεβαια συνεχεια τη κυκλοφορια του αιματος στα αυτιά μου , μιας και τοσες μερες καταπιεσμενα , ειχε κοπει...χεχε λεπτομερειες!!<br /><br />Καπου εκει έφυγε η μαδερ γιατι μεσα στην αναμπουμπουλα προσπαθουσε να κανει το σπιτι μου καλοκαιρινο...να δει λιγο και τον αδερφό μου, ήρθαν και επισκεψεις..<br /><br />Οταν ήρθε η φιλη μου ήταν πολυ περιεργη και τα έκανε και αυτη οπως και η μανα μου επίτηδες..ευγενικα μεν αλλα τη διαολοστειλα της λεω κατσε σήμερα το έβαλα , θες να με βαλουν με ανακοπη μεσα? rolling on the floor<br />Ηρθε και ο αδερφός μου , και βγήκαμε μια βόλτα εξω απ το ΑΧΕΠΑ , και εκει ακουγα τα βατράχια..ήταν μια εμπειρία...μετα γυρνωντας περάσαμε ενα φτιαγμένο αμάξι..η εξάτμιση του μου ΤΡΥΠΗΣΕ το κρανίο λεμε...ντεσιμπέλ λεμε...<br /><br />Μετα ακουγα που φιλησα η βαμπιροαδελφή τον αδερφουλη μου..στο λαιμο του..ηταν ο πιο γλυκος ήχος και μου άρεσε..έχετε σκεφτει ποτε τον ήχο που κάνετε οταν φιλάτε τον άλλον??????Τοσο διακριτικος και ηχηρός ταυτοχρονα!!!<br /><br />Μεσα σε ολα αυτα βεβαια ειχα κι μερικους αναισθητους στο σοι που με παιρνανε τηλέφωνο νομιζοντας οτι τώρα θα μπορώ να μιλήσω κανονικα μαζι τους..κατι ξαδελφια κλπ έλεος ήτανε...ακομα δεν αρχισαμε...τα οργανα αρχισαν!<br /><br />Εκεινο το βράδυ, κοιμήθηκα με ενα ΤΕΡΑΣΤΙΟ χαμόγελο , και ενιωθα τοσο μα τοσο ευτυχισμένη...</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-3606153462024284780?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-60676910551052576952008-07-03T15:04:00.002+03:002008-07-03T15:36:42.973+03:00Σας έλειψα ε? χεχε ...<br /> <br /> Ετοιμασα την επόμενη και έχω στα σκαριά και άλλες..<br /><br /><blockquote><br /><br /> Οι γονείς της μπουκλίτσας , είχαν πάει την μικρομπουκλα , με την διάγνωση σε εναν ειδικό γιατρό , που ήταν ακοολόγος..Ο γιατρός αυτός , αφου εξέτασε πάλι την μικρή , με την κουδουνίστρα..Αρχισε να λεει οτι πρέπει να της παραγγειλουν ακουστικά , να μάθει να ακούει , να παρουν εκείνο το βιβλίο ...<br /><br /> Η μπουκλίτσα όμως δεν άκουγε..έπαιζε με τα παιχνίδια..Της άρεσαν αυτα με τα φωτάκια..Οταν ξαφνικά νιώθει καποιος να της βάζει κατι στα αυτάκια της..Γκρινιάζει και τα βγάζει..Η μητέρα της , με τις οδηγίες του γιατρου , τα ξαναβάζει..Η μπουκλίτσα απορροφημένη απο το παιχνίδι, δεν προσέχει...πατάει ένα απο τα φωτεινα παιχνίδια..ακουγεται ενα ντιν ντιν απο το παιχνίδι..η μικρή γελάει και κοιταει..<br /><br />Η μητέρα ανεπνευσε με ανακούφιση..υπήρχε πάντα η δυνατότητα να μη δουλευαν τα ακουστικά...για εκείνην..και χαιροταν που τα δέχτηκε σχετικά ευκολα..<br /><br />Εφυγαν με ενα 'σουτιεν' και με ακουστικα που φοριουνταν στο στήθος σε μέγεθος μαγνητόφωνου , και ειδικα εξαρτήματα για να μπαινουν στο αυτί , που λεγονταν εκμαγεια ή earmolds τα οποια επρεπε να αλλάζει όσο μεγάλωνε το αυτάκι της..<br /> Η μπουκλίτσα κοιτουσε ενα γύρω παραξενεμένη με τοσους θορύβους...Ηταν και η ώρα να φάει , αλλα ουτε ηθελε..Κοιταζε να εξερευνήσει τον νέο της κόσμο!!<br /> Ξαφνού,περνάει απο μπροστά τους ενα αμάξι που κάνει πολύ θόρυβο , και η μπουκλίτσα κλαιει , δεν της άρεσε ο θόρυβος...<br /><br /> Μετά , στο σπίτι στο Μανχάταν , προσπαθούσε να κάνει τα βηματάκια της , γιατι ήδη ειχε αρχίσει να περπατάει..όμως τώρα έπεφτε συνέχεια..Βαριά τα νεα ακουστικά για τη μπουκλίτσα!! Βήμα και πέσιμο...Βήμα και κάτω!Ομως δεν γκρίνιαξε καθόλου..Ενιωθε σαν να το περίμενε οτι με αυτά θα πορευόταν απο δώ και πέρα..Πιάνεται απο τον καναπέ και περπατάει γερνοντας , και γελάει...Δείχνει και το μαργαριταρένιο της δοντάκι..<br /><br /> Οι γονείς της μπουκλας , ετοιμάζανε τα πράγματα..Γυρνούσανε ελλάδα μετα απο 1 μήνα..Ρουχα για τη μπούκλα , ρουχα για τον γιό αγορασμένα απο αμερική , παιχνίδια για τα 2 παιδια , βιβλια για τα παιδια..Δώρα για το σόι..Ο καθένας με τις σκέψεις του..<br /><br />Η μητέρα ήταν λιγο πιο ήρεμη , αλλα αγωνιούσε για τις επιλογές που θα είχε στην Ελλάδα..Τόσες οδηγιες , τοσα χαρτια μεταφρασμένα ξανα και ξανά ...<br />Είχε πεθυμήσει και τον γιό της...Ολο πότε θα έρθετε μαμά έλεγε στο τηλέφωνο...<br /><br /> Το επόμενο πρωί , στο αεροδρόμιο , η μικρή μπουκλα , λές και το καταλαβαινε οτι δεν θα ξαναρχόταν εκει πιά!! Ηθελε συνέχεια αγκαλιες απο όλους! Αλλα τη μαμα και τον μπαμπά τους εφτυνε...<br /><br /> Επιβιβαστήκανε στο αεροπλάνο , και έφυγε η μικρή οικογένεια , προς ελλάδα , με μια σακούλα αισιοδοξία στις καρδιές τους..Η μικρή διασκέδαζε που ακουγε την αεροσύνοδο να παιζει 'θεατρο'.Η μητέρα σκεφτόταν το αγοράκι που τοσο παραμέλησε! Ο πατέρας σκεφτόταν τις δουλειες που έμειναν πίσω.Και οι δυο μαζι σκεφτοντουσαν το μέλλον που θα παλευαν..<br /><br /> Η μπούκλα δεν σκεφτοταν..Γελούσε!!!Αρχισε να παιζει με τα ακουστικα της..τα έβγαζε , η μαμα της τα ξανάβαζε..Η μητέρα της νομιζε οτι δεν τα ήθελε..Μωρέ τα θελε και τα παραθελε..τα δοκίμαζε , και την μητέρα της μαζι!! Τραβούσε το 'σουτιέν' της , πείραζε τους διακοπτες , που είτε γυρίζανε , είτε ανεβοκατεβαιναν!Το γλεντούσε με το νεό της παιχνίδι , και καθε φορα που της τραβούσαν τα χεράκια μακρια , μή , η μπούκλα τσίριζε απο τα νευρα της!! Κάποια στιγμή , η μικρή γλάρωσε..έγειρε στην αγκαλια της μαμάς..τα έβγαλε τα καλώδια ξανά απο το αυτάκι της ,και τα έδωσε στη μαμα της και έκανε νάνι...<br /><br /> Η μητέρα, κατάλαβε..Οτι η μικρή ειχε προσαρμοστει κιολας! Εκείνη ήταν το πρόβλημα..Επρεπε να βρεί και άλλες δυνάμεις!! Με αυτες τις σκέψεις αποκοιμήθηκε και εκείνη...<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-6067691055105257695?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-67932617745933458332008-06-09T15:48:00.003+03:002008-06-09T15:53:59.123+03:00Εχθές σταμάτησα σχεδόν ολες τις αντιβιώσεις εκτός απο 1 ( σταγόνες στο αυτί ) <br /><br /> Αρχισα να κυκλοφορώ , να κανω τις δουλειες μου. Εκτος απο κατι μικροπονάκια γενικα στη περιοχή , νιωθω γενικα καλα.Επίσης σήμερα σταμάτησαν τα πολλα παράσιτα! Ειτε το φοράω ειτε όχι , νιωθω γενικα το ιδιο , εκτος απο καποιους ήχους που 'συνειδητοποιώ' ότι ειναι ομιλία.<br /><br />Αρχισε σιγά σιγά να ανεβαίνει η ψυχολογία μου.Η ένταση ειναι ακόμα στο 3 αλλα γενικά νιώθω αρκετα καλα.Επίσης άρχισα να επεξεργάζομαι το 5ημερο που εμεινα στο νοσοκομείο και να διαχωρίζω τι ήταν συναισθημα και τι απλα παρενέργεια απο τα φάρμακα.<br /><br />Επίσης νιώθω χοντρή με τοσα κιλα που πήρα..εφτασα τα 60 με 163 εκ υψος..ουυυυφφφφφ..<br /><br />Αυτά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-6793261774593345833?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-43491855337100447332008-06-07T20:06:00.003+03:002008-06-07T21:28:07.960+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/SErSu8Q0wVI/AAAAAAAAAAQ/bgcf6KFShj8/s1600-h/IMG_0406.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_A47bJonmD80/SErSu8Q0wVI/AAAAAAAAAAQ/bgcf6KFShj8/s400/IMG_0406.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209207622899908946" /></a><br /><br /><br />Εχω βγάλει τις γάζες , τα ραμματα , όλα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-4349185533710044733?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-16147512278124611332008-06-05T19:40:00.002+03:002008-06-05T19:44:16.351+03:00Εδώ και δέκα μερες ειμαι σπίτι..<br /><br /> Η ακοή μου θα αργήσει να επανέλθει στα νορμαλ επίπεδα , παιρνει γύρω στο τρίμηνο αυτο..<br /><br /> Αφαιρεθηκαν ολα τα ραμματα και φοράω την μονάδα για εξάσκηση.Προς το παρόν τρώω πολλά παράσιτα..Ακρώς εκνευριστικο.<br /><br /> Η ψυχολογία μου έχει χτυπήσει κοκκινο με τοσα φάρμακα , κλεισούρα ,και τα λοιπα.Ολοι μου λενε να αισιοδοξώ μιας και σε βαθος χρόνο θα φανει οτι άξιζε η προσπάθεια.Τώρα ομως? τι γίνεται?<br /><br />Υπομονή και επιμονη..<br /><br /> Δεν έχω ορεξη να γράψω τιποτα απο ιστορίες..Θα αργήσουν αρκετα να επανέλθουν μαλλον..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1614751227812461133?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-50190893569514464952008-05-21T01:10:00.001+03:002008-05-21T01:11:30.002+03:00Η εγχειριση μου ειναι αυριο..<br /><br /> Οι ιστορίες θα επανέλθουν σε λιγες μέρες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-5019089356951446495?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-18969718707333565262008-05-04T00:40:00.005+03:002008-05-04T01:23:05.238+03:00Γειά σας και καλό μήνα!!!!Το Πάσχα τελείωσε, μπήκε όμως ο ομορφος Μαής με τον μαγιάτικο του καιρό!<br /><br /><blockquote><br /><br />Είχαν περάσει πόσες μέρες..Η μπουκλίτσα ξέγνοιαστη , στην ξένη χώρα , αρχιζε να κάθεται χωρις να κρατιέται απο πουθενά, και προσπαθούσε να μάθει να στέκεται όρθια χωρις να κρατιέται!Εκανε συνέχεια πειραματισμούς , μιας και οι γονείς της δεν την πρόσεχαν καθόλου!<br /><br />Ομως , είχε ενα παράπονο.Δεν της άρεσε και πάρα πολυ που καθε πρωί , την έντυναν σαν κρεμμυδάκι,και την τρέχανε σε γιατρούς και παραγιατρούς. Αλλά, η μπουκλίτσα, ήταν πολύ έξυπνη, και σα να μυριζόταν , πως αν τους άφηνε να βρουν αυτο που ψάχνανε επάνω της, ίσως να τη βοηθούσε!<br /><br />Η μητέρα στο μεταξύ, μέτραγε τις μέρες..Ένιωθε ικανόποιηση στην αρχική διάγνωση...Η μπουκλίτσα, είχε καποιο προβληματάκι το αυτάκι της και δεν άκουγε, αλλα μπορούσε να ακούσει , υπήρχαν ελπίδες ακόμα! Ο πρώτος θύμος , η πρώτη αγωνία, απογοήτευση , είχαν αρχίσει πιά να φευγουν, και να παιρνουν τη θέση τους , ενα ατσαλωμένο πείσμα και μια ανθισμένη ελπίδα σαν μπουμπούκι. Ομως και τύψεις, που άκουγε τον σχεδόν τρίχρονο γιό της απο το τηλέφωνο εδώ και ένα μήνα! " Πού είσαι μαμά μου , πάρε τη μπέμπα και έλα σπίτι" , " Μαμά , μου έλειψες εσύ ο μπαμπάς και η μπέμπα μας " . Κι άς τον είχε αφήσει στο άτομο που εμπιστευόταν πάνω απο όλα, στην αδελφή της..<br /><br />Τα σκεφτόταν όλα αυτά η μητέρα , και ξαφνικά , έτρεξε το μυαλό της πίσω. Η πρώτη εκείνη μέρα , ειχε περάσει με γενικές εξετάσεις για την μπουκλίτσα, προς μεγάλη της δυσφορία , και γκρίνια , μιας και κατάλαβε για πρώτη φορά στους λίγους μήνες ζωής της , τι θα πεί παιρνουν αιματάκι. Για μέρες μετά , εδειχνε το σημείο που της πήραν το ζουμάκι και εβγαζε το κάτω της χειλάκι παραπονεμένα!<br />Οι επόμενες μέρες , κυλούσαν με ραντεβου , εξετάσεις , αναμονές. Το ζευγάρι , είχε πάρει την μπουκλίτσα , και ειχε αναγκαστεί , να μετακομίσει σε ενα φιλικό Ελληνικό ζευγάρι των θείων , στο Μανχάτταν, για να είναι πιο κοντά στο νοσοκομείο.Πήγαιναν βέβαια κάθε κυριακή και βλέπανε τους θείους , και κάναν και τα τηλεφωνηματά τους στην Ελλάδα.Τόσες δουλειές είχαν μεινει πίσω και τρέχαν.Ηταν και το αγοράκι!<br /><br />Όμως η μπουκλίτσα , το ξαναείπαμε, συνεργαζόταν άψογα εφόσον δεν έκανες το τόλμημα να την βάλεις σε μηχανήματα , ή να της πάρεις ζουμάκι, που το θεωρούσε μεγάλη προδοσία!<br />Οι γιατροί , όλο λέγανε πόσο έξυπνη ήταν η μπουκλίτσα! Και φαινόταν! Και πόσο όμορφη ήτανε..<br /><br />Εκείνο μάλιστα το πρωινό , οι γονείς της, την ειχαν πάει σε εναν ειδικό παιδο-ακοολόγο του νοσοκομείου, ο όποιος πήρε μια ειδική κουδουνίστρα να την κουνάει στα αυτάκια της.Την κουνησε μπροστά στα ματια της, να δει αν θα αντιδρούσε στον ήχο. Βγήκε το γαργαριστό της γελάκι, αλλά αντίδραση απο το μηχάνημα καμία!!<br />Παει ο γιατρός τη κουδουνίστρα διπλα απο το αυτάκι της μπουκλίτσας, να τη κουνήσει! Μα, τα μάτια της μπουκλίτσας, είχαν ακολουθήσει τη κουδουνίστρα! Ολο περιέργεια.Λές και ήξερε οτι κατι θα γινόταν και δεν ήθελε να το χάσει!<br /><br />Αυτά σκεφτότανε όλα μαζί η μητέρα.Ένιωθε καμάρι που η μπουκλίτσα έδειχνε μεγάλη αντίληψη και εξυπνάδα, αλλα φοβόταν οτι δεν θα ήταν αρκετό!<br /><br />Εκείνο το απομεσήμερο, είχε βγεί η διάγνωση των γιατρών. Βαρηκοΐα νευροαισθητήρια τους ειχε πεί ο διερμηνέας.Διορθωνώτανε με ακουστικά ώς καποιον βαθμό , απο εκει και μετά , λογοθεράπεια , σκληρή δουλειά.Υπήρχε και βιβλίο σχετικό στα αγγλικά.<br /><br />Η μπουκλίτσα , αγνόωντας ολες αυτές τις σκέψεις, έπαιζε με ένα παιχνίδι και καμάρωνε την στολή της! Μα ναι! ήταν η αποκριάτικη γιορτή των αμερικανών, το Halloween!! Και φορούσε μια υπέροχη στολή παπαρούνας, που της έπεφτε και μεγάλη ! Κάθε φορά που έβλεπε την καλή φίλη που τους φιλοξενουσε όλους , να σηκώνεται και να παιρνει το μπώλ, μπουσούλαγε κόμαντό μεχρι την πόρτα , να δεί τις στολές των παιδιών που χτυπούσαν το κουδούνι!<br /><br />Γιατι μπορεί οι γονείς της να ήταν προβληματισμένοι, αλλα η μπουκλίτσα το γλεντούσε!!!<br />Χάζευε τις μεγάλες κολοκύθες με τα κεριά , την είχαν πάει και στο McDonald's μετά τον γιατρό,μέχρι να βγεί η απόφαση, και εκεί , είχε βγει και φωτογραφία! Με τον ιδιο τον McDonald! Τον θεωρουσε αστείο , κιτρινος και βαμμένος σαν κλοουν! Και μετά , είχαν πάει σε ενα πάρτι όπου ήταν η Χιονάτη , και οι 7 νάνοι και το καταγλέντησε! Οχι πως ήξερε τα ονόματα,ή τους ήρωες, αλλα το γλεντούσε! Δεν επαυε να αλλάζει αγκαλιές! Στο πάρτυ ήταν και ένας ντυμένος Chewbacca από τις ταινίες Star Wars.Σχεδόν όλα τα παιδιά ,τον φοβοντούσαν! Η μπουκλίτσα όμως όχι! Ηθελε να τον χαιδεύει συνέχεια..Καλόο καλόοοο καλοοοο!!!<br />Πραγματικά , το καραγλεντούσε εκείνη την μέρα!<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1896971870733356526?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-21103541863382613092008-04-30T00:52:00.004+03:002008-04-30T01:17:21.421+03:00Χριστός Ανέστη , Αληθώς ο κύριος σε όλους με υγεία ευτυχία και ότι επιθυμείτε!!!!<br /><br /><blockquote><br /><br />Η μητέρα , είχε φτάσει στο όνειρο..Αμερική!<br /><br /> Καθώς κατεβαινε απο το αεροπλάνο με τη μπουκλίτσα αγκαλιά , αναρωτιόταν αν θα γνώριζε τον αδελφό της κουμπάρας της , που έτυχε να μένει Νεα Υόρκη,και που θα τους φιλοξενούσε και θα τους βοηθούσε! Θα ερχόταν κιολας , είχε πει η νονά του μικρου , ότι θα ερχόταν να τους έπαιρνε!<br /><br />Το σπίτι , σαν έφτασαν , ήταν ενα δίπατο όμορφο σπίτι , μέσα στο πράσινο , στα προάστια , με αυλή και παιδάκια να παιζανε στο δρόμο.Η μπουκλίτσα έβλεπε παραξενεμένη τα παιδια να παιζουν και όλα της ήταν άγνωστα , έκτος απο την μητέρα και τον πατέρα της. Μέχρι και ο ξένος κύριος την πήρε αγκαλια. Αρχισε να νιώθει λιγο φόβο! Μα της πέρασε γρήγορα καθώς την άφησαν κάτω , και βάλθηκε να φέρνει βόλτες στα τεσσερα τους χώρους του ισόγειου!<br /><br />Οι γονείς , έμειναν να ξεκουραστούν. " Αυριο , είναι Κυριακή, οπότε δεν θα έχει νοσοκομείο για την μικρή." λέει ο μακρινός θείος εξ αγχίστειας της μπουκλίτσας." Θέλετε να πάμε καμια βόλτα να δείτε τα μέρη μιας που ήρθατε; " . Οι γονείς συμφωνούν , αν και η μητέρα εξεφράσε της ανησυχίες της για τη μεταφορά της μπουκλίτσας! Το καρότσι , το ειχαν αφήσει στην θεία στην αθήνα για να μεταφέρει το αγοράκι στους δρόμους της Αθήνας.<br />Τελικά οι γονείς συμφωνούν , ενω η μπουκλίτσα είχε εξαφανιστεί!Η θεία η μακρινή και αγνωστη , σηκώθηκε να την ψάξει, και την βρίσκει να έχει ανοιξει το ντουλάπι με τα τάπερ, και να τα εξερευνά!Γελουσε κιολας με τα χρώματα απο τα καπάκια , και ειχε κάνει καπέλο 2-3. Ολοι οι μεγάλοι γέλασαν σαν την είδαν , και η θεία την έβγαλε φωτογραφια!!<br /><br />Την επόμενη μέρα , η μπουκλίτσα πήγε σε ένα μεγάλο πάρκο στην Νεα Υόρκη , βόλτα , και χάζευε τα πάντα! Τσίριζε ομως , γιατι το φθινοπωρο εκει , ήταν οπως ο χειμώνας στην ελλάδα , και την ενοχλούσε που την είχαν ντύσει σαν κρεμμυδάκι!<br />Η θεία μπαίνει σε ενα φαρμακείο , και βγαίνει με δυο δώρα για τη μπουκλίτσα! Το νά ήταν ενα sling για την μεταφορά της , το άλλο ήταν ενα λουτρινο ζωάκι!<br /><br />Το λουτρινο , δεν το ξεκολλαγες ευκολα απο τα χέρια της!Το ζητούσε συνέχεια , με τον τρόπο της και με τσιρίδες απαιτητικές! Μπορεί να μην άκουγε , αλλα οι χορδούλες της δούλευαν τέλεια! Αποφασίζουν κάποια στιγμή, οι μεγάλοι , να πάνε να δουνε εκείνο το μεγάλο νοσοκομείο που ειχαν ραντεβου την επόμενη μέρα, να ξέρουν τον δρόμο!<br /><br />Ηταν τεράστιο , και επιβλητικό! Κόσμος μπαινοβγαινε , αλλοι με λουλουδια , άλλοι με πακέτα , άλλοι με ρομπες , αλλοι με τσάντες! Η μητέρα προσπάθησε με τη μπουκλίτσα αγκαλιά , να μαντέψει ποιοί απο ολους αυτους , θα ήταν οι γιατροί που θα τους έδιναν μια ευκαιρία για την μικρή!<br /><br />Τα ψέματα πια , τελείωναν...Θα μαθαίνε αράγε αν μπορουσε η μπουκλιτσα να συνεχίσει???<br /><br />Αγωνιούσε με χτυποκάρδι η μητέρα , τι θα γινόταν!Η μικρή , ήταν πια , 10 μηνών! Μήπως ήταν αργά? Μήπως ήταν νωρίς? Δεν ήξερε , αλλα ήθελε να μάθει..<br /><br />Στο προαστιακό σπίτι αργότερα , αφού ειχε κοιμήσει την μπουκλίτσα , και καθώς ετοίμαζε τα ρούχα για την αυριανή , αναρωτιόταν ξανά , τι θα γινόταν. Ηταν ακόμα φοβισμένη , σοκαρισμένη , θυμωμένη. Όμως το μπουκλάκι άξιζε το καλύτερο , και μόνο αυτό!<br /><br /> Κοιμήθηκε με την ελπίδα αγκαλιά....<br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια έπεται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-2110354186338261309?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-6416550826458792232008-04-26T17:36:00.002+03:002008-04-26T17:57:23.347+03:00<blockquote> Η μπουκλίτσα , απο την αγκαλιά της μητέρας, χάζευε τον κόσμο στο μεγάλο αεροδρόμιο, όταν ξαφνικά, την προσοχή της απέσπασε η θεια της που θέλησε να την φιλήσει.Πρόθυμα η μπουκλίτσα χώθηκε στην αγκαλιά που της άνοιγε η θεία με τσιρίδες χαράς,κάνοντας όλη την παρέα να γελάσει.<br /><br />Η μητέρα και ο πατέρας έπαιρναν την μπουκλίτσα στην Αμερική να την δουν γιατροί, αφήνοντας το αγοράκι με την θεία για λίγο καιρό. Η θεία τους πήγε όλους στο αεροδρόμιο , φέρνοντας και την μοναχοκόρη της την Β. και το αγοράκι , οδηγώντας ενα ωραιο κοκκινο αυτοκίνητο.<br /><br />Ξαφνικά ακουστηκαν απο τα μεγάφωνα μια βαβούρα, και το αγοράκι , άμαθο στα αεροδρόμια και νιώθωντας οτι θα έμενε μόνος του , άρχισε τα κλαψουρίσματα. Αντίθετα , η μπουκλίτσα, δεν ειχε πρόβλημα, γελουσε και φώναζε και διασκέδαζε με τον κόσμο! Ο πατέρας , αναθυμουμενος το περιστατικό με το χαρτάκι , της έδωσε το διαβατήριο , ανοιγμένο στην φωτογραφία της! Μα ναι! η μπουκλίτσα ειχε βγάλει ενα ομορφο διαβατήριο! Η μπουκλίτσα κοίταγε την φωτο, και προσπαθούσε να καταλαβει τι σήμαινε αυτη η φωτο, ήταν τοσο μα τόσο μικρή!!!<br /><br />Οι γονείς , πήραν ξανά τη μπουκλίτσα , και κουβαλώντας μια τσάντα που είχε πραγματα για το ταξίδι της μπουκλίτσας, έπιασαν να πηγαινουν πρός το όνειρο..<br /><br />Στο αεροπλάνο , όταν άρχισε η διαδικασία της απογείωσης, η μπουκλίτσα άρχισε να φοβάται! Τι ήταν αυτός ο πόνος στα αυτάκια της?? Τι ήταν αυτο το υπόκωφο που ακουγότανε? Κοιταζε φοβισμένη με τα μεγάλα της μάτια παντου, και τα αυτάκια της να πονάνε. Σαν ίσιωσε το αεροπλάνο πάτησε μια τσιρίδα , και ξαφνικά, σταμάτησε ο πόνος!<br /><br />Ολες οι αεροσύνοδοι , ξετρελλάθηκαν με τη μπουκλίτσα, και ήθελαν να την παιξουν και να την χαιδέψουν! της έδιναν κουλουράκια και μπισκοτάκια , και την περιποιοντούσαν! Μεχρι και στο πιλοτήριο την πήγαν τη μπουκλίτσα , όπου απέσπασε φιλάκι απο τον πιλότο! Ο πιλοτος θέλησε και φωτογραφία!<br /><br />Το ταξίδι όμως , ήταν μακρύ, και κάποτε , νύσταξε , κοιμήθηκε το μπουκλάκι...<br /><br />Η μητέρα , έμεινε να κοιτά απο το φινιστρίνι, αναρωτώμενη τι θα της πούνε..Το μυαλό της έτρεξε 1 μήνα πίσω , στα λόγια των γονιών της Λ. Θα τα κατάφερνε και εκείνη;;<br />Αναστέναξε , και έσκυψε ξανά πάνω απο το βιβλίο της.Προσπαθούσε να μάθει αγγλικά, απο εκείνην την ώρα που αποφάσισε για την Αμερική.<br /><br />Ένιωσε ομως μια δύναμη άγνωστη να την σπρώχνει στο άγνωστο.Και φοβότανε πολυ! Πάρα πολυ! Όμως η μπουκλίτσα , άξιζε το καλύτερο!!!<br /><br />Έτσι, κοιμήθηκε και η μητέρα , με ένα χαμόγελο στα χείλη, με το πρόσωπο στραμμένο προς τον πατέρα,που είχε απο ώρα κοιμηθεί,έχοντας την μπουκλίτσα αγκαλιά.Πριν την τυλίξει εντελώς ο ύπνος, πρόσεξε οτι η μπουκλίτσα , μπορει να έμοιαζε στη μαμά της, αλλα ειχε καποια χούγια απο τον πατέρα. Να οπως αυτο! Κοιμοντούσαν και οι δυο με λίγο ανοιχτό στόμα, κάνοντας τη μητέρα να σκάσει ενα γέλιο πριν την πάρει ο Μορφέας στην αγκαλιά του..<br /><br />Και το αεροπλάνο πετούσε προς την κατεύθυνση της Αμερικής!<br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια έπεται..<br /><br />Καλό Πάσχα , καλή Ανάσταση , και όλες μου τις θερμότερες ευχές!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-641655082645879223?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-18264278957626508872008-04-24T19:09:00.002+03:002008-04-24T19:57:03.792+03:00<blockquote><br /><br />Το κοριτσάκι έπαιζε σε ενα ξένο μπέζ χαλί με κοκκινους , μπλε , κιτρινους , πορτοκαλί κύκλους και έβλεπε τις κουδουνίστρες που του έπαιζε το αλλο , το μεγαλύτερο κοριτσάκι , χωρίς να ξέρει , ότι αυτο το κοριτσάκι , που το λέγανε Λ. θα ήτανε σημείο αναφοράς για τους γονείς της μπουκλίτσας!<br /><br />Ο πατέρας της Λ. έβλεπε την κόρη του να παιζει με την μπέμπα και το λιγο μεγαλύτερο αγοράκι και χαμογέλασε.Γύρισε πάλι στην κουβέντα που ειχε με τους γονείς της μπουκλίτσας. Έλεγε ότι εδώ δεν υπάρχει τίποτα , κανένα δίκτυο στήριξης , ουτε ακουογραμματα ούτε ακοολόγος ουτε τίποτα..."Φύγετε" τους συμβούλεψε , " καντε ότι κάναμε εμείς για την κόρουλα μας, πήγαμε στην Αμερική να την δούν.Ήταν το καλύτερο που κάναμε ποτέ!" <br /><br />Η μητέρα αντέτεινε " Θάναι δύσκολα.Εσείς ξέρατε αγγλικά , εμείς δεν ξέρουμε. Δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα για τοσο μεγάλη παραμονή."<br /><br />Τότε η μητέρα της Λ αντέτεινε , πως ουτε εκεινοι ειχαν τότε , οικονομική ευχέρεια, και το μόνο πλεονεκτημα που ειχαν , ήταν η γλώσσα.<br /><br />Η μικρή Λ. , που μόλις ειχε αρχίσει να αρθρώνει σωστά καποιες λέξεις, που ειχε αναπτύξει μια γλώσσα μισή δικιά της , μισή ελληνική , απέσπασε την προσοχή της μητέρας.Ηθελε να της δείξει τον θησαυρό της.Η μητέρα δεν έφερε αντίρρηση, και πήγε στο δωμάτιο της Λ "Οιτα!! (Κοίτα ) " λεει το κοριτσάκι θριαμβευτικά και βγάζει ενα κουτάκι μπαταρίες! Η μητέρα , έχει μια έκφραση απορίας. Τότε το κοριτσάκι φωνάζει "Μαμά!" και έρχεται η μαμά της Λ. Η μικρή τότε βγάζει ενα μαραφέτι απο το αυτί της , και του αλλάζει μόνη της μπαταρία , με την μαμά της , να τη διορθώνει πως να το κάνει!<br /><br />Η μητέρα καταλαβαίνει.Αυτο το μαραφέτι , λέγεται ακουστικό, και ειναι το διαβατήριο της μπουκλίτσας για τα άστρα και τα φεγγάρια!<br /><br />Και τότε , μια μαγική δύναμη , σαν να ξεπηδά απο μέσα της.Ενα ουράνιο τόξο!!Ολες της οι αμφιβολίες της μητέρας ξεπερνιούνται!<br />Γυρνά στην άλλη μητέρα , και ρωτά και ρωτά και ρωτά για την Αμερική.<br /><br />Σαν έρχεται η ώρα να φύγουν , η μικρή Λ έχει φέρει το χαρτάκι απο τον γιατρό της να το δώσει κατ'εντολή της μαμάς της, στην μητέρα , για να τον βρει στην Αμερική.<br /><br />Η μικρή Λ όμως, δεν της το δίνει! Μα που πάει! πάει και το δίνει στο χεράκι της μπουκλίτσας! Οι μεγάλοι σκιάζονται ότι η μπουκλίτσα θα φάει το χαρτάκι, που ναι και το νεο της χόμπυ!Η μπουκλίτσα όμως , κοιτά έντονα το χαρτάκι, με τα γραμματάκια , και γελάει! Ομως δεν τ'αφήνει απ τα χεράκια της. Σαν να ξέρει οτι ειναι το διαβατήριο της! Η μητέρα φοβάται μην σκιστεί , και το αφήνει με την σκέψη πώς μόλις της δώσει να θηλάσει, θα τα ξεχάσει όλα!<br /><br />Γιατί , η μπουκλίτσα , ποτε δεν δέχτηκε ευκολα μπιμπερό! Ηθελε και παράθελε το γαλατάκι το αγνό της μαμάς της!Σαν το ειχε μπροστά της, ξέχναγε τα πάντα!<br />Ετσι , η μάνα κάνει την πονηριά!Μα η μπουκλίτσα , την γράφει εντελώς! Πρώτη φορά! Η μητέρα απομένει έκθαμβη, και ψιθυρίζει " βρε λεω οτι ξέρει ποσο πολύτιμο ειναι το χαρτάκι! "<br /><br />Την πήρε αγκαλιά , και τότε ολοι θέλησαν να την φιλήσουν , τα μαγουλακια , τα χεράκια , τις μπουκλίτσες!! Μα και η μπουκλίτσα , γελάει και θέλει να πάει σε όλους αγκαλιά!!!Το χαρτάκι ομώς εκεί στο χεράκι της! Σαν παει να της το πάρει ο πατέρας της, τσιρίζει δυνατά!! Το κρύβει στο πορτοφόλι του, και η μπουκλίτσα , ξανά , σπαράζει!!<br /><br />Ο καημένος ο πατέρας, αναγκάζεται να της το ξαναδώσει , αναθυμούμενος την προηγούμενη μέρα.Εχει και να οδηγήσει μεχρι το σπίτι τους, που ειναι πολυ μακρία , και πολλες ώρες!Δεν μπορει να οδηγήσει , με την μικρή , να τσιρίζει σαν παλαβό!<br /><br />Σαν φτάσανε στο αμάξι, τότε μόνο η μπουκλίτσα εδέησε να 'βάλει' το χαρτάκι στο χεράκι της μητέρας!<br /><br />Κάποτε κοιμήθηκε η μπουκλίτσα , πλαΐ στον αδελφό της, και τότε η μητέρα , άρχισε να συζητά, χαμηλόφωνα,με τον πατέρα για το όνειρο : Αμερική!<br /><br /><br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια έπεται..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1826427895762650887?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-19132505923083808002008-04-23T23:32:00.002+03:002008-04-24T00:13:59.250+03:00<blockquote><br /><br /> Η μητέρα , σαν έφτασαν σπίτι θέλει να κλάψει , να φωνάξει , γιατι σε μένα , ειναι σε κατάσταση σόκ.Αυτό που την κράταγε ήταν οτι ειχε ορκιστει στο κοριτσάκι να κάνει τον ήλιο προστατη της και το φεγγαρι αγγελο και τα αστερια φιλοι να παιζουν με το κοριτσάκι με τις καταμαυρες μπούκλες.<br /><br />Το κοριτσάκι πλεον μεγάλωνε , άρχισε να κάθεται μόνο του , να κανει τοσα απιστευτα και φανταστικά πραγματα , όμως οι γονεις δεν τα προσέχανε. Πλεόν πεπεισμένος και ο πατέρας του, και ολο το σοι , ψάχνανε μια λύση για το μπουκλί!<br /><br />Σαν απο μηχανής θεός ομως..Η μητέρα γνώρισε απο κάπου, απο αλλη πολη μεγάλη μακρια πολυ μακρια για το κοριτσακι, ενα μεγαλύτερο κοριτσάκι σε ηλικία δημοτικού , που ουτε και αυτό άκουγε! αλλα ειχε μιλήσει και πηγαινε σχολείο!<br /><br />Η μητέρα ένιωσε την ελπίδα μεσα της να φυτρώνει σαν μπουμπούκι και έριξε μια ματια στο δικο της κοριτσάκι και άρχισε να της λεει οτι θα πανε να δουνε το μεγαλυτερο κοριτσάκι στην μακρινή πόλη , να γνωρισουν και τους γονείς της και να μαθει η μητέρα να περπατά στα αστρα την κορούλα της με το μαυρο το μπουκλί!<br /><br />Ετσι , μια μέρα οταν το κοριτσάκι ήταν 8μισή μηνών , το βάλανε στο πράσινο αμάξι μαζι με τον αδελφούλη της και τρέχανε και τρέχανε απο εναν δρομο ολο στροφές και ζαλισματα να πανε να γνωρισουν το κοριτσάκι το αλλο! Ο αδελφουλης όμως ειχε αρχίσει κατι να καταλαβαινει , αν και 2μιση χρονών , και στο ταξίδι ρωτούσε συνέχεια τι έχει μαμά η μπέμπα μας.Σα του ειπε η μητέρα με λόγια απλα οτι δεν ακουει, ο αδελφούλης εκλαψε και φιλούσε τη μπέμπα του.<br /><br />Σε όλο το ταξίδι το κοριτσάκι κοιμότανε , και σαν ξύπνησε ήταν γκρινιάρικο και ήθελε να βγεί απο το αμάξι το πράσινο πράσινο...Ομως το αμάξι ειχε κολλήσει στην κίνηση της Θεσσαλονίκης και δεν μπορούσαν να κατέβουν ακόμα..Ομως!Να! ουφ φτάσαν στο σπίτι που θα μένανε σε συγγενή.Σαν ανέβηκαν επάνω η μικρή εκλαιγε γοερά! Δεν ήθελε το κοριτσάκι να κλειστεί ξανά , ήθελε βόλτα..αλλα δεν μπορουσε να το πει και έκλαιγε!Ουτε το μπαλκόνι με τα φυτα δεν το παρηγόρησαν,ούτε τα παιχνίδια που αμολήθηκαν στα ποδια της και του αδερφού της! Το κοριτσάκι κοιταγε τον ουρανό απ το παραθυρο και σπάραζε!<br /><br />Την άλλη μέρα η μητέρα ξύπνησε γεμάτη αγχός, το Σαββατο εκεινο θα γνωρίζανε εκεινή την οικογένεια που θα τους έλυνε το μυστήριο που έκρυβε αυτο το μπουκλωτό κεφάλακι.Εφτιαξε εναν καφέ και έμεινε να σκέφτεται και να αγναντευει τις ταράτσες απέναντι μέχρι που την απεσπασε το κοριτσάκι που στάθηκε ορθιο στα καγκελα και μαθαινε να πηδά.Η μητέρα εμεινε να χαμογελά! Οταν ξαφνικα το κοριτσάκι ειπε να κανει ενα πείραμα και κρατησε το ενα χερακι σφιχτά στα καγκελα καιτο άλλο το άφησε.<br />Μή! φώναξε η μητέρα φοβούμενη οτι το κοριτσάκι της θαπεφτε, αλλα το κοριτσάκι δεν την ακουσε και ξαφνου! πηραν μια εκφραση τρομάρας τα ματακια του και έχασε την ισορροπία του...<br />Οταν καταφερε το κοριτσάκι να ισορροπήσει βαστώμενη με το ένα χερι, η μητέρα ανεπνευσε με ανακούφιση.Το κοριτσάκι έμεινε να γελάει και να τσιρίζει απο χαρά!<br />Η μητέρα το έντυσε και έφυγαν ολοι μαζί για εκείνον τον καφέ που θα της άλλαζε μοιραία τη ζωή της και θα ειχε αντικτυπο στην καριέρα της και την οικογένεια της.<br /><br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια έπεται..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-1913250592308380800?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-85535919542789547412008-04-22T20:40:00.000+03:002008-04-22T21:21:51.934+03:00Θα σας πώ μια ιστορία ...<br /><br /><blockquote>Το μωρό ήταν λιγων ημερών, ενα γλυκό και ομορφο κοριτσάκι. Η μητέρα του κοριτσιού, ειχε ακουσει ακόμα και μεσα στη βαθιά ναρκωση οτι ήταν πανεμορφο κοριτσάκι και ήταν ευτυχισμένη.<br /><br />Αυτο το κοριτσάκι είχε εναν αδελφό 18 μηνών που αγαπουσε και αυτο την 'μπέμπα' και δεν άφηνε κανέναν άλλον να πλησιάζει την αδελφή του.<br /><br />Η μητέρα ήταν ευχαριστημένη, γιατι φοβόταν , οτι το αγοράκι της μπορει και να μη καλοδεχόταν το νεό μωρο, και εφευγαν ολες τις οι ανησυχίες..Όμως , μια νέα ανησυχία και ενας αοριστος φόβος φώλιαζε μέσα της..<br /><br />Το κοριτσάκι δεν εδειχνε να αντιλαμβάνεται τον ήχο και δεν τρόμαζε. Μαθημένη οπως ήταν η μητέρα απο το αγοράκι που απο ημερών πεταγόταν επάνω στο παραμικρό θόρυβο και ξεσκιζόταν στο κλάμα ένιωσε μια αοριστη ανησυχία, και μίλησε στον πατέρα των παιδιών , ο όποιος κοινώς την έβγαλε <span style="font-style:italic;">τρελή και υπερβολική και να πάψει να αγχώνεται τοσο</span>!! Και οταν μοιραζόταν την ανησυχία της με τους συγγενεις της οικογένειας, όλοι εσπευδαν να καθησυχάσουν την μητέρα , λέγοντας οτι απλα το μωράκι ειναι σιγουρα καλά, και τα περισσότερα μωρά ακουγαν γύρω στους 3-4 μήνες.<br /> <br />Έτσι , η νεαρή μητέρα , μισόθαψε το αγχος της , και αφοσιώθηκε στα παιδια της, στο τρέξιμο της καθημερινότητας.<br /><br />Το κοριτσάκι μεγάλωνε και έμαθε να κοιτά με τα μεγάλα του μάτια και να αντιλαμβάνεται τα πάντα.Η μητέρα ένιωσε τον φοβο ξανά να την γραπώνει. Οταν κοιμιζε το κοριτσάκι επίτηδες αφηνε τις πορτες να κλεισουν δυνατα.Αφηνε κατσαρολικά να πεφτουν.Πιατα να σπάνε.Το κοριτσάκι ομως κοιμόταν σαν αγγελάκι! Δεν κουνιοταν καθόλου. Ουτε μπουκλα!<br /><br />Η μητέρα ανησύχουσε όμως. Πηγαινε απο πισω του και βαραγε καπακια απο κατσαρολικά, κουδουνιστρες , ότι έκανε ήχο! Οταν τα έβλεπε η μικρή , γελουσε , θαρρουσε οτι η μητέρα της έκανε παντομίμα ( που για το κοριτσάκι ήτανε ).<br />Η μητέρα ομως πήρε ενα ωραιο πρωί το κοριτσάκι, το εντυσε με τα πιο ωραια του ρουχα και τον πήγε σε εναν γιατρό που ήταν ειδικός για τα αυτάκια.Στο δρόμο το κοριτσάκι απ την αγκαλια της μαμάς της χάζευε τα αμάξια. <br /><br />Σαν φτάσανε στον γιατρο, αυτός με προσοχή προσπαθει να εξετάσει το ζωηρό κοριτσάκι που έχει αντίληψη και προσπαθει αδέξια να αρπάξει τα πραγματα που κρατά ο γιατρός και ας ειναι μόνο 5 μηνών. Ο γιατρός αποφαινεται οτι μεν το κοριτσάκι δεν ακούει αλλα δεν ξέρει τι πρέπει να γίνει και συστήνει να πάει το κοριτσάκι στην Θεσσαλονίκη , στην Αθήνα, ίσως και στο εξωτερικό να το δουν γιατροι πιο ειδικοι.Η μητέρα άφωνη κοιτά τον γιατρο , και το κοριτσάκι που δεν καταλαβαινει, ακόμα στην προσπαθεια να αρπάξει κάτι να παιξει.<br /><br />Η μητέρα στον δρόμο ξέρει οτι έχει αγώνα πολυ..Ξαφνικά το μικρό της χαμογελάει φαφουτικα και βγάζει κραυγούλες χαράς και η μητέρα χαμογελά και το σφίγγει στην αγκαλιά της.<br /></blockquote><br /><br />Η συνέχεια έπεται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-8553591954278954741?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2833423986904608461.post-91638315875461647482008-04-22T12:33:00.000+03:002008-04-22T14:16:31.807+03:00Το κείμενο ειναι παρμένο απο <a href="http://www.openscience.gr/node/66">εδώ.</a>Ειναι μια απλοποιημένη εξήγηση της ακοής.Παραθέτω το κειμενο αυτούσιο χωρίς καμια αλλαγή.<br /><br /><blockquote>Η αφορμή<br /><br />Αν κάποιος γυρίσει και σου πει ότι θα σου εξηγήσει το μηχανισμό της ακοής, μάλλον βαρετός θα σου φανεί. Έτσι δεν είναι; ‘Αυτή την ιστορία με το τύμπανο την έχουμε ακούσει δεκάδες φορές’, πιθανότατα θα ψιθυρίσεις. Δεν έχεις άδικο, κι εγώ παρόμοια σχόλια θα έκανα.<br /><br />Τουλάχιστον μέχρι ν’ ακούσω το οκτάχρονο ξαδερφάκι μου ν’ αναρωτιέται: ‘Μα καλά, αυτό το τύμπανο, που απ’ ότι λένε όλοι είναι απλά μια μεμβράνη που πηγαίνει πέρα δώθε, πώς μπορεί και «ασχολείται» με όλους τους ήχους; Όταν ακούω μουσική και την ίδια στιγμή φωνάζει η μητέρα μου, πώς προλαβαίνει το τύμπανο και ανταποκρίνεται και στους δύο ήχους; Πώς μπορεί και τους ξεχωρίζει, οπότε εγώ καταλαβαίνω και ότι ακούω μουσική και ότι η μητέρα μου θέλει να τη χαμηλώσω;’<br /><br />Όπως τις περισσότερες φορές που με ρωτάει ένα παιδί, η (τουλάχιστον από μέσα μου) απάντηση είναι η συνήθης: Έλα ντε.<br /><br />Σκέτο 'έλα ντε';<br /><br />Καμιά φορά, μετά το ‘έλα ντε’, το ψάχνω λίγο παραπάνω. Έτσι και τώρα. Και ψάχνοντας το, έμαθα ότι δεν είναι το τύμπανο αυτό που ξεχωρίζει τους ήχους. Ότι ο μηχανισμός που κάνει κάτι τέτοιο έχει το όνομα ενός Ιταλού που έζησε πριν από 150 χρόνια. Και ότι ο τρόπος που γίνεται ο διαχωρισμός των ήχων έχει σχέση με την κούνια, το αγαπημένο μου παιχνίδι όταν εγώ ήμουν 8 χρονών. Για όλα αυτά μιλάει αυτό το κείμενο. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.<br /><br />Πρώτον, τα περί τυμπάνου είναι μέχρι ένα σημείο σωστά: Το τύμπανο είναι όντως μια μεμβράνη που πηγαίνει πέρα-δώθε κάθε φορά που ένας ήχος φτάνει σε αυτήν. ‘Ταλαντώνεται υπό την επίδραση του ηχητικού κύματος’ θα έλεγε στην περιγραφή του ένας φυσικός. Το πιθανότερο είναι ο ίδιος φυσικός να σου έλεγε και ότι κάθε ήχος είναι ουσιαστικά ένα ‘σπρώξιμο’, το οποίο χρησιμοποιεί τον αέρα για να μεταδοθεί παντού. Επίσης, ότι συνήθως είναι λίγες οι επιφάνειες που το καταλαβαίνουν αυτό το ‘σπρώξιμο’ και ανταποκρίνονται σε αυτό. Μία από αυτές τις επιφάνειες είναι και ο ‘τυμπανικός υμένας’, αυτό που γνωρίζεις ως ‘τύμπανο’, γι’ αυτό άλλωστε και πηγαίνει πέρα δώθε.<br /><br />Όταν στο τύμπανο καταφθάνουν περισσότεροι από ένας ήχοι, κάτι που φυσικά είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, το τύμπανο δεν κάνει διακρίσεις: ταλαντώνεται με τρόπο που παίρνει υπόψη του όλους τους ήχους, όλα τα ‘σπρωξίματα’ που δέχθηκε. Είναι περίπου σαν μια βάρκα, που βρίσκεται στη μέση του πελάγους: η κίνησή της μπορεί να είναι πάνω-κάτω (εξαιτίας των κυμάτων) αλλά ταυτόχρονα και προς τα μπρος ή πίσω (αν υποθέσουμε ότι κάνεις κουπί). Όσο περισσότεροι οι ήχοι, τόσο πιο πολύπλοκη η κίνηση που τελικά κάνει το τύμπανο.<br /><br />Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι το τύμπανο δεν ξεχωρίζει τους ήχους. Ίσα-ίσα: τους ‘μαζεύει’ όλους σε μία πολύπλοκη κίνηση. Η πραγματικά δύσκολη δουλειά του διαχωρισμού των ήχων πραγματοποιείται στο ‘όργανο του Κόρτι’, ένα μηχανισμό που βρίσκεται ακόμη πιο μέσα στο αυτί σου, σε μια περιοχή που για ευνόητους λόγους καλείται ‘έσω αυτί’. Η ονομασία του οφείλεται στον άνθρωπο που πρώτος εντόπισε αυτό το μηχανισμό στα θηλαστικά, τον Ιταλό ανατομιστή Μαρκίς Αλφόνσο Κόρτι (για την ιστορία, κάτι τέτοιο έγινε το 1851).<br /><br />Πώς λειτουργεί το όργανο του Κόρτι;<br /><br />Ας αφήσω όμως τις χρονολογίες, σημασία έχει η ουσία. Και η ουσία αφορά το πώς λειτουργεί το όργανο του Κόρτι. Δώσε βάση.<br /><br />Φαντάσου ότι το όργανο του Κόρτι είναι μια κοκαλένια αίθουσα που έχει περίπου το μέγεθος ενός κέρματος των 2 λεπτών. Η αίθουσα αυτή είναι γεμάτη με ένα υγρό και στη μια της πλευρά έχει μια πόρτα: Η πόρτα αυτή ονομάζεται ‘ωοειδής θυρίδα’, έχει δηλαδή το σχήμα αυγού, και είναι ολόκληρη καλυμμένη από μια μεμβράνη. Αυτή η μεμβράνη είναι συνδεδεμένη, μέσω μιας ‘αλυσίδας’ που αποτελείται από τρία πολύ μικρά κόκαλα, με το τύμπανο που λέγαμε νωρίτερα.<br /><br />Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι, αφού είναι συνδεδεμένα, η ‘ωοειδής θυρίδα’ πραγματοποιεί την ίδια περίπλοκη κίνηση που πραγματοποιεί και το τύμπανο, καθώς διάφοροι ήχοι καταφθάνουν σε αυτό. Παρόμοια κίνηση κάνει, ακολουθώντας την κίνηση της ωοειδούς θυρίδας, και το υγρό που υπάρχει μέσα στην κοκαλένια αίθουσα, στο όργανο του Κόρτι.<br /><br />Προσπαθώντας λοιπόν να περιγράψουμε το πώς ακούμε, καταλήγουμε σε μία μικρή αίθουσα γεμάτη υγρό, το οποίο πηγαινοέρχεται ακολουθώντας μια περίπλοκη κίνηση. Αν προσθέσεις και ότι η εσωτερική πλευρά αυτής της αίθουσας είναι ‘στρωμένη’ από περίπου 24000 κύτταρα που θυμίζουν πολύ μικρές τρίχες, τότε πλησιάζουμε στο στόχο μας. Και αυτό γιατί καθένα από αυτά τα κύτταρα είναι ‘κουρδισμένο’ να ανταποκρίνεται σε διαφορετικό ρυθμό ‘σπρωξίματος’, δηλαδή σε διαφορετικό ήχο.<br /><br />Μπορεί δηλαδή το υγρό της αίθουσας να εκτελεί μια κίνηση που είναι, για παράδειγμα, το αποτέλεσμα τριών ‘σπρωξιμάτων’, δηλαδή τριών διαφορετικών ήχων, όμως οι ήχοι αυτοί μέσα στο όργανο του Κόρτι διαχωρίζονται: καθένας απ’ τους τρεις ήχους έχει το δικό του τριχοκύτταρο, το οποίο αυτό (και μόνο αυτό) θα ανταποκριθεί στο ‘σπρώξιμό’ του συγκεκριμένου ήχου.<br /><br />Και στη συνέχεια; Ε λοιπόν, απ’ τη βάση καθενός από αυτά τα τριχοκύτταρα ξεκινά ένα νεύρο, που σαν καλώδιο συνδέει το τριχοκύτταρο με τον εγκέφαλο. Μόλις το συγκεκριμένο τριχοκύτταρο κινηθεί, το σήμα μεταδίδεται μέσω του νεύρου στον εγκέφαλο και έτσι αντιλαμβάνεσαι ότι άκουσες τον αντίστοιχο ήχο.<br /><br />Επίλογος<br /><br />Δεν ξέρω αν κατάλαβες στην αρχή του κειμένου ότι το μικρό μου ξαδερφάκι είναι πανέξυπνο. Όταν του μίλησα για όλα αυτά, φάνηκε να έχει την απορία έτοιμη: ‘Και πώς γίνεται δηλαδή η μία τριχίτσα μέσα σε αυτή την αίθουσα να είναι κουρδισμένη σε έναν ήχο και η άλλη σε έναν άλλον;’ . Το παράδειγμα της κούνιας, τόσο οικείο στον πιτσιρικά, ήταν ιδανικό: ‘Σκέψου’, του είπα, ‘ότι ανεβαίνεις σε δύο διαφορετικές κούνιες: μία κοντή, όπως αυτή της παιδικής χαράς, και μία ψηλή, κρεμασμένη από ένα ψηλό δέντρο. Αν έρθω εγώ να σε σπρώξω για να κινηθείς, να το κάνω με τον ίδιο ρυθμό και στις δύο κούνιες;’<br /><br />Το ξαδερφάκι μου το σκέφτηκε για λίγο και στη συνέχεια απάντησε: ‘Όχι! Στην ψηλή κούνια θα πρέπει να σπρώχνεις με πιο αργό ρυθμό… Ενώ στην κοντή θα πρέπει να σπρώχνεις με γρήγορο. Αλλά τι σχέση έχει αυτό με τα τριχοκύτταρα που λέγαμε;’ . ‘Έχει’, του απάντησα ‘σκέψου ότι κάθε τριχοκύτταρο είναι σαν μια κούνια, που έχει το δικό της ρυθμό που προτιμά να την σπρώχνουμε, ακριβώς επειδή έχει διαφορετικό μέγεθος από τις υπόλοιπες. Είναι μια κούνια κουρδισμένη σε ένα συγκεκριμένο ρυθμό και υπακούει μόνο σε αυτόν! Για παράδειγμα, όταν η μητέρα σου τσιρίζει, ο ήχος της φωνής της επηρεάζει μόνο τα τριχοκύτταρα που βρίσκονται στην αρχή της κοκαλένιας αίθουσας. Όταν όμως σου μιλά γλυκά, επηρεάζονται άλλα τριχοκύτταρα, αυτά που βρίσκονται στο βάθος της αίθουσας’.<br /><br /><br /><br /><br /><br />Ηθικό δίδαγμα: μίλα γλυκά, η φωνή σου φτάνει πιο βαθιά ;-)</blockquote><br /><br /><br />Επίσης <a href="http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=49735">εδώ</a> έχει μια ακομα τεκμηρίωση..<br /><br />Παραθέτω το αποσπασμα περι της δικής μου πάθησης βαρηκοΐας<br /><br /><blockquote>Νευροαισθητήριος βαρηκοΐα<br /><br />Σε αυτή την περίπτωση το αφτί δέχεται ήχους αλλά δεν μπορεί να τους επεξεργαστεί και αφορά βλάβες του κοχλία, του ακουστικού νεύρου και δομών του εγκεφάλου. Δυστυχώς κατά κανόνα δεν αντιμετωπίζεται παρά μόνο με τη χρήση ακουστικού. Τα κύρια αίτια είναι:<br /><br /> * Ηλικία - Είναι γνωστό ότι με την πάροδο της ηλικίας η ακοή φθίνει. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται πρεσβυακουσία και αφορά το 25% των ατόμων ηλικίας 65-75 ετών και το 50% των ανθρώπων άνω των 75. Η εμφάνισή της επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες πέρα από την φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης όπως κληρονομικότητα, το επίπεδο του θορύβου στο οποίο εκτέθηκε κανείς κατά τη διάρκεια της ζωής του, φάρμακα που λάμβανε, αλλοιώσεις στα αγγεία του κλπ.<br /><br />Η πρεσβυακουσία οφείλεται στην βαθμιαία απώλεια των τριχιδίων στον κοχλία. Το άτομο αρχικά χάνει την ικανότητα να ακούει τις υψίσυχνες συχνότητες και παράλληλα χάνει την ικανότητα να διακρίνει τις λέξεις μεταξύ τους ενώ συχνά εμφανίζονται εμβοές.<br /><br />Είναι πολύ σημαντικό τα άτομα αυτά να βοηθούνται γιατί υπάρχει κίνδυνος ο ηλικιωμένος να αποκλειστεί κοινωνικά. Τα σύγχρονα ακουστικά ενισχύουν σημαντικά τον ήχο, απομονώνουν ικανοποιητικά τον περιβάλλοντα θόρυβο ενώ είναι πολύ μικρά και διακριτικά. Μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά τον ηλικιωμένο και πρέπει να ενθαρρύνεται η χρήση τους.<br /><br /> * Βαρηκοΐα οφειλόμενη σε θόρυβο - Είναι η συχνότερη μορφή νευροαισθητήριας βαρηκοΐας και ένα από τα κυριότερα επαγγελματικά νοσήματα. Ήχοι έντασης 85 dB και άνω μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στα τριχίδια του κοχλία αλλά και στο ακουστικό νεύρο, ιδίως σε παρατεταμένη και επαναλαμβανόμενη έκθεση. Η βαρηκοΐα μπορεί να προκληθεί είτε από έναν πολύ ισχυρό ήχο είτε από διαρκής έκθεση σε ήχους μικρότερης έντασης και χαρακτηρίζεται αρχικά από την απώλεια των υψηλών συχνοτήτων.<br /><br />Κύριες πηγές είναι θόρυβος σε βιομηχανικούς χώρους, από την εκπυρσοκρότηση όπλων, την υπερβολική ένταση μουσικής, δρόμοι υψηλής κυκλοφορίας κλπ. Αν ο χώρος εργασίας μας είναι τέτοιος, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούμε προστατευτικά μέσα για τα αφτιά μας γιατί οι βλάβες θα γίνουν αντιληπτές σε βάθος χρόνου και δεν είναι αντιστρεπτές.<br /><br /> * Ωτοτοξικά φάρμακα - Ορισμένα διαδεδομένα φάρμακα είναι δυνατόν να βλάψουν την ακοή ακόμα και όταν χορηγούνται στις συνήθεις δοσολογίες. Τέτοια φάρμακα είναι ορισμένα αντιβιοτικά (αμινογλυκοσίδες), διουρητικά και χημειοθεραπευτικά σκευάσματα αλλά και η ασπιρίνη σε υψηλές δόσεις.<br /> * Αιφνίδια απώλεια ακοής - Αποτελεί ετερογενή ομάδα που χαρακτηρίζεται από την ξαφνική απώλεια ακοής από το ένα αφτί, άλλοτε παροδική και άλλοτε μόνιμη. Συμβαίνει συνήθως σε ηλικιωμένους και αποδίδεται μεταξύ των άλλων σε ιογενής λοιμώξεις ή σε απόφραξη κάποιου αγγείου.<br /> * Aλλα αίτια - Υπάρχει μεγάλος αριθμός συχνότερων και σπανιότερων κληρονομικών συνδρόμων που εμφανίζουν ποικίλες μορφές βαρηκοΐας ενώ στα παιδιά ενοχοποιούνται και ορισμένες καταστάσεις κατά την εγκυμοσύνη της μητέρας (φάρμακα, λοιμώξεις κλπ). ’λλα αίτια είναι τραυματισμοί, καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια κ.ά.<br /><br />Σημαντική πρόοδο στην αντιμετώπιση των ενηλίκων αλλά κυρίως των παιδιών με κώφωση επέφεραν τα κοχλιακά εμφυτεύματα. Σε ενδεδειγμένες περιπτώσεις και εφόσον πάσχει ο κοχλίας, μπορεί να τοποθετηθεί τεχνητό εμφύτευμα ο οποίος αναλαμβάνει την μετατροπή των ακουστικών κυμάτων σε ηλεκτρικά σήματα. Βεβαίως σε καμία περίπτωση η ακοή δεν είναι φυσιολογική αλλά με εντατική εκπαίδευση βελτιώνεται σημαντικά η λειτουργικότητα του πάσχοντος.</blockquote><br /><br />Η δική μου πάθηση ονομάζεται οπως καταλάβατε Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα η οποια δημιουργήθηκε απο πιθανότατα καποια λοίμωξη ή καποιο φάρμακο που θα πήρε κατα την εγκυμοσύνη η μητέρα μου. "Κατι πήγε στραβά στη κοιλιά" αυτή είναι η μεχρι τώρα εξήγηση...<br /><br /> Στα επόμενα ποστ θα γράφω περισσότερα για μένα , για την παθησή μου,για την ζωή μου και τον αγώνα μου.Εγραψα αυτά τώρα , εντελώς ενημερωτικά, για να ξέρουν όσοι διαβάζουν καποια πράγματα για την ακοή, βαρηκοΐα κλπ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2833423986904608461-9163831587546164748?l=koxliako.blogspot.com' alt='' /></div>Viviehttp://www.blogger.com/profile/00392288497351450072noreply@blogger.com2